Ibrahim tidak pernah berbohong kecuali tiga kali: ketika mengaku sakit, menunjuk berhala besar sebagai pelaku, dan menyebut sarah sebagai saudari

Imam Muslim : 4371

و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ عَنْ أَيُّوبَ السَّخْتِيَانِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَمْ يَكْذِبْ إِبْرَاهِيمُ النَّبِيُّ عَلَيْهِ السَّلَام قَطُّ إِلَّا ثَلَاثَ كَذَبَاتٍ ثِنْتَيْنِ فِي ذَاتِ اللَّهِ قَوْلُهُ { إِنِّي سَقِيمٌ } وَقَوْلُهُ { بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَذَا } وَوَاحِدَةٌ فِي شَأْنِ سَارَةَ فَإِنَّهُ قَدِمَ أَرْضَ جَبَّارٍ وَمَعَهُ سَارَةُ وَكَانَتْ أَحْسَنَ النَّاسِ فَقَالَ لَهَا إِنَّ هَذَا الْجَبَّارَ إِنْ يَعْلَمْ أَنَّكِ امْرَأَتِي يَغْلِبْنِي عَلَيْكِ فَإِنْ سَأَلَكِ فَأَخْبِرِيهِ أَنَّكِ أُخْتِي فَإِنَّكِ أُخْتِي فِي الْإِسْلَامِ فَإِنِّي لَا أَعْلَمُ فِي الْأَرْضِ مُسْلِمًا غَيْرِي وَغَيْرَكِ فَلَمَّا دَخَلَ أَرْضَهُ رَآهَا بَعْضُ أَهْلِ الْجَبَّارِ أَتَاهُ فَقَالَ لَهُ لَقَدْ قَدِمَ أَرْضَكَ امْرَأَةٌ لَا يَنْبَغِي لَهَا أَنْ تَكُونَ إِلَّا لَكَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا فَأُتِيَ بِهَا فَقَامَ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام إِلَى الصَّلَاةِ فَلَمَّا دَخَلَتْ عَلَيْهِ لَمْ يَتَمَالَكْ أَنْ بَسَطَ يَدَهُ إِلَيْهَا فَقُبِضَتْ يَدُهُ قَبْضَةً شَدِيدَةً فَقَالَ لَهَا ادْعِي اللَّهَ أَنْ يُطْلِقَ يَدِي وَلَا أَضُرُّكِ فَفَعَلَتْ فَعَادَ فَقُبِضَتْ أَشَدَّ مِنْ الْقَبْضَةِ الْأُولَى فَقَالَ لَهَا مِثْلَ ذَلِكَ فَفَعَلَتْ فَعَادَ فَقُبِضَتْ أَشَدَّ مِنْ الْقَبْضَتَيْنِ الْأُولَيَيْنِ فَقَالَ ادْعِي اللَّهَ أَنْ يُطْلِقَ يَدِي فَلَكِ اللَّهَ أَنْ لَا أَضُرَّكِ فَفَعَلَتْ وَأُطْلِقَتْ يَدُهُ وَدَعَا الَّذِي جَاءَ بِهَا فَقَالَ لَهُ إِنَّكَ إِنَّمَا أَتَيْتَنِي بِشَيْطَانٍ وَلَمْ تَأْتِنِي بِإِنْسَانٍ فَأَخْرِجْهَا مِنْ أَرْضِي وَأَعْطِهَا هَاجَرَ قَالَ فَأَقْبَلَتْ تَمْشِي فَلَمَّا رَآهَا إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام انْصَرَفَ فَقَالَ لَهَا مَهْيَمْ قَالَتْ خَيْرًا كَفَّ اللَّهُ يَدَ الْفَاجِرِ وَأَخْدَمَ خَادِمًا قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَتِلْكَ أُمُّكُمْ يَا بَنِي مَاءِ السَّمَاءِ

