Mengaku anak padahal dia tahu bukan anaknya telah kafir dan siapa mengaku dirinya dari suatu kaum padahal bukan bersiaplah menempati neraka

इमाम बुखारी : 3982

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَاصِمٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عُثْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ سَعْدًاوَهُوَ أَوَّلُ مَنْ رَمَى بِسَهْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَأَبَا بَكْرَةَ وَكَانَ تَسَوَّرَ حِصْنَ الطَّائِفِ فِي أُنَاسٍ فَجَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَا سَمِعْنَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ ادَّعَى إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ وَهُوَ يَعْلَمُ فَالْجَنَّةُ عَلَيْهِ حَرَامٌوَقَالَ هِشَامٌ وَأَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ أَوْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ قَالَ سَمِعْتُ سَعْدًا وَأَبَا بَكْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ عَاصِمٌ قُلْتُ لَقَدْ شَهِدَ عِنْدَكَ رَجُلَانِ حَسْبُكَ بِهِمَا قَالَ أَجَلْ أَمَّا أَحَدُهُمَا فَأَوَّلُ مَنْ رَمَى بِسَهْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَأَمَّا الْآخَرُ فَنَزَلَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَالِثَ ثَلَاثَةٍ وَعِشْرِينَ مِنْ الطَّائِفِ

[मुहम्मद बिन बाश्यार] यांनी आम्हाला कथन केले: [घुंदर] यांनी आम्हाला [सुफ्यन] यांच्याकडून ['आशिम] यांच्याकडून कथन केले, ज्यांनी सांगितले: मी [अबू उस्मान] यांना म्हणताना ऐकले; मी [साद]—जो अल्लाहच्या मार्गात बाण सोडणारा पहिला साथी होता—आणि [अबू बक्रह] यांना ऐकले, जे त्या वेळी साथीदारांच्या सैन्यासह ताइफच्या किल्ल्यावर घेराबंदी करत होते. मग ते पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना भेटले आणि दोघांनीही सांगितले: "मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना म्हणताना ऐकले: 'जो सत्य जाणूनही आपल्या वडिलांशिवाय दुसऱ्या कोणालाही आपला वडील म्हणून दावा करतो, त्याच्यासाठी स्वर्ग निषिद्ध आहे.'" [हिशाम] म्हणाले: [मअमर] यांनी आम्हाला [अशिम] यांच्याकडून, [अबू अलीय्याह] किंवा [अबू उथ्मान अन-नहदी] यांच्याकडून कथन केले की, त्यांनी सांगितले: मी [साद] आणि [अबू बक्रह] यांना पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडून कथन करताना ऐकले. [अशिम] म्हणाले: 'माझा अभिप्राय असा आहे: तुमच्यासाठी आधीच दोन लोक (अबू अलीया किंवा अबू उथमान) साक्ष देत आहेत; ते साक्षीदारांसाठी पुरेसे आहेत. (अबू अलीया किंवा अबू उथमान) म्हणाले, "ते बरोबर आहे." त्यापैकी एक पहिला साथी होता ज्याने अल्लाहच्या मार्गात बाण सोडला, आणि दुसरा तो होता जो ताइफहून परत आलेल्या तेवीस साथींपैकी तिसरा होता.