Penjelasan Ka'b bin Malik RA mengenai sebab ketidakhadirannya di Perang Badar dan Takdir Allah mempertemukan pasukan di Badar

इमाम बुखारी : 4309

حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ ابْنُ أَبِي شُعَيْبٍ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَعْيَنَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ رَاشِدٍ أَنَّ الزُّهْرِيَّ حَدَّثَهُ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَسَمِعْتُ أَبِي كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ وَهُوَ أَحَدُ الثَّلَاثَةِ الَّذِينَ تِيبَ عَلَيْهِمْ أَنَّهُ لَمْ يَتَخَلَّفْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا قَطُّ غَيْرَ غَزْوَتَيْنِ غَزْوَةِ الْعُسْرَةِ وَغَزْوَةِ بَدْرٍ قَالَ فَأَجْمَعْتُ صِدْقِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضُحًى وَكَانَ قَلَّمَا يَقْدَمُ مِنْ سَفَرٍ سَافَرَهُ إِلَّا ضُحًى وَكَانَ يَبْدَأُ بِالْمَسْجِدِ فَيَرْكَعُ رَكْعَتَيْنِ وَنَهَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ كَلَامِي وَكَلَامِ صَاحِبَيَّ وَلَمْ يَنْهَ عَنْ كَلَامِ أَحَدٍ مِنْ الْمُتَخَلِّفِينَ غَيْرِنَا فَاجْتَنَبَ النَّاسُ كَلَامَنَا فَلَبِثْتُ كَذَلِكَ حَتَّى طَالَ عَلَيَّ الْأَمْرُ وَمَا مِنْ شَيْءٍ أَهَمُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أَمُوتَ فَلَا يُصَلِّي عَلَيَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ يَمُوتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَكُونَ مِنْ النَّاسِ بِتِلْكَ الْمَنْزِلَةِ فَلَا يُكَلِّمُنِي أَحَدٌ مِنْهُمْ وَلَا يُصَلِّي وَلَا يُسَلِّمُ عَلَيَّ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَوْبَتَنَا عَلَى نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ بَقِيَ الثُّلُثُ الْآخِرُ مِنْ اللَّيْلِ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ أُمِّ سَلَمَةَ وَكَانَتْ أُمُّ سَلَمَةَ مُحْسِنَةً فِي شَأْنِي مَعْنِيَّةً فِي أَمْرِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أُمَّ سَلَمَةَ تِيبَ عَلَى كَعْبٍ قَالَتْ أَفَلَا أُرْسِلُ إِلَيْهِ فَأُبَشِّرَهُ قَالَ إِذًا يَحْطِمَكُمْ النَّاسُ فَيَمْنَعُونَكُمْ النَّوْمَ سَائِرَ اللَّيْلَةِ حَتَّى إِذَا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةَ الْفَجْرِ آذَنَ بِتَوْبَةِ اللَّهِ عَلَيْنَا وَكَانَ إِذَا اسْتَبْشَرَ اسْتَنَارَ وَجْهُهُ حَتَّى كَأَنَّهُ قِطْعَةٌ مِنْ الْقَمَرِ وَكُنَّا أَيُّهَا الثَّلَاثَةُ الَّذِينَ خُلِّفُوا عَنْ الْأَمْرِ الَّذِي قُبِلَ مِنْ هَؤُلَاءِ الَّذِينَ اعْتَذَرُوا حِينَ أَنْزَلَ اللَّهُ لَنَا التَّوْبَةَ فَلَمَّا ذُكِرَ الَّذِينَ كَذَبُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمُتَخَلِّفِينَ وَاعْتَذَرُوا بِالْبَاطِلِ ذُكِرُوا بِشَرِّ مَا ذُكِرَ بِهِ أَحَدٌ قَالَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ{ يَعْتَذِرُونَ إِلَيْكُمْ إِذَا رَجَعْتُمْ إِلَيْهِمْ قُلْ لَا تَعْتَذِرُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَكُمْ قَدْ نَبَّأَنَا اللَّهُ مِنْ أَخْبَارِكُمْ وَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ }الْآيَةَ

