Masy’aril Haram termasuk tempat yang diberkahi dan dianjurkan untuk berdzikir setelah Arafah

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهِ سَأَلَ عَنْ الْقَوْمِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَحَلَّ زِرِّي الْأَعْلَى ثُمَّ حَلَّ زِرِّي الْأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَيَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ سَلْ عَمَّا شِئْتَ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى فَجَاءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبَيْهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَانِبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَصَلَّى بِنَا فَقُلْتُ أَخْبِرْنَا عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا وَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ فَأَذَّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَعْمَلَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ فَخَرَجَ وَخَرَجْنَا مَعَهُ فَأَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَصْنَعُ قَالَ اغْتَسِلِي وَاسْتَثْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ قَالَ جَابِرٌ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ بَيْنَ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلُ ذَلِك وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْرِفُ تَأْوِيلَهُ مَا عَمِلَ بِهِ مِنْ شَيْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ بِالتَّوْحِيدِ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلْبِيَتَهُ قَالَ جَابِرٌ لَسْنَا نَنْوِي إِلَّا الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ قَامَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ فَقَالَ{ وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى }فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا ذَكَرَهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ كَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْبَيْتِ فَاسْتَلَمَ الرُّكْنَ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنْ الصَّفَا قَرَأَ{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَكَبَّرَ اللَّهَ وَهَلَّلَهُ وَحَمِدَهُ وَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ وَقَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ فَمَشَى حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ رَمَلَ فِي بَطْنِ الْوَادِي حَتَّى إِذَا صَعِدَتَا يَعْنِي قَدَمَاهُ مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَفَعَلَ عَلَى الْمَرْوَةِ كَمَا فَعَلَ عَلَى الصَّفَا فَلَمَّا كَانَ آخِرُ طَوَافِهِ عَلَى الْمَرْوَةِ قَالَ لَوْ أَنِّي اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقْ الْهَدْيَ وَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيَحْلِلْ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ الْهَدْيُ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِأَبَدِ الْأَبَدِ قَالَ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ فِي الْأُخْرَى وَقَالَ دَخَلَتْ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ هَكَذَا مَرَّتَيْنِ لَا بَلْ لِأَبَدِ الْأَبَدِ قَالَ وَقَدِمَ عَلِيٌّ بِبُدْنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهَا عَلِيٌّ فَقَالَتْ أَمَرَنِي أَبِي بِهَذَا فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ فَذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ فِي الَّذِي صَنَعَتْهُ مُسْتَفْتِيًا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الَّذِي ذَكَرَتْ عَنْهُ وَأَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتُ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَإِنَّ مَعِي الْهَدْيَ فَلَا تَحِلَّ قَالَ فَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْيِ الَّذِي جَاءَ بِهِ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ مِائَةً ثُمَّ حَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَتَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى أَهَلُّوا بِالْحَجِّ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِمِنًى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالصُّبْحَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلًا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ مِنْ شَعَرٍ فَضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَشُكُّ قُرَيْشٌ إِلَّا أَنَّهُ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ أَوْ الْمُزْدَلِفَةِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَرَكِبَ حَتَّى أَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا وَإِنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ تَحْتَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَأَوَّلُ دَمٍ أَضَعُهُ دَمُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ كَانَ مُسْتَرْضِعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُهُ رِبَانَا رِبَا الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ فَاتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَإِنَّ لَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ ذَلِكَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَقَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَمْ تَضِلُّوا إِنْ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابَ اللَّهِ وَأَنْتُمْ مَسْئُولُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ فَقَالَ بِإِصْبَعِهِ السَّبَّابَةِ إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُبُهَا إِلَى النَّاسِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَذَهَبَتْ الصُّفْرَةُ قَلِيلًا حَتَّى غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ خَلْفَهُ فَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ شَنَقَ الْقَصْوَاءَ بِالزِّمَامِ حَتَّى إِنَّ رَأْسَهَا لَيُصِيبُ مَوْرِكَ رَحْلِهِ وَيَقُولُ بِيَدِهِ الْيُمْنَى أَيُّهَا النَّاسُ السَّكِينَةَ السَّكِينَةَ كُلَّمَا أَتَى حَبْلًا مِنْ الْحِبَالِ أَرْخَى لَهَا قَلِيلًا حَتَّى تَصْعَدَ ثُمَّ أَتَى الْمُزْدَلِفَةَ فَصَلَّى بِهَا الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِأَذَانٍ وَاحِدٍ وَإِقَامَتَيْنِ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ اضْطَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى طَلَعَ الْفَجْرُ فَصَلَّى الْفَجْرَ حِينَ تَبَيَّنَ لَهُ الصُّبْحُ بِأَذَانٍ وَإِقَامَةٍ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَشْعَرَ الْحَرَامَ فَرَقِيَ عَلَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَكَبَّرَهُ وَهَلَّلَهُ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى أَسْفَرَ جِدًّا ثُمَّ دَفَعَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَأَرْدَفَ ال

Esan digu [Hisyam bin Ammar]; esan digu [Hatim bin Isma'il]; esan digu [Ja'far bin Muhammad] [bere aitagandik], esan zuen: 'Behin [Jabir bin Abdullah] ikustera joan nintzen. Harekin topo egin genuenean, jendea nola zegoen galdetu zigun, harik eta nire berri galdetu zuen arte. Beraz, erantzun nion: 'Muhammad bin Ali bin Husain naiz'. Beraz, eskua buruan jarri zidan goiko eta beheko botoiak askatzen nituen bitartean, gero sorbalda bularraren artean jarri zidan eta garai hartan oraindik helduarora iritsitako haur bat nintzen. Esan zuen: 'Ongi etorri, galdetu nahi duzuna'. Galdetu nion itsua zelako. Otoitz egiteko ordua iritsi arte, bere otoitz-alfonbra gainean zegoen zutik, eta, otoitz-alfonbraren alboetan orpoak jartzen bazituen, tira egiten zuen otoitz-alfonbraren tamaina txikiagatik, bere xala sorbalden gainean zintzilik zuela eta gu gidatzen otoitz egiten zuen'. Orduan galdetu nion: 'Esan iezaguzu nola egin zuen Hajj Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek!' ' Beraz, eskuarekin keinu egin eta bederatzi hatzak luzatu zituen, eta esan zuen: 'Egia esan, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ez zen Hajj-era joan bederatzi urtez, eta gero, jendeari Hajj egiteko dei egin zien hamargarren urtean. Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, Hajj-era joan zen, eta gero jende asko etorri zen Medinara, denek Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin bildu eta berak egin zuen bezala egin nahi zuten. Beraz, joan zen, eta gu berarekin joan ginen. Dzul Hulaifara iritsi ginenean, Asma' bint Umais-ek Muhammad bin Abu Bakr erditu zuen, beraz, galdetu ziotela bidali zuten: 'Zer egin behar dut?' Orduan, Asmari esan zion: 'Hartu bainu bat, lotu ondo oihal batekin eta sartu ihram-era'. Orduan, Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallam, meskitan otoitz egin zuen, eta gero Qashwa gameluan ibili zen, eta gamelua zuzen jarri zen Sahara basamortuan zehar eramanez. Jabirrek esan zuen; «Jende asko ikusi nuen aurrean, ibilgailu gidarien eta oinezkoen artean, baita eskuinaldean, ezkerrean eta atzean ere - jende asko ikusten zen -. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam gure artean zegoen, Korana berari jaisten zitzaion bitartean, eta oso kontziente zen bere takwil-az. Berak egiten duena egiten du, guk ere egiten dugu». Monoteismoaren ahotsa altxatu zuen esanez: «Zure deia betetzen dut, Ala. Zure deia betetzen dut, Zure deia betetzen dut. Ez dago zuretzat bazkiderik, Zure deia betetzen dut. Izan ere, laudorioa, gozamena eta erreinua zuri bakarrik dagozkizu, ez duzu bazkiderik». Jendeak ere ahotsa altxatu zuen errezitatzen ari ziren errezitaldiekin, eta sallallaahu 'alaihi wasallamek ez zuen ezer esan haien ekintzei buruz. Sallallaahu 'alaihi wasallamek bere talbiyah irakurtzen jarraitu zuen. Jabir radiallahu 'anhuk berriro esan zuen: «Ez dugu Hajj egitea baino asmorik, eta oraindik ez dakigu Umrah-ri buruz». Baitullahera berarekin iritsi ginenean, berehala igurtzi -musukatu- zuen Rukun -Tawaf-en hasiera-, gero hiru bira korrika egin eta beste lau birak normal ibili. Gero Maqam Ibrahim-engana joan zen, bertso hau irakurtzen zuen bitartean: 'Eta egin Maqam Ibrahim otoitz leku'. Maqam Ibrahim eta Baitullah-ren -Kaaba- artean ere kokatu zen. -Nire aitak esan zuen; - 'eta ez dakit, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak aipatu ez badu behintzat, Profetak Al Kaafiruun eta Al Ikhlaash surak irakurri zituela bi rak'ah otoitzetan -Maqam Ibrahim-en-. Gero Baitullahera itzuli zen, gero igurtzi -musukatu edo agurtu zuen - Rukun -Tawaf-en hasiera -, eta gero Kaaba-ko atetik atera zen Shafa muinorantz. Eta Shafara hurbildu zenean, irakurri zuen: «Egia esan, Shafa eta Marwa Alaren seinaleen artean daude, Allah Subhanahu Wa Ta'alak hasi duenarekin hasten gara -sa'i-». Safatik otoitza egiten hasi zen, gero muinora igo zen Kaaba ikusi arte, gero takbir, tahlil eta tahmid esan zituen, esanez: «Ez dago beste jainkorik Ala bakarrik, bazkiderik ez duena. Hari dago erreinua eta Hari dagokio laudorio guztia. -Bera- bizitza ematen duen Ahalguztiduna da eta hiltzen duen Ahalguztiduna, eta guztiaren gaineko ahalguztiduna da. Ez dago beste jainkorik Ala bakarrik, bazkiderik ez duena, bere promesak betetzen dituena, bere zerbitzariei laguntzen diena eta talde guztiak bakarrik garaitzen dituena». Gero, irakurketen artean otoitz egin zuen, eta gero hiru aldiz esan zuen irakurketa. Gero, Marwarengana jaitsi zen, oinez zihoala, hankak zuzen zituenean, haranaren erdian korrika egiteko. Hankak igo zirenean, ibili zen Marwara iritsi arte. Marwan Shafan egin zuena egin zuen. Eta bere Tawaf-a Marwan