Turunnya surah Al-Kautsar kepada Rasulullah disertai senyum beliau dan penjelasan tentang maknanya adalah sebuah sungai di surga

Imam Muslim : 607

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ أَخْبَرَنَا الْمُخْتَارُ بْنُ فُلْفُلٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ عَنْ الْمُخْتَارِ عَنْ أَنَسٍ قَالَ بَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ بَيْنَ أَظْهُرِنَا إِذْ أَغْفَى إِغْفَاءَةً ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ مُتَبَسِّمًا فَقُلْنَا مَا أَضْحَكَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أُنْزِلَتْ عَلَيَّ آنِفًا سُورَةٌ فَقَرَأَ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ { إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ } ثُمَّ قَالَ أَتَدْرُونَ مَا الْكَوْثَرُ فَقُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّهُ نَهْرٌ وَعَدَنِيهِ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهِ خَيْرٌ كَثِيرٌ هُوَ حَوْضٌ تَرِدُ عَلَيْهِ أُمَّتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ آنِيَتُهُ عَدَدُ النُّجُومِ فَيُخْتَلَجُ الْعَبْدُ مِنْهُمْ فَأَقُولُ رَبِّ إِنَّهُ مِنْ أُمَّتِي فَيَقُولُ مَا تَدْرِي مَا أَحْدَثَتْ بَعْدَكَ زَادَ ابْنُ حُجْرٍ فِي حَدِيثِهِ بَيْنَ أَظْهُرِنَا فِي الْمَسْجِدِ وَقَالَ مَا أَحْدَثَ بَعْدَكَ حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ أَخْبَرَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ عَنْ مُخْتَارِ بْنِ فُلْفُلٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُا أَغْفَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِغْفَاءَةً بِنَحْوِ حَدِيثِ ابْنِ مُسْهِرٍ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ نَهْرٌ وَعَدَنِيهِ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ فِي الْجَنَّةِ عَلَيْهِ حَوْضٌ وَلَمْ يَذْكُرْ آنِيَتُهُ عَدَدُ النُّجُومِ

Беҙгә әйтелгән [Әли бин Хөжр әс-Сәғди] беҙгә әйткән [Әли бин Мөшир] беҙгә [әл-Мөхтәр бин Фулфул] [Әнәс бин Мәликтән] -- икенсе риүәйәт аша-- һәм беҙгә [Әбү Бәкер бин Әби Сәйбәр] әйткән, ә уға лафаж [бигә ҡарай]. [әл-Мөхтәр] [Әнәстең] әйтте: «Бер көндө беҙҙең аралағы Аллаһ Илсеһе ҡапыл йоҡлап киткәс, йылмайып башын күтәрҙе, шуға күрә беҙ: «Нимә һине көлдөрә, эй, Аллаһ Илсеһе? — Ул яуап бирҙе: «Миңә тик бер хат ҡына индерелде, шунан: «Бисмилләһиррахманиррәхим, Иннә Әтәйнәкә әл-Ҡаусар Фәшәлли Лираббика Вәнһәр, Иннә Сәниәкә Һүүә әл-Әбтәр», — тип уҡыны, шунан: «Әл-Ҡаусар нимә икәнен беләһеңме? — Беҙ: «Аллаһ һәм Уның рәсүле яҡшыраҡ белә», — тип яуап бирҙек. Ул: «Ул — Раббым миңә вәғәҙә иткән йылға», — тине. Унда изгелек күп. Ул - Ҡиәмәт көнөндә халҡымдың мине ҡаршы аласаҡ күл, уның һауыттары йондоҙҙар кеүек күп, шунан һуң халҡымдың бер ҡоло унан тығылған, шуға күрә мин: «Эй, Раббым, ысынлап та, ул минең халҡымдан», — тинем, шунан һуң Аллаһ: «Һин үлгәндән һуң нимә булғанын белмәйһең», — тине. Ибн Хөжр үҙенең хәҙисендә: «Мәсеттә беҙҙең арала», — тип өҫтәгән. Ә һөйләм: «Аллаһ: «Һинең үлемеңдән һуң булған нәмә», — тигән. Һөйләне беҙгә [Әбү Ҡурайб Мөхәммәт бин әл-Ғәлә] беҙгә һөйләне [Ибну Фудхайл] [Мөхтәр бин Фулфул] ул әйтте: «Мин ишеттем [Әнәс бин Мәлик] әйтте: «Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи рисалләм йоҡланы», Раббы хәҙисенә ярашлы, Мөшими 1990 йылда ғына әйтте. күктә, унда күл бар, — тип әйтмәне һәм «Йондоҙҙар һаны тиклем һауыт» тип әйтмәне.