Larangan bercelak bagi wanita yang ditinggal mati suaminya hingga selesai empat bulan sepuluh hari

इमाम बुखारी : 4920

قَالَتْ زَيْنَبُ وَسَمِعْتُ أُمَّ سَلَمَةَتَقُولُ جَاءَتْ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنَتِي تُوُفِّيَ عَنْهَا زَوْجُهَا وَقَدْ اشْتَكَتْ عَيْنَهَا أَفَتَكْحُلُهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا كُلَّ ذَلِكَ يَقُولُ لَا ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا هِيَ أَرْبَعَةُ أَشْهُرٍ وَعَشْرٌ وَقَدْ كَانَتْ إِحْدَاكُنَّ فِي الْجَاهِلِيَّةِ تَرْمِي بِالْبَعْرَةِ عَلَى رَأْسِ الْحَوْلِقَالَ حُمَيْدٌ فَقُلْتُ لِزَيْنَبَ وَمَا تَرْمِي بِالْبَعْرَةِ عَلَى رَأْسِ الْحَوْلِ فَقَالَتْ زَيْنَبُ كَانَتْ الْمَرْأَةُ إِذَا تُوُفِّيَ عَنْهَا زَوْجُهَا دَخَلَتْ حِفْشًا وَلَبِسَتْ شَرَّ ثِيَابِهَا وَلَمْ تَمَسَّ طِيبًا حَتَّى تَمُرَّ بِهَا سَنَةٌ ثُمَّ تُؤْتَى بِدَابَّةٍ حِمَارٍ أَوْ شَاةٍ أَوْ طَائِرٍ فَتَفْتَضُّ بِهِ فَقَلَّمَا تَفْتَضُّ بِشَيْءٍ إِلَّا مَاتَ ثُمَّ تَخْرُجُ فَتُعْطَى بَعَرَةً فَتَرْمِي ثُمَّ تُرَاجِعُ بَعْدُ مَا شَاءَتْ مِنْ طِيبٍ أَوْ غَيْرِهِ سُئِلَ مَالِكٌ مَا تَفْتَضُّ بِهِ قَالَ تَمْسَحُ بِهِ جِلْدَهَا

(मागील हदीसच्या त्याच कथानकातून) [ज़ैनब] म्हणाली: मी [उम्मु सलामा] यांना म्हणताना ऐकले: एकदा एक स्त्री पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याकडे आली आणि म्हणाली, "हे पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, खरंच माझ्या मुलीचा नवरा मरण पावला आहे आणि तिच्या डोळ्यांनाही दुखत आहे. तिला सुरमा लावणे परवानगी आहे का?" पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी उत्तर दिले: "नाही." त्यांनी हे दोन-तीन वेळा सांगितले. नंतर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: "तिचा शोक काळ चार महिने आणि दहा दिवस आहे. खरंच, अज्ञानतेच्या काळात, तुमच्यापैकी एखादी व्यक्ती एका वर्षा नंतर शेण उडवायची." हुमैद म्हणाला: मी झैनाबला विचारले, "ती एका वर्षा नंतर शेण उडवते, या विधानाचा अर्थ काय?" झैनाबने उत्तर दिले, "याचा अर्थ असा की जर एखादी स्त्री आपल्या पतीच्या मृत्यूनंतर शोकाकूल होते, तर ती एका झोपडीत जाते आणि आपले सर्वात फाटलेले कपडे घालते. तिला एक वर्ष पूर्ण होईपर्यंत इत्र स्पर्श करण्यास परवानगी नव्हती. नंतर त्या स्त्रीजवळ एक गाढवाचे, बकरीचे किंवा त्या प्रकारचे एखादे पक्षी आणले जात असे, ज्याची त्वचा ती घासून घेऊ शकेल. आणि ते काहीही घासल्यानंतर ते मरेल, अशी घटना फारच दुर्मिळ असे. त्यानंतर ती बाहेर निघते आणि तिला प्राण्याचे शेण दिले जाते, जे ती फेकून देते; त्यानंतर तिला जे हवे ते स्पर्श करण्याची मुभा असते, मग ते परफ्यूम असो किंवा काहीही." मलिक यांना विचारले गेले, "'तन्फद्दलु बिही' याचा अर्थ काय?" त्यांनी उत्तर दिले, "याचा अर्थ म्हणजे त्याने तिच्या त्वचेला घासणे."