Beliau menghadap kiblat dan terus berdoa hingga matahari terbenam
Imam Muslim : 2137حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ جَمِيعًا عَنْ حَاتِمٍ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ الْمَدَنِيُّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ دَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَسَأَلَ عَنْ الْقَوْمِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَنَزَعَ زِرِّي الْأَعْلَى ثُمَّ نَزَعَ زِرِّي الْأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَيَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ يَا ابْنَ أَخِي سَلْ عَمَّا شِئْتَ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى وَحَضَرَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبِهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَنْبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَصَلَّى بِنَا فَقُلْتُ أَخْبِرْنِي عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ ثُمَّ أَذَّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَعْمَلَ مِثْلَ عَمَلِهِ فَخَرَجْنَا مَعَهُ حَتَّى أَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَصْنَعُ قَالَ اغْتَسِلِي وَاسْتَثْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي بَيْنَ يَدَيْهِ مِنْ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلَ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلَ ذَلِكَ وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلَ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْرِفُ تَأْوِيلَهُ وَمَا عَمِلَ بِهِ مِنْ شَيْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ بِالتَّوْحِيدِ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلْبِيَتَهُ قَالَ جَابِرٌ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لَسْنَا نَنْوِي إِلَّا الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ نَفَذَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَقَرَأَ { وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى } فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ وَلَا أَعْلَمُهُ ذَكَرَهُ إِلَّا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَقُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الرُّكْنِ فَاسْتَلَمَهُ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا فَلَمَّا دَنَا مِنْ الصَّفَا قَرَأَ { إِنَّ الصَّفَا والْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ } أَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَوَحَّدَ اللَّهَ وَكَبَّرَهُ وَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ قَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ فِي بَطْنِ الْوَادِي سَعَى حَتَّى إِذَا صَعِدَتَا مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَفَعَلَ عَلَى الْمَرْوَةِ كَمَا فَعَلَ عَلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا كَانَ آخِرُ طَوَافِهِ عَلَى الْمَرْوَةِ فَقَالَ لَوْ أَنِّي اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقْ الْهَدْيَ وَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيَحِلَّ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِأَبَدٍ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ وَاحِدَةً فِي الْأُخْرَى وَقَالَ دَخَلَتْ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ مَرَّتَيْنِ لَا بَلْ لِأَبَدٍ أَبَدٍ وَقَدِمَ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ بِبُدْنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَتْ إِنَّ أَبِي أَمَرَنِي بِهَذَا قَالَ فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ فَذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ لِلَّذِي صَنَعَتْ مُسْتَفْتِيًا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا ذَكَرَتْ عَنْهُ فَأَخْبَرْتُهُ أَنِّي أَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتَ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُكَ قَالَ فَإِنَّ مَعِيَ الْهَدْيَ فَلَا تَحِلُّ قَالَ فَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْيِ الَّذِي قَدِمَ بِهِ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِائَةً قَالَ فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ تَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى فَأَهَلُّوا بِالْحَجِّ وَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِهَا الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالْفَجْرَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلًا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ مِنْ شَعَرٍ تُضْرَبُ لَهُ بِنَمِرَةَ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تَشُكُّ قُرَيْشٌ إِلَّا أَنَّهُ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَأَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ وَقَالَ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ حَرَامٌ عَلَيْكُمْ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا كُلُّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ تَحْتَ قَدَمَيَّ مَوْضُوعٌ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَإِنَّ أَوَّلَ دَمٍ أَضَعُ مِنْ دِمَائِنَا دَمُ ابْنِ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ كَانَ مُسْتَرْضِعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُ رِبَانَا رِبَا عَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ فَاتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَلَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ ذَلِكَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَقَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَنْ تَضِلُّوا بَعْدَهُ إِنْ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابُ اللَّهِ وَأَنْتُمْ تُسْأَلُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ فَقَالَ بِإِصْبَعِهِ السَّبَّابَةِ يَرْفَعُهَا إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُتُهَا إِلَى النَّاسِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَذَّنَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ الْقَصْوَاءِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَذَهَبَتْ الصُّفْرَةُ قَلِيلًا حَتَّى غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ خَلْفَهُ وَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ شَنَقَ لِلْقَصْوَاءِ الزِّمَامَ حَتَّى إِنَّ رَأْسَهَا لَيُصِيبُ مَوْرِكَ رَحْلِهِ وَيَقُولُ بِيَدِهِ الْيُمْنَى أَيُّهَا النَّاسُ السَّكِينَةَ السَّكِينَةَ كُلَّمَا أَتَى حَبْلًا مِنْ الْحِبَالِ أَرْخَى لَهَا قَلِيلًا حَتَّى تَصْعَدَ حَتَّى أَتَى الْمُزْدَلِفَةَ فَصَلَّى بِهَا الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِأَذَانٍ وَاحِدٍ وَإِقَامَتَيْنِ وَلَمْ يُسَبِّحْ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ اضْطَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى طَلَعَ الْفَجْرُ وَصَلَّى الْفَجْرَ حِينَ تَبَيَّنَ لَهُ الصُّبْحُ بِأَذَانٍ وَإِقَامَةٍ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَشْعَرَ الْحَرَامَ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَدَعَاهُ وَكَبَّرَهُ وَهَلَّلَهُ وَوَحَّدَهُ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى أَسْفَرَ جِدًّا فَدَفَعَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَأَرْدَفَ الْفَضْلَ بْنَ عَبَّاسٍ وَكَانَ رَجُلًا حَسَنَ الشَّعْرِ أَبْيَضَ وَسِيمًا فَلَمَّا دَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْ
[Abu Bakr bin Abu Syaibah] eta [Ishaq bin Ibrahim]-ek [Hatim]-engandik dena kontatu ziguten, esan zuen, - [Abu Bakr]-ek esan zuen- [Hatim bin Isma'il Al Madanik] [Ja'far bin Muhammad]-engandik [bere aita]-rengandik kontatu zigun, esan zuen; [Jabir bin Abdullah]-ren etxera iritsi ginen, eta gero banan-banan galdetu zigun zeintzuk ziren gure izenak. Nire txanda iritsi arte, Muhammad bin Ali bin Husayn zela esan nuen. Orduan, nire alkandoraren goiko eta beheko botoiak ireki zituen. Gero, esku-ahurra nire bularren artean jarri zuen. Garai hartan, oraindik gaztea nintzen. Orduan esan zuen: 'Ongi etorri, nire anaiaren