أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ يَقُولُ سُئِلْتُ عَنْ الْمُتَلَاعِنَيْنِ فِي إِمَارَةِ مُصْعَبِ بْنِ الزُّبَيْرِ أَيُفَرَّقُ بَيْنَهُمَا فَمَا دَرَيْتُ مَا أَقُولُ قَالَ فَقُمْتُ حَتَّى أَتَيْتُ مَنْزِلَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَقُلْتُ لِلْغُلَامِ اسْتَأْذِنْ لِي عَلَيْهِ فَقَالَ إِنَّهُ قَائِلٌ لَا تَسْتَطِيعُ أَنْ تَدْخُلَ عَلَيْهِ قَالَ فَسَمِعَ ابْنُ عُمَرَ صَوْتِي فَقَالَ ابْنُ جُبَيْرٍ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ ادْخُلْ فَمَا جَاءَ بِكَ هَذِهِ السَّاعَةَ إِلَّا حَاجَةٌ قَالَ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَوَجَدْتُهُ وَهُوَ مُفْتَرِشٌ بَرْذَعَةَ رَحْلِهِ مُتَوَسِّدٌ مِرْفَقَةً أَوْ قَالَ نُمْرُقَةً شَكَّ عَبْدُ اللَّهِ حَشْوُهَا لِيفٌ فَقُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُتَلَاعِنَانِ أَيُفَرَّقُ بَيْنَهُمَا قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ نَعَمْ إِنَّ أَوَّلَ مَنْ سَأَلَ عَنْ ذَلِكَ فُلَانٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْكَ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّ أَحَدَنَا رَأَى امْرَأَتَهُ عَلَى فَاحِشَةٍ كَيْفَ يَصْنَعُ إِنْ سَكَتَ سَكَتَ عَلَى أَمْرٍ عَظِيمٍ وَإِنْ تَكَلَّمَ فَمِثْلُ ذَلِكَ قَالَ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يُجِبْهُ فَقَامَ لِحَاجَتِهِ فَلَمَّا كَانَ بَعْدَ ذَلِكَ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الَّذِي سَأَلْتُكَ عَنْهُ قَدْ ابْتُلِيتُ بِهِ قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى هَؤُلَاءِ الْآيَاتِ الَّتِي فِي سُورَةِ النُّورِ { وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ } حَتَّى خَتَمَ هَؤُلَاءِ الْآيَاتِ قَالَ فَدَعَا الرَّجُلَ فَتَلَاهُنَّ عَلَيْهِ وَذَكَّرَهُ بِاللَّهِ وَأَخْبَرَهُ أَنَّ عَذَابَ الدُّنْيَا أَهْوَنُ مِنْ عَذَابِ الْآخِرَةِ فَقَالَ مَا كَذَبْتُ عَلَيْهَا ثُمَّ دَعَا الْمَرَأَةَ فَوَعَظَهَا وَذَكَّرَهَا وَأَخْبَرَهَا أَنَّ عَذَابَ الدُّنْيَا أَهْوَنُ مِنْ عَذَابِ الْآخِرَةِ فَقَالَتْ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنَّهُ لَكَاذِبٌ فَدَعَا الرَّجُلَ فَشَهِدَ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنْ الصَّادِقِينَ { وَالْخَامِسَةُ أَنَّ لَعْنَةَ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كَانَ مِنْ الْكَاذِبِينَ } ثُمَّ أُتِيَ بِالْمَرْأَةِ فَشَهِدَتْ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنْ الْكَاذِبِينَ { وَالْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنْ الصَّادِقِينَ } ثُمَّ فَرَّقَ بَيْنَهُمَا

[Yazid bin Harunek] jakinarazi digu [Abdul Malik bin Sulaimanek] esan duela; [Sa'id bin Jubair] entzun dut esaten; Mush'ab bin Az Zubairren gidaritzapean elkarri li'ana egin zioten bi pertsonei buruz galdetu zidaten, banandu al ziren?' Ez dakit zer esango dudan. Orduan jaiki eta [Abdullah bin Umarren] etxera joan nintzen, esklabo bati esan nion: 'Eskatu baimena hura ikusteko!' Esklaboak erantzun zuen: 'Egia esan zuen; 'Ezin duzu aurkitu'. Ibn Umarrek nire ahotsa entzun zuenean, esan zuen: 'Ibn Jubair al zara?' Nik erantzun nion: 'Bai, noski'. Ibn Umarrek esan zuen: 'Sartu, ez zara horrelako uneetan sartzen beharrik ez badago'. Orduan topatu nuen eta bere ibilgailuaren jarlekua burko baten kontra zabaltzen aurkitu nuen - Abdullahk zalantzak zituen hadith-aren idazketaz - lintz beteta zegoena. Orduan esan nuen; «Abu Abdurrahman, li'an egiten duten bi pertsona bereizita al daude?», esan zuen Ibn Umarrek; «Subhanallah, bai. Izan ere, honi buruz galdetu zuen lehenengo pertsona Fulan izan zen, eta gero esan zuen: «Alaren Mezularia, Ala-k bedeinkazioak eta agurrak eman diezazkizula, zer iruditzen zaizu gure artean batek bere emaztea ekintza zital bat egiten ikusten badu, zer egin beharko luke? Isiltzen bada, gauza handiei buruz isiltzen da, baina hitz egiten badu, orduan ere horrela da». Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam isilik zegoen eta ez zuen erantzun, gero jaiki zen zerbait egitera. Une bat geroago, gizona Profetarengana joan zen eta esan zion: «Alaren Mezularia, egia esan, galdetu nizun hori gertatu zait». Ibn Umarrek jarraitu zuen: «Orduan, Ala Ta'alak bertso hau errebelatu zuen An Nur Sura-n: Eta emazteak adulterioaz salatzen dituztenak» QS An Nur; 6 amaitzeko. Ibn Umarrek jarraitu zuen; Ondoren, gizona deitu eta bertsoa irakurri zion, Ala gogorarazi zion eta esan zion mundu honetako zigorra ondorengo bizitzako zigorra baino arinagoa dela. Orduan esan zuen: "Ez nion gezurrik esan". Gero, emakumea deitu zuen - bere emaztea -, aholkuak eman zizkion eta gogorarazi zion eta esan zion mundu honetako zigorra ondorengo zigorra baino arinagoa dela". Emakumeak - bere emazteak - esan zuen: "Egiarekin bidali zaituenaren izenean, bai, gezurra esan du". Azkenean, gizona deitu zuen, eta gero lau aldiz zin egin zuen Ala-ren izenean egiazkoen artean zegoela, eta bosgarren aldiz Ala-ren madarikazioa eroriko zitzaiola gezurra esaten dutenen artean bazegoen, orduan emakumea ekarri zuten eta lau aldiz zin egin zuen Ala-ren izenean, gezurra esaten dutenen artean egongo zela, eta bosgarren aldiz Ala-ren haserrea eroriko zitzaiola egiazkoen artean bazegoen. Gero, biak banandu zituen.