Permudahlah, jangan persulit; berilah kabar gembira, jangan membuat orang lari

इमाम बुखारी : 3998

حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَبَعَثَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَدَّهُ أَبَا مُوسَى وَمُعَاذًا إِلَى الْيَمَنِ فَقَالَ يَسِّرَا وَلَا تُعَسِّرَا وَبَشِّرَا وَلَا تُنَفِّرَا وَتَطَاوَعَا فَقَالَ أَبُو مُوسَى يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّ أَرْضَنَا بِهَا شَرَابٌ مِنْ الشَّعِيرِ الْمِزْرُ وَشَرَابٌ مِنْ الْعَسَلِ الْبِتْعُ فَقَالَ كُلُّ مُسْكِرٍ حَرَامٌ فَانْطَلَقَا فَقَالَ مُعَاذٌ لِأَبِي مُوسَى كَيْفَ تَقْرَأُ الْقُرْآنَ قَالَ قَائِمًا وَقَاعِدًا وَعَلَى رَاحِلَتِي وَأَتَفَوَّقُهُ تَفَوُّقًا قَالَ أَمَّا أَنَا فَأَنَامُ وَأَقُومُ فَأَحْتَسِبُ نَوْمَتِي كَمَا أَحْتَسِبُ قَوْمَتِي وَضَرَبَ فُسْطَاطًا فَجَعَلَا يَتَزَاوَرَانِ فَزَارَ مُعَاذٌ أَبَا مُوسَى فَإِذَا رَجُلٌ مُوثَقٌ فَقَالَ مَا هَذَا فَقَالَ أَبُو مُوسَى يَهُودِيٌّ أَسْلَمَ ثُمَّ ارْتَدَّ فَقَالَ مُعَاذٌ لَأَضْرِبَنَّ عُنُقَهُتَابَعَهُ الْعَقَدِيُّ وَوَهْبٌ عَنْ شُعْبَةَ وَقَالَ وَكِيعٌ وَالْنَّضْرُ وَأَبُو دَاوُدَ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَوَاهُ جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ عَنْ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ

हे आम्हाला [मुस्लिम] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [सुबह] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [साअद बिन अबू बुरदा] यांनी त्यांच्या वडिलांकडून सांगितले, ज्यांनी सांगितले: पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्यांच्या आजोबांना, म्हणजेच अबू मूसा आणि मुआध यांना, यमनकडे पाठवले आणि त्यांना आदेश दिला: "तुम्ही गोष्टी सोप्या कराव्यात, गंभीरता आणू नका; आनंददायक बातमी द्या; लोकांना (धर्मापासून) दूर ढकलू नका; आणि एकत्र राहा." मग अबू मूसा यांनी विचारले: "अल्लाहच्या प्रेषिता, आमच्या प्रदेशात पिठापासून बनवलेला एक पेय आहे ज्याला सहसा 'अल्मिझ्रू' म्हणतात आणि खजूरपासून बनवलेला एक पेय आहे ज्याला सहसा 'अलबित' म्हणतात?" त्यांनी उत्तर दिले: "जो काही नशा करतो ते सर्व निषिद्ध आहे." दोघे निघाले. मग मुआध्झ यांनी अबू मूसा यांना विचारले: "तुम्ही कुरआन कसा पठण करता?" अबु मुसा म्हणाले, 'उभे असताना, बसताना किंवा माझ्या उंटावर असतानाही, कधी कधी मी त्यात भर घालतो.' मुआध म्हणाले, 'माझ्या बाबतीत, कधी कधी मी रात्री झोपतो आणि नमाज पढतो; मी माझ्या झोपेचा वेळ माझ्या रात्रीच्या नमाजाच्या वेळेइतकाच मानतो.' दोघेही आपापले तंबू उभारू लागले, आणि दोघेही पालट्याने एकमेकांना भेटायला जायचे. एकदा मुआध अबू मुसा यांच्याकडे गेला, तेव्हा त्याला एक बांधलेला माणूस दिसला. मुआधने विचारले, "हा माणूस खरंच कोण आहे?" अबू मुसा म्हणाले, "तो एक यहूदी होता, ज्याने इस्लाम स्वीकारला आणि नंतर धर्मत्याग केला." मुआध म्हणाला, "जर हा माणूस माझा असता, तर मी नक्कीच त्याची मान कापली असती." हा हदीस त्याच्या कथकांच्या साखळीद्वारे [अल-अक्दी] आणि [वहब] यांनी [शु'बाह] आणि [वकी'] कडून प्रमाणीकृत केला आहे, तर [नध्र] आणि [अबू दावूद] यांनी [शु'बाह] कडून [सा'द] कडून [त्यांच्या वडिलांकडून] [त्यांच्या आजोबांकडून] पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांच्याकडून तो नोंदवला आहे. आणि [जरीर बिन अब्दुल हमीद] यांनी [असी शैबाणी] यांच्याकडून [अबू बुरदाह] यांच्याकडून त्याचे वर्णन केले आहे.