At sinabi sa akin [Abu Ath Thahir]; Ipinaalam sa amin ['Abdullah bin Wahb]; Naiulat sa akin [Jarir bin Hazim] mula kay [Ayyub As Sakhtiyani] mula kay [Muhammad bin Sirin] mula kay [Abu Hurairah] na ang Sugo ng Allah shallallahu 'alaihi wasallam ay nagsabi: "Katotohanan, si Propeta Ibrahim Alaihis Salam ay hindi kailanman nagsinungaling, maliban sa tatlong pagkakataon lamang. Dalawang kasinungalingan na may kaugnayan sa diwa ng Allah, ito ay ang pahayag ni Propeta Ibrahim na nagsabing; Katotohanan, ako ay may sakit (QS Ash Shafaat: 89). At ang kanyang pahayag na nagsabing; …ngunit ang pinakadakilang idolo na ito ang may gawa nito. (Al Anbiya: 63) at ang kasinungalingan tungkol kay Siti Sarah, na ang kuwento ay ang mga sumusunod; Minsan, si Propeta Ibrahim Alaihis Salam at ang kanyang magandang asawa, si Siti Sarah, ay nagtungo sa isang rehiyon na pinamumunuan ng isang malupit na hari. Sinabi ni Propeta Ibrahim sa kanyang asawa: 'O aking asawa, alamin mo na kung alam ng malupit na hari na ikaw ay aking asawa, tiyak na papatayin niya ako at kukunin ka mula sa akin. Samakatuwid, kung tatanungin ka niya, sabihin mo sa kanya na ikaw ay aking kapatid - at ikaw nga ay aking kapatid na may parehong relihiyon. (kapwa Muslim) at bukod pa riyan, sa mundong ito ay wala pa akong nakilalang Muslim maliban sa akin at sa iyo.' Nang pumasok sina Propeta Ibrahim at Siti Sarah sa teritoryo ng malupit na hari, nakita ng isang maharlikang korte si Siti Sarah. Pagkatapos ay iniulat ito ng maharlikang korte sa kanyang mapang-api na hari. 'O panginoon, kamahalan, nakakita nga ako ng isang babae na pumasok sa teritoryo ng inyong hari at tila walang sinuman ang karapat-dapat na magkaroon ng babaeng iyon maliban sa inyong kamahalan.' Sa wakas, ang malupit na hari ay nagpadala ng mga maharlikang korte upang salubungin si Siti Sarah at dalhin siya sa palasyo ng hari, habang si Propeta Ibrahim ay agad na nanalangin at nanalangin kay Allah para sa kaligtasan ng kanyang asawang si Siti Sarah. Gayunpaman, biglang naramdaman ang mahigpit na pagkakagapos ng kanyang mga kamay. Pagkatapos ay nagmakaawa ang mapang-api na hari kay Siti Sarah, na nagsasabing; 'O magandang babae, manalangin ka sa Diyos na palayain Niya ang aking mga kamay at ipinapangako kong hindi ako gagawa ng anumang malupit sa iyo.' Pagkatapos ay nanalangin si Siti Sarah kay Allah na palayain ang mga kamay ng hari. Gayunpaman, nang sandaling bumitaw siya, lumabas na gusto siyang hawakan muli ng hari, kaya't ang kanyang mga kamay ay mas mahigpit na nakagapos kaysa dati. Pagkatapos ay hiniling ng mapang-aping hari kay Siti Sarah na manalangin tulad ng naunang kahilingan. Gayunpaman, nang sandaling bumitaw siya, lumabas na gusto siyang hawakan muli ng hari, kaya't ang kanyang mga kamay ay mas mahigpit na nakagapos kaysa sa una at pangalawang beses. Pagkatapos ay sinabi ng mapang-aping hari kay Siti Sarah; 'O magandang babae, manalangin ka sa Diyos na palayain Niya ang aking mga kamay mula sa mga gapos na ito. Sumpa man sa Diyos, ipinapangako kong hindi na ako gagawa ng anumang malupit sa iyo muli.' Pagkatapos ay nanalangin si Siti Sarah hanggang sa ang mga kamay ng hari ay makawala sa mga gapos. Pagkatapos nito, ipinatawag ng hari ang maharlikang korte na nagdala kay Siti Sarah at sinabi sa kanya; 'O alipin, alamin mo na ang babaeng dinala mo sa akin ay isang diyablo at hindi isang tao. Kaya't alisin mo siya sa aking teritoryo at ibigay mo si Hajar sa kanya bilang isang alipin.' Sinabi ng Propeta: 'Pagkatapos ay umalis si Siti Sarah sa palasyo ng hari nang naglalakad. Nang makita siya ni Propeta Ibrahim, agad niya itong binati at nilapitan, na sinasabing; 'Kumusta ka?' Sumagot si Siti Sarah; 'Salamat sa Diyos. Ayos lang ako. Pinigilan din ni Allah ang kamay ng mapang-api na hari na hawakan ako at binigyan niya ako ng isang alipin.' Sinabi ni Abu Hurairah; 'Siya (Hajar) ang iyong ina, O Bani Mai's-Samaa'! '