amaitu zenean, esan zuen: «Atzean nengoenari begira egongo banintz, ez nuke hildako animalia eramango -al hadyu-, eta Umrah bihurtuko nuke. Zuen artean sakrifikatutako animaliarik ekartzen ez duenak, onartu ezazu eta gurtza ekintza bihurtu». Beraz, denak tahallul izan ziren eta ilea laburtu zuten, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta eta hildako animaliak ekarri zituzten pertsonak izan ezik. Orduan, Suraqah bin Malik bin Ju'syum jaiki eta esan zuen: «Alaren Mezularia, hau aurten aplikatzen al da ala betiko?». -Narratzaileak- esan zuen; «Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek hatzak hatzekin nahastu zituen eta erantzun zuen: 'Umrah Hajj-ean sartuta dago - hajj tamattu' - horrela egiten da». Bi aldiz esan zuen eta gero esan zuen: «Ez - hau urte honetarako bakarrik aplikatzen da - baina betiko». -Narratzaileak- esan zuen; 'Ali radliallahu 'anhu gamelu batekin etorri zen -al hadyu- Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam, gero Fatima aurkitu zuen, erdian zegoen jendeetako bat, koloretako arropak eta begiak estaltzen zituela. Alik errua bota zion, beraz, Fatimak esan zuen: 'Nire aitak - Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam - esan dit hau egiteko'. Alik Iraken zegoela esan zuen: 'Orduan, Ala-ren Mezulariari, sallallaahu 'alaihi wasallam, aholku eske joan nintzen eta Fatimahren ekintzez kexatu nintzen, nik ukatu nituenak. Beraz, erantzun zuen: 'Berak - Fatimah - arrazoi du, arrazoi du. Zer esan nizun Hajj lehenengo egin nahi zenuenean?' Alik erantzun zuen: 'Nik esan nuen: 'O Ala, Zure Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam-ek oihukatu zuen ahotsa altxatzen dut. Esan zuen: 'Egia esan, sakrifizio-animalia bat ekarri dut, beraz, ez parte hartu tahallul-ean'. -Narratzaileak- esan zuen; Alik Yemendik ekarritako eta sallallaahu 'alaihi wasallam profetak Medinatik ekarritako sakrifizio-animalien kopurua ehun izan zen. Orduan, denek buruak elkartu eta ilea moztu zuten, sallallaahu 'alaihi wasallam profeta eta sakrifizio-animaliak ekarri zituzten pertsonak izan ezik. Tarwiyah eguna iritsi zenean, denak Minara joan ziren eta Hajj-erako asmoa oihukatu zuten. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ibilgailu batean sartu zen, eta han eguerdiko, Asr, Maghrib, Isha' eta Fajr otoitzak egin zituen. Ondoren, itxaron pixka bat eguzkia irten arte, eta gero agindu kupula Mash'arilen eraikitzeko, haram da, beraz, Namirahen landatzen da. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek Quraysh-ek ohi bezala ibili zen, baina Mash'arilen Haram edo Muzdalifahen gelditu zen. Profetak sallallaahu 'alaihi wasallamek Arafatera iristeko baimena eman zion. Eta Namirah-n eraikitako kupulara hurbildu zenean, han gelditu zen. Eguzkia sartu zenean, bere gamelua - Qashwa - ekartzeko agindu zuen, eta gero haranaren hondora iritsi arte ibili zen. Gero, jendetzari predikatu zion: 'Egia esan, zuen odola, aberastasuna, ohorea eta zoriona - zuen aintza - debekatuta dago, egun honetan, zuen hilabetean eta zuen herrialdean bezala, gogoratu, jahiliyyah-ren gauza guztiak umiliatu dira nire oinen azpian, jahiliyyah-ren odola umiliatu da eta lehenik gutxietsi nuen odola Rabi'ah bin Harith-en odola izan zen - lehenago Bani Sa'ad-i mantenua eskatu eta Hudzail hil zutena -, jahiliyyah-ren usura indargabetu da, eta indargabetu nuen lehen usura gure usura izan zen, Abbas bin Abdul Muthallib-ek egindako usura, denak indargabetu dira. Beraz, beldur izan Allah emakumeengandik, Allah-ren aginduz emazte bihurtu dituzulako eta Allah-ren hitzekin farji zilegi egin duzulako'. Izan