حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ أَبُو عَمَّارٍ الْمَرْوَزِيُّ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي بُرَيْدَةَ قَالَ أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَعَا بِلَالًا فَقَالَ يَا بِلَالُ بِمَ سَبَقْتَنِي إِلَى الْجَنَّةِ مَا دَخَلْتُ الْجَنَّةَ قَطُّ إِلَّا سَمِعْتُ خَشْخَشَتَكَ أَمَامِي دَخَلْتُ الْبَارِحَةَ الْجَنَّةَ فَسَمِعْتُ خَشْخَشَتَكَ أَمَامِي فَأَتَيْتُ عَلَى قَصْرٍ مُرَبَّعٍ مُشْرِفٍ مِنْ ذَهَبٍ فَقُلْتُ لِمَنْ هَذَا الْقَصْرُ فَقَالُوا لِرَجُلٍ مِنْ الْعَرَبِ فَقُلْتُ أَنَا عَرَبِيٌّ لِمَنْ هَذَا الْقَصْرُ قَالُوا لِرَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ قُلْتُ أَنَا قُرَشِيٌّ لِمَنْ هَذَا الْقَصْرُ قَالُوا لِرَجُلٍ مِنْ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ قُلْتُ أَنَا مُحَمَّدٌ لِمَنْ هَذَا الْقَصْرُ قَالُوا لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ بِلَالٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَذَّنْتُ قَطُّ إِلَّا صَلَّيْتُ رَكْعَتَيْنِ وَمَا أَصَابَنِي حَدَثٌ قَطُّ إِلَّا تَوَضَّأْتُ عِنْدَهَا وَرَأَيْتُ أَنَّ لِلَّهِ عَلَيَّ رَكْعَتَيْنِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهِمَا وَفِي الْبَاب عَنْ جَابِرٍ وَمُعَاذٍ وَأَنَسٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ رَأَيْتُ فِي الْجَنَّةِ قَصْرًا مِنْ ذَهَبٍ فَقُلْتُ لِمَنْ هَذَا فَقِيلَ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ وَمَعْنَى هَذَا الْحَدِيثِ أَنِّي دَخَلْتُ الْبَارِحَةَ الْجَنَّةَ يَعْنِي رَأَيْتُ فِي الْمَنَامِ كَأَنِّي دَخَلْتُ الْجَنَّةَ هَكَذَا رُوِيَ فِي بَعْضِ الْحَدِيثِ وَيُرْوَى عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ قَالَ رُؤْيَا الْأَنْبِيَاءِ وَحْيٌ

Esan digu [Husain bin Huraits Abu 'Ammar Al Marwazik] esan digu [Ali bin Al Husain bin Waqid] esan didala [nire aitak] esan didala ['Abdullah bin Buraidah] esan duela; esan didala [Abu Buraidah] esan duela; Goiz batean, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak Bilal deitu eta esan zuen: 'Oi Bilal, zerura iritsi zarenarekin, ez naiz zerura sartuko zure sandalien hotsa nire aurrean entzuten ez badut, bart zerura sartu nintzen eta orduan zure sandalien hotsa entzun nuen, gero urrezko jauregi altu eta dorretsu batera iritsi nintzen, eta galdetu nuen: 'Norentzat da hau?' Aingeruek erantzun zuten: 'Arabiar nazioko norbaitentzat'. Nik esan nuen: 'Arabiarra naiz, norentzat da jauregi hau?' Erantzun zuten: 'Muhammaden Ummah-eko gizon batentzat'. Nik esan nuen: 'Muhammad naiz, norentzat da jauregi hau?' Erantzun zuten: 'Umar bin Al Khaththabentzat'. Beraz, Bilalek esan zuen: «Alaren Mezularia, ez dut otoitzerako deia entzun, baina ondoren sunnah otoitza egin nuen - bi rak'ah, eta ez nuen hadat egin, baina azkar garbitu nintzen horregatik, eta uste dut Ala-k bi rak'ah izendatu zizkidala». Beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: «Bi ekintza hauekin - zerura iritsiko zarete aurretik». Eta kapitulu honetan, Jabir, Mu'adz, Anas eta Abu Hurairah-ren txosten bat ere badago, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuena: «Urrezko jauregi bat ikusi nuen, eta gero esan nuen: 'Norentzat da hau?', gero dio: 'Umar bin Al Khattab-entzat'. Abu Isak esan zuen: «Hadith hau hasan shahih gharib hadith bat da». Bitartean, haditharen esanahia: «Izan ere, bart zerura joan nintzen, zerura joango nintzela amestu nuen». Honela kontatzen da hadith bertsio batzuetan eta Ibn Abbasek ere esan zuela kontatzen da: "Profeten ametsak errebelazioak dira".