Mendirikan masjid di rumah-rumah

Imam Muslim : 1052

حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّ مَحْمُودَ بْنَ الرَّبِيعِ الْأَنْصَارِيَّ حَدَّثَهُ أَنَّ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ وَهُوَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا مِنْ الْأَنْصَارِ أَنَّهُ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ أَنْكَرْتُ بَصَرِي وَأَنَا أُصَلِّي لِقَوْمِي وَإِذَا كَانَتْ الْأَمْطَارُ سَالَ الْوَادِي الَّذِي بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ وَلَمْ أَسْتَطِعْ أَنْ آتِيَ مَسْجِدَهُمْ فَأُصَلِّيَ لَهُمْ وَدِدْتُ أَنَّكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ تَأْتِي فَتُصَلِّي فِي مُصَلًّى فَأَتَّخِذَهُ مُصَلًّى قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَفْعَلُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ قَالَ عِتْبَانُ فَغَدَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ حِينَ ارْتَفَعَ النَّهَارُ فَاسْتَأْذَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَذِنْتُ لَهُ فَلَمْ يَجْلِسْ حَتَّى دَخَلَ الْبَيْتَ ثُمَّ قَالَ أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ مِنْ بَيْتِكَ قَالَ فَأَشَرْتُ إِلَى نَاحِيَةٍ مِنْ الْبَيْتِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَبَّرَ فَقُمْنَا وَرَاءَهُ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ قَالَ وَحَبَسْنَاهُ عَلَى خَزِيرٍ صَنَعْنَاهُ لَهُ قَالَ فَثَابَ رِجَالٌ مِنْ أَهْلِ الدَّارِ حَوْلَنَا حَتَّى اجْتَمَعَ فِي الْبَيْتِ رِجَالٌ ذَوُو عَدَدٍ فَقَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ أَيْنَ مَالِكُ بْنُ الدُّخْشُنِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ ذَلِكَ مُنَافِقٌ لَا يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَقُلْ لَهُ ذَلِكَ أَلَا تَرَاهُ قَدْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يُرِيدُ بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ قَالَ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّمَا نَرَى وَجْهَهُ وَنَصِيحَتَهُ لِلْمُنَافِقِينَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ حَرَّمَ عَلَى النَّارِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَبْتَغِي بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ ثُمَّ سَأَلْتُ الْحُصَيْنَ بْنَ مُحَمَّدٍ الْأَنْصَارِيَّ وَهُوَ أَحَدُ بَنِي سَالِمٍ وَهُوَ مِنْ سَرَاتِهِمْ عَنْ حَدِيثِ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ فَصَدَّقَهُ بِذَلِكَ و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ كِلَاهُمَا عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي مَحْمُودُ بْنُ رَبِيعٍ عَنْ عِتْبَانَ بْنِ مَالِكٍ قَالَ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ يُونُسَ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَقَالَ رَجُلٌ أَيْنَ مَالِكُ بْنُ الدُّخْشُنِ أَوْ الدُّخَيْشِنِ وَزَادَ فِي الْحَدِيثِ قَالَ مَحْمُودٌ فَحَدَّثْتُ بِهَذَا الْحَدِيثِ نَفَرًا فِيهِمْ أَبُو أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ مَا أَظُنُّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا قُلْتَ قَالَ فَحَلَفْتُ إِنْ رَجَعْتُ إِلَى عِتْبَانَ أَنْ أَسْأَلَهُ قَالَ فَرَجَعْتُ إِلَيْهِ فَوَجَدْتُهُ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ ذَهَبَ بَصَرُهُ وَهُوَ إِمَامُ قَوْمِهِ فَجَلَسْتُ إِلَى جَنْبِهِ فَسَأَلْتُهُ عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَحَدَّثَنِيهِ كَمَا حَدَّثَنِيهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ قَالَ الزُّهْرِيُّ ثُمَّ نَزَلَتْ بَعْدَ ذَلِكَ فَرَائِضُ وَأُمُورٌ نَرَى أَنَّ الْأَمْرَ انْتَهَى إِلَيْهَا فَمَنْ اسْتَطَاعَ أَنْ لَا يَغْتَرَّ فَلَا يَغْتَرَّ و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ قَالَ إِنِّي لَأَعْقِلُ مَجَّةً مَجَّهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ دَلْوٍ فِي دَارِنَا قَالَ مَحْمُودٌ فَحَدَّثَنِي عِتْبَانُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ بَصَرِي قَدْ سَاءَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ إِلَى قَوْلِهِ فَصَلَّى بِنَا رَكْعَتَيْنِ وَحَبَسْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى جَشِيشَةٍ صَنَعْنَاهَا لَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ مَا بَعْدَهُ مِنْ زِيَادَةِ يُونُسَ وَمَعْمَرٍ