semea, galdetu nahi duzuna'. Beraz, galdetu nion. Itsua zen. Otoitz egiteko ordua iritsi zenean, beti eramaten zuen otoitz-alfonbra baten gainean jartzen zen. Otoitz-alfonbra sorbaldan jartzen zuen bakoitzean, ertzak beti itsasten zitzaizkion txikia zelako. Galdetu nion: «Esadazu nola egin zuen Hajj-a Alaren Mezulariak (bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela)». Ondoren, eskuekin keinuak eginez hitz egin zuen, bederatzi hatzak eusten zizkion bitartean. Esan zuen: Bederatzi urtez bizi izan zen Medinan, baina oraindik ez zuen Hajj-a egin. Gero, hamargarren urtean Hajj-era joango zela iragarri zuen. Hori dela eta, jendea multzoka etorri zen Medinara, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetarekin bat egiteko, haren antzeko ekintza onak egiteko. Gero, berarekin joan ginen. Dzulhulaifahera iritsi zenean, Asma` bint Humaisek bere semea, Muhammad bin Abu Bakr, erditu zuen. Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-i zer egin behar zuen galdetzeko agindu zuen -erditzea zela eta-. Beraz, esan zuen: «Dutxatu eta erabili zure konpresa higienikoa. Gero, jantzi berriro zure ihram arropa». Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek bi rak'ah otoitz egin zituen Dzulhulaifah meskitan, eta gero Qashwa izeneko bere gameluan igo zen. Baida`-ra iritsi ondoren, ingurura begiratu nuen, zenbat jende zebilen berarekin, zaldiz eta oinez, alboetan eta atzetik. Une hartan, Koranaren -errebelazioa- jaitsi zen, eta non Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek bere esanahia ulertu zuen, hots, egin behar ditugun ekintzen argibide gisa. Ondoren, talbiyah irakurtzen oihu egin zuen: 'LABBAIKA ALLAHUMMA LABBAIKA LABBAIKA LAA SYARIIKA LAKA LABBAIKA INNALHAMDA WAN NI'MATA LAKA WALMULKU LAA SYARIIKA LAKA -Zure aginduak betetzen ditut, O Allah, betetzen ditut, betetzen ditut. Ez dago bazkiderik Zuretzat, Zure aginduak betetzen ditut; egiaz, laudorioa eta faborea Zureak dira, erreinua bezala, Ez duzu bazkiderik, Zure aginduak betetzen ditut-'. Jende askok ere badu talbiyah bat, sallallaahu 'alaihi wasallam profetaren talbiyah bezalakoa. Sallallaahu 'alaihi wasallam profetak ez zien debekatu irakurtzea, izan ere, etengabe irakurtzen dute. Gure asmoa Hajj egitea besterik ez da, eta oraindik ez dakigu Umrah-ri buruz. Baitullah-era iritsi ondoren, bere izkinetako bat musukatu zuen -hajar Aswad-, gero Tawaf egin zuen, hiru aldiz korrika eginez eta lau aldiz normal ibiliz. Gero Maqam-erantz jarraitu zuen. Ibrahim 'Alais Salam, eta gero bertso hau irakurri zuen: 'Egin Ibrahim-en geltokia otoitz leku...'. -Al Baqarah: 125-. Gero, maqam-a jarri zuen Baitullah-en artean. Bitartean, nire aitak esan zuen sallallaahu 'alaihi wasallam profetak bere otoitzean irakurri zuela: 'QUL HUWALLAHU AHADL…' -Al Ikhlas: 1-4-. Eta: 'QUL YAA AYYUHAL KAAFIRUUN.'. -Al Kafirun: 1-6-. Gero, Tenpluaren izkinara itzuli zen - Aswad jo zuen - eta musu eman zion ere. Gero, atetik, Shafagana joan zen. Safa muinora hurbildu ondoren, bertso hau irakurri zuen: 'Egia esan, Safa eta Marwah arteko Sa'i-ak Alaren Erlijioaren handitasunaren sinboloen artean daude...'. -Al Baqarah: 1589-. Orduan, Jainkoaren aginduak betetzen hasi zen. Beraz, Shafa muinora igo zen. Baitullah ikusi ondoren, Qiblari begira jarri zen Ala monoteizatzen eta goratzen zuen bitartean. Eta irakurri zuen: 'LAA ILAAHA ILAALLAH WAHDAHU LAA SYARIIKA LAHU LAHUL MULKU WA LAHUL HAMDU WA HUWA 'ALAA KULLI SYAI`IN QADIIR LAA ILAAHA ILLALLAH WAHDAHU ANJAZA WA'DAHU WANASHARA 'ABDAHU WAHAZAMAL AHZABA WAHDAH' -Ez dago gurtza merezi duen jainkorik Ala izan ezik, bazkiderik gabe. Hari dagokio erreinua eta laudorio guztiak, eta bera da guztiaren gaineko Ahalguztiduna. Ez dago gurtza izateko eskubiderik duen