Sifat shalat Rasulullah, lama beliau ruku’, mengangkat kepala dari ruku’, hingga diantara dua sujud, lama kesemuanya hampir-hampir sama

Imam Muslim : 725

و حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ قَالَ غَلَبَ عَلَى الْكُوفَةِ رَجُلٌ قَدْ سَمَّاهُ زَمَنَ ابْنِ الْأَشْعَثِ فَأَمَرَ أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ فَكَانَ يُصَلِّي فَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ قَامَ قَدْرَ مَا أَقُولُ اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ مِلْءُ السَّمَاوَاتِ وَمِلْءُ الْأَرْضِ وَمِلْءُ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ أَهْلَ الثَّنَاءِ وَالْمَجْدِ لَا مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ وَلَا مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ وَلَا يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ قَالَ الْحَكَمُ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى فَقَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ يَقُولُا كَانَتْ صَلَاةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرُكُوعُهُ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ وَسُجُودُهُ وَمَا بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ قَرِيبًا مِنْ السَّوَاءِ قَالَ شُعْبَةُ فَذَكَرْتُهُ لِعَمْرِو بْنِ مُرَّةَ فَقَالَ قَدْ رَأَيْتُ ابْنَ أَبِي لَيْلَى فَلَمْ تَكُنْ صَلَاتُهُ هَكَذَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ أَنَّ مَطَرَ بْنَ نَاجِيَةَ لَمَّا ظَهَرَ عَلَى الْكُوفَةِ أَمَرَ أَبَا عُبَيْدَةَ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ

Һәм беҙгә [Өбәйҙулла бин Муәҙ әл-Әнбәри] әйтте [Атайым] беҙгә [Сөғбә] [әл-Хәкәмдән] әйтте: «Бер кеше -Мәтәр бин Нәжиә- -Ҡуфа халҡын еңде, уның исемен Ибн әл-Әс заманында телгә алды. Шунан Әбү Өбәйҙулла бин Абдуллаға халыҡты етәкләп намаҙ уҡырға ҡуша. Ул бер тапҡыр намаҙ уҡыны, башын эйеүҙән күтәргәндә һуңынан ул миңә уҡырға кәрәкле ваҡыт өсөн торҙо, 'ААЛЛООХУММА РОББАНА ЛАКАЛ ХӘМДУ МИЛ'УС САМААВААТИ ВАЛ АРДХИ, ВӘМИЛ'У МӘӘ СЫИ'ТА МИН СЯИ'ИН БА'ДУ, МӘЙӘЖӘӘИӘЛӘТ'. ЛИМА ӘТХОИТА ВАЛА МУҒТИЯ ЛИМА МӘНӘТӘ ВАЛА ЙӘНФӘУ ДЗАЛ ДЖӘДДИ МИНКӘЛ ДЖАДДИ, Йә Аллаһ, беҙҙең Раббыбыҙ, һиңә күктәр һәм ерҙәр кеүек маҡтау һәм унан һуң ни тиклем теләйһең, эй, маҡтауға һәм данланырға хоҡуҡлыһың. Һин биргән нәмәгә кәртә юҡ, һин ҡамасаулаған нәмәгә биреүсе лә юҡ. Бай кешенең байлығына һинең тарафтан яза бирелеүең файҙаһы юҡ». Әл-Хәкәм әйтте: «Шунан һуң мин был турала [Ғабдуррахман бин Әби Ләйләгә] әйттем, ул әйткәнсә, мин [әл-Бара бин Әзибтең] былай тигәнен ишеттем: «Элек Рәсүлуллаһтың намаҙы Шаллаллаһуғәләйһиүәсләм, һәм уның рәҡүә, һәм ул башын рәҡүәттән күтәргәндә, уның ике сәждә араһында». Сөғбә: «Шунан мин был турала Әмру бин Мурраға әйттем, ул: «Мин Ибн Әби Ләйләне күрҙем, әммә уның намаҙы улай булманы», — тине. Беҙгә [Мөхәммәт бин әл-Мөтсәнә] һәм [Ибн Басыйәр] икеһе лә әйтелгән, беҙгә [Мөхәммәт бин Джәғфәр] [әл-Хәкәмдән] беҙгә [Сөйбә] һөйләгән, Матар бин Нәжиә Ҡуфаны үҙ ҡулына алғас, ул Әбү Үбәйҙәгә халыҡты етәкләргә ҡушҡан. Һәм ул хәҙисте алып килде.