Penjelasan waktu-waktu shalat: zhuhur, ashar, maghrib, isya, dan subuh
Imam Muslim : 971حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا بَدْرُ بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي مُوسَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ أَتَاهُ سَائِلٌ يَسْأَلُهُ عَنْ مَوَاقِيتِ الصَّلَاةِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ شَيْئًا قَالَ فَأَقَامَ الْفَجْرَ حِينَ انْشَقَّ الْفَجْرُ وَالنَّاسُ لَا يَكَادُ يَعْرِفُ بَعْضُهُمْ بَعْضًا ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ بِالظُّهْرِ حِينَ زَالَتْ الشَّمْسُ وَالْقَائِلُ يَقُولُ قَدْ انْتَصَفَ النَّهَارُ وَهُوَ كَانَ أَعْلَمَ مِنْهُمْ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ بِالْعَصْرِ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ بِالْمَغْرِبِ حِينَ وَقَعَتْ الشَّمْسُ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الْعِشَاءَ حِينَ غَابَ الشَّفَقُ ثُمَّ أَخَّرَ الْفَجْرَ مِنْ الْغَدِ حَتَّى انْصَرَفَ مِنْهَا وَالْقَائِلُ يَقُولُ قَدْ طَلَعَتْ الشَّمْسُ أَوْ كَادَتْ ثُمَّ أَخَّرَ الظُّهْرَ حَتَّى كَانَ قَرِيبًا مِنْ وَقْتِ الْعَصْرِ بِالْأَمْسِ ثُمَّ أَخَّرَ الْعَصْرَ حَتَّى انْصَرَفَ مِنْهَا وَالْقَائِلُ يَقُولُ قَدْ احْمَرَّتْ الشَّمْسُ ثُمَّ أَخَّرَ الْمَغْرِبَ حَتَّى كَانَ عِنْدَ سُقُوطِ الشَّفَقِ ثُمَّ أَخَّرَ الْعِشَاءَ حَتَّى كَانَ ثُلُثُ اللَّيْلِ الْأَوَّلِ ثُمَّ أَصْبَحَ فَدَعَا السَّائِلَ فَقَالَ الْوَقْتُ بَيْنَ هَذَيْنِ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ بَدْرِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي مُوسَى سَمِعَهُ مِنْهُ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ سَائِلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ عَنْ مَوَاقِيتِ الصَّلَاةِ بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ نُمَيْرٍ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ قَبْلَ أَنْ يَغِيبَ الشَّفَقُ فِي الْيَوْمِ الثَّانِي
[Muhammad bin Abdullah bin Numair]-ek esan digu [Nire aitak] esan digu [Badar bin Uthmanek] esan digu [Abu Bakr bin Abu Musak] [bere aitagandik] Allahren Mezulariaren sallallaahu 'alaihi wasallam-engandik, gizon bat etorri zitzaiola eta otoitz orduei buruz galdetu ziola, baina ez ziola batere erantzun. Abu Musaren aitak esan zuen: 'Orduan, Fajr otoitza egin zuen egunsentia argitu berria zenean eta lagunek oraindik elkar ezagutu ez zutenean, gero agindu zuen - Fajr otoitza egiteko -, ondoren Dhuhr otoitza egin zuen eguzkia makurtuta zegoenean, eta gero galdetzaileak esan zuen: 'Egunaren erdia igaro da!'' Haien artean pertsonarik adimentsuena balitz bezala, arratsaldeko otoitza eguzkia oraindik goian zegoenean egiteko agindu zion, gero arratsaldeko otoitza eguzkia sartzen ari zenean egiteko agindu zion, ondoren arratsaldeko otoitza egiteko agindu zion, hau da, argi gorria desagertu zenean, hurrengo egunean egunsentiko otoitza amaitu zuen, -egunsentiko otoitzaren- ondoren gizonak esan zuen; 'Eguzkia irten da edo ia irteten ari da!' Ondoren, eguerdiko otoitza amaitu zuen atzo bezala 'asr ordua hurbildu arte, gero bere asr otoitza amaitu zuen, otoitza amaitu ondoren bere galdetzaileak esan zuen; 'Eguzkia gorritu egin da!' gero maghrib otoitza amaitu zuen syafaq -mega gorria- desagertu arte, ondoren arratsaldeko otoitza amaitu zuen gauaren lehen herena igaro arte, goizean galdetzailea deitu zuen, gero esan zuen: 'Otoitz orduak bi ordu hauen artean daude'. Esan digutenez, [Abu Bakr bin Abu Syaibah]-ek [Wakik] [Badar bin Uthman]-engandik [Abu Bakr bin Abu Musa]-k hadith hau entzun zuen berarengandik [bere aita], galdetzaile bat Profetarengana joan zela eta otoitz ordutegiei buruz galdetu ziola, Ibn Numair-en hadith-a bezala, baina honek esan zuen: "Eta maghrib otoitza egin zuen mega gorria desagertu baino bigarren egunean".