jainkorik Ala izan ezik, bere promesak betetzen dituena, bere zerbitzariei laguntzen diena eta bere etsaiak suntsitzen dituena. Gero otoitz egin zuen. Errepikatu tahlil hiru aldiz. Gero Marwan jaitsi zen. Haranera iritsi zenean, lasterka ibili zen. Eta ondoren, Marwa muinorantz abiatu zen oinez itzultzen zen bitartean. Marwa muinora iritsi ondoren, Safa muinoan egin zuena egin zuen. Marwa muinoan bere sa'i amaitu zuenean, esan zuen: "Egin dudana egin ez banu, ez nuen Hadya ekarriko eta Umrah egingo". Orduan, Suraqah bin Malik bin Ju'tsyum-ek, "Bai, Rasulullah! Aurten bakarrik ala betiko?" Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek beste eskuko hatzak luzatu zituen esanez: "Sartu Umrah Hajj-ean. Umrah Hajj-ean sartzea, ez! Betiko ere". Bitartean, Ali Yemenetik etorri zen sakrifizio-animaliak ekarriz Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-i. Fatima tahallul pertsona zela ikusi zuen; arropa tindatuak janzten ditu eta begiak estalita ditu. Alik debekatu egin zion hori egitea. Fatimak erantzun zuen: "Nire aitak berak esan zidan hau egiteko". Alik esan zuen: "Beraz, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-engana joan nintzen Fatimaren ekintzei buruzko fatwa bat eskatzera. Azaldu nion nik hori egitea eragotzi niola. Esan zuen, halaber: «Fathimahk arrazoi du». Gero galdetu zuen: «Zer irakurtzen duzu Hajj egin nahi duzunean?», esan zuen Alik; nik erantzun nion: «Ene Ala, Hajj egiteko asmoa dut, Zure Mezulariak erakusten duen bezala». Orduan Alik galdetu zuen: «Baina hwankurban ekarri dut, nola da hori?». Hark erantzun zuen: «Ez izan tahallul». Ja'farrek esan zuen: Alik Yemenetik ekarritako eta sallallaahu 'alaihi wasallam profetak ekarritako hadya kopurua ehun zen. Kongregazioko guztiek tahallul eta bizarra moztuta zuten, sallallaahu 'alaihi wasallam profeta eta berarekin hadya ekarri zuten pertsonak izan ezik. Tarwiyah eguna - Dzulhijjahren zortzigarrena - iritsi zenean, Minara joan ziren Hajj egitera. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam bere ibilgailuan zihoan. Han Dhuhr, Asr, Maghrib, Isha eta Fajr otoitzak egin zituen. Gero, denbora pixka bat itxaron zuen eguzkia irten arte; Bitartean, lehenik jendea bidali zuen Namirahera kanpalekua jartzeko. Bitartean, Qurayshek uste zuten Mash'aril Haramen geldituko zela - Muzdalifaheko muino bat -, jende ezjakinak ohi bezala. Baina azkenean Arafaterantz jarraitu zuen. Namirahera iritsi zenean, jendeak dendak jarri zituela ikusi zuen. Gero, han gelditu zen atseden hartzeko. Eguzkia sartu zenean, bere gameluan jarraitu zuen. Erleen artean iritsita, hitzaldi bat eman zuen: 'Egia esan, odola isurtzea eta zure lagunaren ondasunak kentzea debekatuta dago, egun honetan, hilabete honetan eta herrialde honetan borrokatzea debekatuta dagoen bezala. Jakin ezazu, Jahiliyah usaina duen guztia nire legearen arabera indargabetu dela, Jahilijyah garaiko odol-erreskatea barne. Lehen aldiz ezabatu nuen odol-erreskatea Ibn Rabi'ah bin Harithen odola izan zen, Bani Sa'adek elikatu zuena, eta gero Huzailek hil zuena. Era berean, jahiliyahren usura indargabetu dut; Lehenengoz indargabetu nuena Abbas bin Abdul Muttalibek ezarritako usura izan zen. Izan ere, usura guztia ezabatuko dut. Orduan, ez izan beldurrik emakumeez. Alaren konfiantza gisa har ditzakezu, eta zilegi dira zuretzat Alaren arauak betez. Ondoren, eskubideak izango dituzu haien gainean, hots, ez diezaietela beste inori zure esterilla okupatzen uzten. Urratzen badute, jo itzazu modu kaltegarririk gabe. Horren ordez, eskubideak dituzte zure gainean. Hain zuzen ere, mantenua eta arropa egokia. Bizitzako gida bat uzten dizuet guztioi, eta, horri eusten badiozue, Korana da. Guztioi galdetuko dizuete nire inguruan, beraz, nola