Barangsiapa yang mentauhidkan Allah maka telah haram harta dan darahnya

Imam Bukhari : 407

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ الْأَنْصَارِيُّ أَنَّ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍوَهُوَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا مِنْ الْأَنْصَارِ أَنَّهُ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ أَنْكَرْتُ بَصَرِي وَأَنَا أُصَلِّي لِقَوْمِي فَإِذَا كَانَتْ الْأَمْطَارُ سَالَ الْوَادِي الَّذِي بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ لَمْ أَسْتَطِعْ أَنْ آتِيَ مَسْجِدَهُمْ فَأُصَلِّيَ بِهِمْ وَوَدِدْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَّكَ تَأْتِينِي فَتُصَلِّيَ فِي بَيْتِي فَأَتَّخِذَهُ مُصَلًّى قَالَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَفْعَلُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ قَالَ عِتْبَانُ فَغَدَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ حِينَ ارْتَفَعَ النَّهَارُ فَاسْتَأْذَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَذِنْتُ لَهُ فَلَمْ يَجْلِسْ حَتَّى دَخَلَ الْبَيْتَ ثُمَّ قَالَ أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ مِنْ بَيْتِكَ قَالَ فَأَشَرْتُ لَهُ إِلَى نَاحِيَةٍ مِنْ الْبَيْتِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَبَّرَ فَقُمْنَا فَصَفَّنَا فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ قَالَ وَحَبَسْنَاهُ عَلَى خَزِيرَةٍ صَنَعْنَاهَا لَهُ قَالَ فَآبَ فِي الْبَيْتِ رِجَالٌ مِنْ أَهْلِ الدَّارِ ذَوُو عَدَدٍ فَاجْتَمَعُوا فَقَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ أَيْنَ مَالِكُ بْنُ الدُّخَيْشِنِ أَوِ ابْنُ الدُّخْشُنِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ ذَلِكَ مُنَافِقٌ لَا يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَقُلْ ذَلِكَ أَلَا تَرَاهُ قَدْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يُرِيدُ بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ قَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّا نَرَى وَجْهَهُ وَنَصِيحَتَهُ إِلَى الْمُنَافِقِينَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ حَرَّمَ عَلَى النَّارِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَبْتَغِي بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِقَالَ ابْنُ شِهَابٍ ثُمَّ سَأَلْتُ الْحُصَيْنَ بْنَ مُحَمَّدٍ الْأَنْصَارِيَّ وَهُوَ أَحَدُ بَنِي سَالِمٍ وَهُوَ مِنْ سَرَاتِهِمْ عَنْ حَدِيثِ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ الْأَنْصَارِيِّ فَصَدَّقَهُ بِذَلِكَ

Беҙгә [Сәғит бин Ғөфәйр] әйтте, миңә әйтте [Әл-Ләйтс] әйтте, миңә [Ибн Шиһабтан] әйтте, миңә [Мәхмүт бин Әр Раби Әл-Әнсари] әйтте, тип [«Итбан бин Малик] Рәсүлиллаһтың дуҫы булған, 1917 йылда Бәҙилләһу ғәләйһис-сәләм булған. ул Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм менән осрашҡан һәм былай тигән: «Эй, Аллаһ Рәсүле, йыш ҡына халҡымдың намаҙҙарын уҡығанда күҙҙәрем насар күрҙе. Ямғыр яуһа, минең менән улар араһындағы үҙәнде һыу баҫа, шуға күрә мәсеткә барып намаҙ уҡый алмайым. Мин һинең миңә килеп, минең өйөмдә намаҙ уҡыуыңды теләйем, уны мин намаҙ урыны итеп ҡулланасаҡмын». Мәхмүт: «Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм уға: «Мин быны эшләйем, Аллаһ бирһә», — тигән. Итбан: «Шулай итеп, Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм менән Әбү Бәкер төш еткәс киттеләр, ул һуңынан рөхсәт һораны, мин уға рөхсәт иттем, һәм ул өйгә ингәнсе ултырманы», — тине. Шунан: «Һеҙгә өйөгөҙҙөң ҡайһы урынында намаҙ уҡырға оҡшайһығыҙ», — тигән. Шуға күрә мин уға өй ситендә урын күрһәттем. Шунан пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм тороп тәкбир алды. Беҙ уның артында рәттәр яһап торғанда, ул ике рәҡәғәт намаҙ уҡыны ла, һуңынан сәләм бирҙе. — Итбан дауам итте: — Шунан уға үҙебеҙ бешергән иттән ризыҡ һалдыҡ. Шуға ауыл халҡы минең өйгә күпләп йыйылды. Шунан һуң уларҙың береһе: «Ҡайҙа Мәлик бин Әд-Дөхәйсин йәки Ибн Әд-Духсюн?» “Ул монафиҡ, Аллаһты һәм Уның Рәсүлен яратмай”, – тип яуап биргән кеше булды. Шуға күрә пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм: «Улай тип әйтмәгеҙ», — тигән. Белмәйһеңме, ул Аллаһтың ризалығына өмөтләнеп, ЛӘӘ ИЛЛӘӘХӘ ИЛЛАЛЛАҺ тигәнен?» Кеше: «Аллаһ һәм Уның рәсүле яҡшыраҡ белә», — тип яуап бирә. Итбан: «Беҙ күрәбеҙ, уның ҡараштары һәм кәңәштәре мөнәфиҡиндар өсөн», — тине. Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм: «Ысынлап та, Аллаһ Тәғәләнең ризалығын өмөт итеп, ЛӘӘ ИЛЛӘӘХӘ ИЛЛАЛЛАҺ тип әйтеүселәргә тамуҡты тыйҙы?» [Ибнү Шиһаб] әйтте: «Шунан һуң мин [Әл Хөшәйн бин Мөхәммәт Әл Ансариҙан] хөрмәтле кеше булған Бәни Сәлимдәрҙең береһенән Мәхмүт бин Әр Рабиның был хәҙисе тураһында һораным», — тигән. Шулай итеп, ул уны раҫланы'.