मला [मुहम्मद यांच्याकडून] हे सांगण्यात आले. आम्हाला [अहमद बिन अबू शु'ऐब यांच्याकडून] हे सांगण्यात आले. आम्हाला [मुसा बिन आय्यान यांनी] सांगितले, आम्हाला [इशाक बिन रशीद यांनी] सांगितले की [अज़-ज़ुहरी] यांनी त्यांना सांगितले होते, आणि त्यांनी म्हटले: मला [अब्दुर्रहमान बिन अब्दुल्ला बिन का'ब बिन मालिक यांच्याकडून] त्यांच्या वडिलांकडून सांगितले गेले, आणि त्यांनी म्हटले: मी माझ्या वडिलांना [सांगताना] ऐकले—ते त्या तीन जणांपैकी एक होते ज्यांचे पश्चात्ताप स्वीकारले गेले—की त्यांनी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी सहभागी झालेल्या कोणत्याही लढाईत कधीही भाग न घेता, फक्त दोन लढाया वगळल्या: 'उसराह'ची लढाई आणि 'बद्र'ची लढाई. त्याने सांगितले: म्हणून मी दुहाच्या नमाजाच्या वेळी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना माझी प्रामाणिकता व्यक्त करण्याचा प्रयत्न केला. कारण त्यांची सवय होती की जेव्हा ते प्रवासाहून परत येत, तेव्हा ते नेहमी दुहाचा नमाज अदा करत. ते नेहमी प्रथम मशिदीत जाऊन दोन रकात नमाज अदा करत. त्यांनी मला आणि माझ्या दोन साथीदारांना बोलण्यास मनाई केली. पण त्याने माझ्याशिवाय इतर मागे राहणाऱ्या कोणालाही मनाई केली नाही. त्यामुळे लोक आमच्यापासून अंतर राखत आणि बोलणे टाळत. हे बराच काळ चालले. आणि मला फक्त या गोष्टीचीच चिंता होती की कदाचित मी मरून जाईन आणि पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) माझ्यावर नमाज वाचणार नाहीत. किंवा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांचे निधन होईल आणि मी एका दुर्दैवी अवस्थेत राहून जाईन, ज्याच्याशी बोलणारा, माझ्यावर नमाज वाचणारा किंवा मला अभिवादन करणारा कोणीही नसेल. मग अल्लाहने रात्रीच्या शेवटच्या तृतीयांशात पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यावर आमच्या तौबाची घोषणा करणारा एक आयत (वचन) अवतरित केला. त्या वेळी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) उम्मु सलामा यांच्या सोबत होते. उम्मु सलामा त्या होत्या ज्या नेहमी माझ्या बाबतीत चांगलेच बोलायच्या आणि माझा बचाव करायच्या. मग अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, म्हणाले: 'अम्मु सलामाह, काअबचे प्रायश्चित्त स्वीकारण्यात आले आहे.' अम्मु सलामाह म्हणाली: 'मी त्याच्याकडे कोणी पाठवावे का, ज्याने त्याला ही चांगली बातमी द्यावी?' ते म्हणाले: 'नाही, कारण लोक तुझ्यावर मारतील आणि तुला रात्री झोपण्यापासून रोखतील.' मग, जेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी फज्रची नमाज अदा केली, तेव्हा त्यांनी जाहीर केले की अल्लाहने आमचे पश्चात्ताप स्वीकारले आहेत. आणि जेव्हा जेव्हा ते शुभवार्ता देत, तेव्हा त्यांचे चेहरा चंद्रप्रकाशासारखा उजळून उठायचा. आणि त्या आয়াतमध्ये ज्यांचा उल्लेख आहे, ते आम्हीच होतो: आज्ञा मोडणाऱ्या त्या तीन जणांचे, ज्यांच्या बहाण्यांना नंतर लढायला न जाण्याची परवानगी मागणाऱ्यांनी मान्य केले. तेव्हाच अल्लाहने आमच्या पश्चात्तापाची स्वीकृती जाहीर केली. तर यापूर्वी, जेव्हा अल्लाहच्या प्रेषिताला (त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत) नाकारणाऱ्यांचा उल्लेख केला गेला—म्हणजेच जे लढाईत सहभागी झाले नाहीत आणि खोटे बहाने मांडले— त्यांना मानवजातीतील सर्वात वाईट म्हणून वर्णन केले आहे. परम पवित्र अल्लाह म्हणतो: 'जेव्हा तुम्ही त्यांच्याकडे (युद्धभूमीवरून) परत आलात, तेव्हा त्यांनी (कपटी लोकांनी) तुमच्यासमोर आपली बहाने मांडली.' सांगा: 'बहाने करू नका; आम्ही आता तुमच्यावर विश्वास ठेवत नाही, कारण अल्लाहने आम्हाला तुमच्या खऱ्या स्वभावाची माहिती दिली आहे. आणि अल्लाह आणि त्याचा प्रेषित तुमचे कर्म पाहतील…' (अत-तौबा: ९४).