Kaum Haruriyah dan Khawarij membaca Al-Qur'an dan tidak mencapai kerongkongan, mereka meninggalkan agama dengan cepatnya seperti terlepasnya anak panah dari panah

Imam Bukhari : 4004

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ بْنِ شُبْرُمَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي نُعْمٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ يَقُولُبَعَثَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْيَمَنِ بِذُهَيْبَةٍ فِي أَدِيمٍ مَقْرُوظٍ لَمْ تُحَصَّلْ مِنْ تُرَابِهَا قَالَ فَقَسَمَهَا بَيْنَ أَرْبَعَةِ نَفَرٍ بَيْنَ عُيَيْنَةَ بْنِ بَدْرٍ وَأَقْرَعَ بْنِ حابِسٍ وَزَيْدِ الْخَيْلِ وَالرَّابِعُ إِمَّا عَلْقَمَةُ وَإِمَّا عَامِرُ بْنُ الطُّفَيْلِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ كُنَّا نَحْنُ أَحَقَّ بِهَذَا مِنْ هَؤُلَاءِ قَالَ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَلَا تَأْمَنُونِي وَأَنَا أَمِينُ مَنْ فِي السَّمَاءِ يَأْتِينِي خَبَرُ السَّمَاءِ صَبَاحًا وَمَسَاءً قَالَ فَقَامَ رَجُلٌ غَائِرُ الْعَيْنَيْنِ مُشْرِفُ الْوَجْنَتَيْنِ نَاشِزُ الْجَبْهَةِ كَثُّ اللِّحْيَةِ مَحْلُوقُ الرَّأْسِ مُشَمَّرُ الْإِزَارِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اتَّقِ اللَّهَ قَالَ وَيْلَكَ أَوَلَسْتُ أَحَقَّ أَهْلِ الْأَرْضِ أَنْ يَتَّقِيَ اللَّهَ قَالَ ثُمَّ وَلَّى الرَّجُلُ قَالَ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا أَضْرِبُ عُنُقَهُ قَالَ لَا لَعَلَّهُ أَنْ يَكُونَ يُصَلِّي فَقَالَ خَالِدٌ وَكَمْ مِنْ مُصَلٍّ يَقُولُ بِلِسَانِهِ مَا لَيْسَ فِي قَلْبِهِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَمْ أُومَرْ أَنْ أَنْقُبَ عَنْ قُلُوبِ النَّاسِ وَلَا أَشُقَّ بُطُونَهُمْ قَالَ ثُمَّ نَظَرَ إِلَيْهِ وَهُوَ مُقَفٍّ فَقَالَ إِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ ضِئْضِئِ هَذَا قَوْمٌ يَتْلُونَ كِتَابَ اللَّهِ رَطْبًا لَا يُجَاوِزُ حَنَاجِرَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنْ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنْ الرَّمِيَّةِ وَأَظُنُّهُ قَالَ لَئِنْ أَدْرَكْتُهُمْ لَأَقْتُلَنَّهُمْ قَتْلَ ثَمُودَ

Wedi dweud wrthym [Qutaibah] Wedi dweud wrthym ['Abdul Wahid] gan ['Umarah bin Al Qa'qa' bin Syubrumah]; Wedi dweud wrthym ['Abdur Rahman bin Abu Nu'am] dywedodd; Clywais [Abu Sa'id Al Khudri] yn dweud; Anfonodd Ali bin Abu Talib far aur nad oedd wedi'i dynnu o'r mowld eto at Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam. Rhannodd Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ef i bedwar o bobl: 'Uyainah bin Badr, Aqra bin Habis, Zaid Al Khail, a'r pedwerydd oedd Alqamah neu 'Amir bin Thufail. Gan weld hyn, dywedodd un o'i ffrindiau; 'Mae gennym fwy o hawl i'r aur na'r bobl hyn'. Pan glywodd y Proffwyd (heddwch a bendithion Allah arno) y newyddion, dywedodd: “Onid ydych chi'n fy nghredu pan fyddaf yn berson dibynadwy o'r nefoedd? Rwy'n derbyn newyddion o'r nefoedd, bore a nos.” Yn sydyn, cododd dyn â llygaid suddedig, esgyrn bochau amgrwm, talcen amlwg, barf tenau, pen wedi'i eillio ac yn gwisgo gwregys a dweud: “O Negesydd Allah! Ofnwch Allah.” Dywedodd y Proffwyd (heddwch a bendithion Allah arno): “Gwae chi.” Onid fi yw'r un sy'n ofni Allah fwyaf ar y ddaear? Cododd y dyn o'i sedd. Dywedodd Khalid bin Walid: “O Negesydd Allah! Gadewch imi ei dorri.” Dywedodd y Proffwyd (heddwch a bendithion Allah arno): “Na, efallai ei fod yn gweddïo.” Dywedodd Khalid: “Faint o bobl sy'n gweddïo ac yn dweud pethau â'u tafodau nad ydynt yn cyfateb i'w calonnau.” Dywedodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam: Ni chefais orchymyn i chwilio calon person na darganfod beth oedd yn ei stumog. Yna edrychodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam ar y dyn wrth iddo adael: yn wir o'i ddisgynyddion bydd pobl yn dod i'r amlwg a fydd yn darllen Llyfr Allah ond dim ond hyd at eu gwddf. Maen nhw wedi'u gwahanu oddi wrth grefydd fel mae saeth yn cael ei rhyddhau o fwa. Dw i'n meddwl bod y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam hefyd wedi dweud; 'Pe bawn i wedi bod yn bresennol ar y pryd byddwn i wedi'u lladd fel y dinistriwyd pobl Thamud'.