Turunnya QS. Al-Ma'idah: 101 setelah para sahabat bertanya apakah haji wajib setiap tahun, dan setelah seseorang menanyakan siapa ayahnya

इमाम मुस्लिम : 4354

حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ حَمَّادٍ الْمَعْنِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ النَّاسَ سَأَلُوا نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَحْفَوْهُ بِالْمَسْأَلَةِ فَخَرَجَ ذَاتَ يَوْمٍ فَصَعِدَ الْمِنْبَرَ فَقَالَ سَلُونِي لَا تَسْأَلُونِي عَنْ شَيْءٍ إِلَّا بَيَّنْتُهُ لَكُمْ فَلَمَّا سَمِعَ ذَلِكَ الْقَوْمُ أَرَمُّوا وَرَهِبُوا أَنْ يَكُونَ بَيْنَ يَدَيْ أَمْرٍ قَدْ حَضَرَ قَالَ أَنَسٌ فَجَعَلْتُ أَلْتَفِتُ يَمِينًا وَشِمَالًا فَإِذَا كُلُّ رَجُلٍ لَافٌّ رَأْسَهُ فِي ثَوْبِهِ يَبْكِي فَأَنْشَأَ رَجُلٌ مِنْ الْمَسْجِدِ كَانَ يُلَاحَى فَيُدْعَى لِغَيْرِ أَبِيهِ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَنْ أَبِي قَالَ أَبُوكَ حُذَافَةُ ثُمَّ أَنْشَأَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ رَضِينَا بِاللَّهِ رَبًّا وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولًا عَائِذًا بِاللَّهِ مِنْ سُوءِ الْفِتَنِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ أَرَ كَالْيَوْمِ قَطُّ فِي الْخَيْرِ وَالشَّرِّ إِنِّي صُوِّرَتْ لِي الْجَنَّةُ وَالنَّارُ فَرَأَيْتُهُمَا دُونَ هَذَا الْحَائِطِ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ حَدَّثَنَا خَالِدٌ يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ كِلَاهُمَا عَنْ هِشَامٍ ح و حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ النَّضْرِ التَّيْمِيُّ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي قَالَا جَمِيعًا حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ

[युसूफ बिन हम्माद अल मानी] यांनी आम्हाला सांगितले आहे; आम्हाला ['अब्दुल आला] यांना [सईद] यांच्याकडून, त्यांनी [कतादा] यांच्याकडून, त्यांनी [अनस बिन मलिक] यांच्याकडून सांगण्यात आले आहे की, एके दिवशी सहचरांनी नबियुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना एकदा विचारले, आणि ते तो प्रश्न विचारण्याबाबत खूप गंभीर होते. दुसऱ्या दिवशी (रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) मिंबरावर चढले आणि म्हणाले: "तुम्ही विचारा! मी स्पष्टीकरण दिल्याशिवाय तुम्ही आज काहीही विचारणार नाही." म्हणून ते मित्र खूप सावध होते, कारण पैगंबरांना काहीतरी खूप महत्त्वाचे काम असेल अशी त्यांना भीती होती. (अनस बिन मलिक रदियल्लाहु अन्हु) म्हणाले; म्हणून मी इकडे तिकडे पाहिले नाही, जोपर्यंत मला सर्वजण नतमस्तक होऊन रडताना दिसले नाहीत. अचानक एक माणूस डोक्यावर पदर घेऊन उभा राहिला, त्यामुळे त्याला त्याच्या वडिलांच्या नावाने हाक मारली गेली नाही. अचानक त्याने विचारले, "हे नबियुल्लाह, माझे वडील कोण आहेत?" (रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: "तुमचे वडील हुज़ाफा आहेत". (अनस बिन मलिक रदियल्लाहु अन्हु) म्हणाले; 'मग उमर उठले' - किंवा संपादकीयमध्ये 'मग उमर उठणार होते' - आणि म्हणाले; "आम्ही अल्लाहला आमचा रब, इस्लामला आमचा धर्म आणि मुहम्मद सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना आमचे पैगंबर म्हणून स्वीकारतो" सर्व निंदेच्या वाईटपणापासून अल्लाहचा आश्रय घेऊन. मग पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम म्हणाले: "आजच्याइतके चांगले किंवा वाईट मी कधीही पाहिले नाही, स्वर्ग आणि नरक मला या भिंतीवर पाहण्यापूर्वी दाखवले गेले होते." आणि आम्हाला [यह्या बिन हबीब अल हारिथ] यांनी सांगितले; आम्हाला [खालिद] म्हणजेच इब्न अल हारिथ यांनी सांगितले; त्याचप्रमाणे दुसऱ्या मार्गाने वर्णन केले आहे, आणि आम्हाला [मुहम्मद बिन बसीशर] यांनी सांगितले; [मुहम्मद बिन अबू 'अदी] यांनी आम्हाला [हिशाम] यांच्याकडून सर्व काही सांगितले आहे; त्याचप्रमाणे दुसऱ्या मार्गानेही वर्णन केले आहे, आणि ['आशिम बिन अन नद्र अत तमी] यांनी आम्हाला सांगितले आहे; आम्हाला [मु'तमीर] सांगितल्यावर ते म्हणाले; मी [माझ्या वडिलांना] हे सर्व बोलताना ऐकले. [कतादा] यांनी आम्हाला [अनस] यांच्याकडून ही कथा सांगितली आहे.