ere, haien gaineko zure eskubidea da gorroto dituzun beste pertsonei zure ohean lo egiten ez uztea. Zure emazteek hori egiten badute, jo itzazu minik egiten ez duen kolpe batekin. Eta zu hornitzea eta modu onean janztea. Bi gauza uzten dizkizuet, haiei eusten badiezu, ez zarete bidetik aterako, hots, Alaren Liburua. Eta nire aurrean erantzule zara. Orduan, zer esan nahi duzu?' Erantzun zuten: 'Testatzen dugu transmititu, zereginak burutu eta aholkuak eman dituzula'. Beraz, esan zuen, hatza zerura seinalatuz: 'Oi Ala, begira! Oi Ala, lekuko'. Hiru aldiz esan zuen. Orduan, Bilalek otoitzerako deia egin zuen, gero iqamat-a, gero Zhuhur otoitza eskaini zuen. -Ondoren- Bilal qamat-era itzuli zen, gero Asr otoitza eskaini zuen eta ez zuen bien artean otoitzik egin. Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek bere ibilgailua gidatu zuen wukuf lekura iritsi arte. Gero, bere gamelua eseri zuen - gameluaren sabelak zelaia ukitzeko moduan - eta soka bat jarri zion aurrean, gero Qiblari begira jarri zen. Wukuf egiten jarraitu zuen eguzkia sartu eta argi horixka pixka bat desagertu eta eguzkiaren bola hondoratu arte. Gero, Usamah bin Said bizkarra eman eta alde egin zuen. Qashwa ere uzdekin lotu zuen, bere buruak ia zihoan ibilgailuaren hanken oinarria ukitzeko moduan. Eskuineko eskuarekin keinuak egiten zituen bitartean, esan zuen: "Jendea, lasai egon, lasai egon!". Gameluaren uzdak luzatzen zituen bakoitzean, pixka bat lasaitzen zen, gamelua pixka bat altxatzeko. Gero, Muzdalifahera iritsi zen, eta han Maghrib eta Isha' otoitzak egin zituen, otoitz dei batekin eta bi iqamat eginez. Eta ez zuen otoitzik egin bien artean. Gero, sallallaahu 'alaihi wasallam, egunsentira arte etzan zen. Egunsentiko otoitza eskaini zuen egunsentira zela argi geratu zitzaionean, otoitz dei batekin eta iqamat batekin. Gero, Qashwa gainean ibili zen Mash'aril Haramera iritsi arte, gero muinora igo eta Ala goraipatu zuen -bertahmid-, glorifikatu -bertakbir- eta baieztatu -bertahlil-. Wukuf egiten jarraitu zuen eguzkia guztiz distiratsu egon arte, eta gero eguzkia irten baino lehen alde egin zuen. Fadl bin Abbas zeraman - ile oneko, azal zuriko eta ederra zuen gizona - bizkarrean. Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, alde egiten ari zela, korrika zihoazen emakumeen ondotik pasa zen, beraz, haiei begiratu eta eskua beste aldera eraman zuen. Bitartean, Fadlek aurpegia beste aldera biratu zuen. Muhassarrera iritsita, pixka bat mugitu eta gero Kubra -Aqabah- Jumrah-rako laburbide bat hartu zuen, eta berehala zuhaitzaren alboan zegoen Jumrah-ra iritsi zen. Gero, zazpi harri-koskor bota zituen, takbir batekin jaurtiketa bakoitzean, tiragoma bateko harri-koskorrak bezain handiak ziren harri-koskorrak. Eta haranaren sabeletik bota zuen. Gero, sakrifizio-animaliak hiltzen ziren lekura joan zen. Han hirurogeita hiru sakrifizio-animalia hil zituen berak, eta gainerakoak Aliri eman zizkion sakrifizio-animaliekin batera. Ondoren, hil zuen sakrifizio-animalia bakoitzetik haragi zati bat gordetzeko agindu zuen, gero lapiko batean jartzeko eta gero egosteko. Rasulullah-k eta Ali-k ere saltsa jan eta edan zuten. Orduan, Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallam, Kaaba-ra joan zen - Tawaf Ifadhah egiteko -, gero Eguerdiko Otoitza egin zuen Mekan eta Bani Abdul Muththalib-engana etorri zen, Zamzam ura biltzen ari zirenak. Esan zuen: 'Hartu, Bani Muthtalib. Jendeak ez bazuen gainditu zure edaria ematean, borrokatuko nintzateke zuekin'. Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam, ontzi bat eman zioten, eta bertatik edan zuen'.