Миңә [Хармала бин Яхъя Әт Тужиби] беҙгә [Ибнү Вахб] миңә [Юныс] [Ибн Шиһабтан] [Мәхмүт бин Рабиғ Әл-Әнсари] уға әйткәнен әйтте; тип [Ғотбан бин Мәлик] - Бәҙер һуғышында ҡатнашҡан пәйғәмбәребеҙҙең дуҫы, ансарҙарҙан - бер ваҡыт пәйғәмбәребеҙ менән осрашып, был һүҙҙәрҙе әйткән; — Эй, Аллаһ Рәсүле, мин инде күҙҙәремдең күреүенә ышанмайым — күреүем инде тоноҡлана — һәм мин халҡымды етәкләп намаҙ уҡырға күнеккәнмен, ямғыр яуһа, тимәк, минең менән улар араһындағы үҙән көслө аға, шуға күрә уларҙың мәсетенә барып, уларҙы етәкләп намаҙ уҡый алмайым. Халҡымдың намаҙ бүлмәһенә килеп намаҙ уҡыуыңды бик теләгәйнем, шуға уны намаҙ бүлмәһе итеп ҡуйҙым. Ул: «Ярай, килермен, Алла бирһә», — тигән. Итбан әйтте; — Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм Әбү Бәкер Әс Сидиҡ менән бергә көндөң бер аҙ һуңыраҡ ҡалғас сығып китте. Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһис-сәләм рөхсәт һораны, мин рөхсәт биргәс, ул өйгә ингәнсе ултырманы, шунан һораны: «Һеҙҙең өйҙә ҡайҙа намаҙ уҡырға теләйһегеҙ?» Шулай итеп, мин уны өй мөйөшөнә күрһәттем. Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсәлләм тороп тәкбир әйтте, шунан беҙ уның артында торҙоҡ һәм ул ике рәҡәғәт намаҙ уҡыны, шунан сәләм бирҙе». Итбан әйтте; һуңынан беҙ уны аңлы рәүештә бешергән хәзир ризығы, йәғни ҡаймаҡта он ҡатыштырылған ит булғанға тоттоҡ. Итбан артабан әйтте; Шунан эргәбеҙгә күршеләрҙән бер нисә ир йыйылды, шунан берәү әйтте; — Мәлик бин Духсюн ҡайҙа? ҡайһы берҙәре яуап бирҙе; «Ул Аллаһты һәм Уның Рәсүлен яратмаған монафиҡ». Шунда уҡ Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм шелтәләне: «Бындай һүҙҙәрҙе әйтмәгеҙ, белмәйһегеҙме, уның лаә иләәһә илләллаһ тигәнен әйтте, был һүҙҙәрҙе ул Аллаһтың йөҙөнә эйә булыу өсөн әйтте?» [Ибн Шиһаб] әйтте; Шунан мин [Әл Хөшәйн бин Мөхәммәт Әл-Әнсари], Бәни Сәлимдәрҙең береһе - ул улар араһында иң затлы кеше шәхесе ине - Мәхмүт бин Рабиғтың хәҙисе тураһында һораным, шунан ул уны раҫланы. Беҙгә [Мөхәммәт бин Рафиғ] һәм [Ғәбд бин Хөмәйд] һөйләне, икеһенән дә [Әбдүррәзаҡтан] әйтте; беҙгә [Мәғмәргә] [Әз Зөһриҙән] хәбәр итте, ул әйтте; миңә [Мәхмүт бин Рабиғ] [Итбан бин Мәликтән] һөйләне, тине; Мин Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсалләмгә барҙым, шунан ул миңә Юныс хәҙисенә оҡшаш хәҙис алып килде, тик ул әйтте; — Шунан кемдер һораны; — Мәлик бин Духсюн ҡайҙа? әллә Духайсиндың редакцияһы менәнме?» Һәм ул үҙенең хәҙисендә өҫтәне: «Мәхмүт әйтте; һәм мин был хәҙисте бер нисә кешегә еткерҙем, улар араһында Әбү Әйүп Әл Ансари ла бар, тине ул; — Минең белеүемсә, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйтмәгән. Мәхмүт әйтте; — Шуға күрә ант итәм, әгәр Итбанға ҡайтһам, уны һорау аласаҡмын. Мәхмүт дауам итте; — Мин уны күрергә ҡайттым һәм ҡартайғас, күреше һуҡыр булғанда, халҡының руханийы булып киткәс, осраштым. Шунан эргәһенә ултырҙым, был хәҙис тураһында һораштым, ул шунан беренсе тапҡыр һөйләгәнсә һөйләне. [Әз Зөһри] әйтте; 'Бынан һуң, бер нисә фарду асылды һәм беҙ күргән проблема булды, бөтә мәсьәләләр хәл ителде, шуға күрә, кемде алдап булмай, тимәк, уны эшләй'. Беҙгә [Исхаҡ бин Ибраһим] беҙгә [Әл Вәлид бин Мөслим] [Әүзәйҙән] һөйләне, тине; миңә [Әз Зөһри] [Мәхмүт бин Рабиғтан] һөйләне, ул әйтте; Ауылымдыҡы булған биҙрәнән Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсалләм һиптергән һиптергесте әле лә хәтерләйем. Мәхмүт әйтте; миңә [Итбан бин Маликҡа] әйткән, тине; Мин әйттем; «Эй, Аллаһ Рәсүле, минең күҙҙәрем насарайҙы, шунан һуң ул уның һүҙҙәренә хәҙис еткерҙе; «Шулай итеп, ул беҙҙе етәкләп ике рәкәғәт намаҙ уҡыны, шунан һуң беҙ Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмде Хәсийәнең бешереүе, йәғни беҙ уға бешергән ит менән ҡатыштырылған он бутҡаһы арҡаһында тоттоҡ». Әммә бынан һуң Мәхмүт бин Рабиғ Юныс менән Мәғмәрҙең ҡушылыуы хаҡында һүҙ ҙә әйтмәй.