erantzungo duzue? erantzun zuten: 'Lekuko dugu mezua benetan eman duzula, zure betebeharrak bete dituzula eta aholkuak eman dizkiguzula'. Orduan, esan zuen, hatz erakuslea zerura altxatuz eta jendetzari seinalatuz: 'Bai, Ala, lekuko, O Ala, lekuko, O Ala, lekuko'. Ondoren, otoitzari deitu zion, gero qamat-i, eta gero Zhuhur otoitzari. Gero qamat berriro eta Asr otoitza bien arteko sunnah otoitzik gabe. Horren ondoren, bere bidaia jarraitu zuen wukuf lekura. Hara iritsita, Qashwaren gamelua harrizko leku batean gelditu zen eta oinez zihoan jendea aurrean zuen. Qiblari begira jarri zen, eta zutik egon zen eguzkia sartu eta megafono gorria desagertu arte. Gero, bere bidaia jarraitu zuen, Usamah atzean zuela, berak kontrolpean zuela. Qashwa gameluaren uzdeak tiratu zituen, bere buruak ia jarlekuaren kuxina ukitu arte. Eskuarekin keinu batekin esan zuen: 'Anaiak, lasai egon, lasai egon'. Muzdalifah-era iristen zen bakoitzean, gameluaren soka pixka bat askatzen zuen, igotzea errazteko. Muzdalifah-era iritsita, Maghrib eta Isha' otoitzak errezatu zituen otoitzerako dei batekin eta bi qamat tartean sunnah otoitzik gabe. Gero, egunsentira arte lo egin zuen. Fajr ordua iritsi zenean, Fajr otoitza errezatu zuen Adhan batekin eta qamat batekin. Gero, Qaswaren gameluan ibili eta Mash'aril Haramerako bidaia jarraitu zuen. Han zegoenean, Qiblari begira jarri zen, otoitz egin, takbir egin, tahlil egin eta monoteismoaren esaldia irakurri zuen. Han egon zen zerua horitu arte eta egunsentia baino lehen alde egin zuen, Fadlal bin Abbas eskuetan zuela. Fadlal ile ederra eta aurpegi zuria duen gizona da. Alde egin zuenean, jendea ere berarekin joan zen. Fadlalek begiratu zien, eta orduan, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamek aurpegia eskuekin estali zuen. Baina Fadlalek beste norabide batera biratu zuen burua ikusteko. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek ere aurpegia beste eskuarekin estali zuen, Fadlalak begirada beste nonbait zuzendu zezan. Muhassir haranaren erdira iritsita, bere gamelua Jumratul Kubrara zuzenean zihoan erdiko bidetik bizkortu zuen. Zuhaitz baten ondoan Jumrah-era iritsita, zazpi harri-koskor bota zituen takbir errezitatzen zuen bitartean jaurtiketa bakoitzarekin. Gero, sakrifizioa hiltzen ari ziren lekura jarraitu zuen. Han hirurogeita hiru sakrifizio-animalia hil zituen eskuekin eta gainerakoak Aliri eman zizkion hiltzeko, hots, sakrifizio-animaliak kongregazioko beste kideekin batera. Gero, sakrifizio-animalia bakoitzetik zati txiki bat hartzeko esan zion, gero egosteko eta gero haragia jan eta salda edan zezan. Ondoren, bere ibilgailura igo eta Baitullahera joan zen tawaf-erako. Zuhr otoitzak egin zituen Mekan. Ondoren, Banu Abdul Muttalib bisitatu zuen, Zamzam putzu bat marrazten ari zena. Esan zien: 'Oi Banu Abdul Muttalib, eman iezaguzu zerbait edateko. Jendetzak gaizki ulertzen ez badu, noski lagunduko dizuet elkarrekin marrazten'. Gero, ontzi bat bota zuten, eta bertatik edan zuen. Eta esan zigun [Umar bin Hafsh bin Ghiyats] esan zigun [nire aitak] esan zigun [Ja'far bin Muhammad] esan zidan [nire aitak] esan zidan; [Jabir bin Abdullah]-rengana joan nintzen eta Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en Hajj-ari buruz galdetu nion. Orduan, Hatim bin Isma'il-en hadith-aren antzeko hadith bat aipatu zuen, eta honako hau gehitu zuen: Iraganean, Abu Sayyarah-ek Himar biluzik igotzeko agindu zien jendeari. Eta Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam Muzdalifah Mash'aril Haram-en igaro zenean, Quraish herriak ez zuen zalantzarik izan han geldituko zela eta geroago bere geldialdi lekua izango zela. Baina igaro egin zuen eta ez zen gelditu Arafatera iritsi eta han gelditu zen arte.