Imam Darimi : 2133

أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ يَقُولُ سُئِلْتُ عَنْ الْمُتَلَاعِنَيْنِ فِي إِمَارَةِ مُصْعَبِ بْنِ الزُّبَيْرِ أَيُفَرَّقُ بَيْنَهُمَا فَمَا دَرَيْتُ مَا أَقُولُ قَالَ فَقُمْتُ حَتَّى أَتَيْتُ مَنْزِلَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَقُلْتُ لِلْغُلَامِ اسْتَأْذِنْ لِي عَلَيْهِ فَقَالَ إِنَّهُ قَائِلٌ لَا تَسْتَطِيعُ أَنْ تَدْخُلَ عَلَيْهِ قَالَ فَسَمِعَ ابْنُ عُمَرَ صَوْتِي فَقَالَ ابْنُ جُبَيْرٍ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ ادْخُلْ فَمَا جَاءَ بِكَ هَذِهِ السَّاعَةَ إِلَّا حَاجَةٌ قَالَ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَوَجَدْتُهُ وَهُوَ مُفْتَرِشٌ بَرْذَعَةَ رَحْلِهِ مُتَوَسِّدٌ مِرْفَقَةً أَوْ قَالَ نُمْرُقَةً شَكَّ عَبْدُ اللَّهِ حَشْوُهَا لِيفٌ فَقُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُتَلَاعِنَانِ أَيُفَرَّقُ بَيْنَهُمَا قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ نَعَمْ إِنَّ أَوَّلَ مَنْ سَأَلَ عَنْ ذَلِكَ فُلَانٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْكَ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّ أَحَدَنَا رَأَى امْرَأَتَهُ عَلَى فَاحِشَةٍ كَيْفَ يَصْنَعُ إِنْ سَكَتَ سَكَتَ عَلَى أَمْرٍ عَظِيمٍ وَإِنْ تَكَلَّمَ فَمِثْلُ ذَلِكَ قَالَ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يُجِبْهُ فَقَامَ لِحَاجَتِهِ فَلَمَّا كَانَ بَعْدَ ذَلِكَ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الَّذِي سَأَلْتُكَ عَنْهُ قَدْ ابْتُلِيتُ بِهِ قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى هَؤُلَاءِ الْآيَاتِ الَّتِي فِي سُورَةِ النُّورِ { وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ } حَتَّى خَتَمَ هَؤُلَاءِ الْآيَاتِ قَالَ فَدَعَا الرَّجُلَ فَتَلَاهُنَّ عَلَيْهِ وَذَكَّرَهُ بِاللَّهِ وَأَخْبَرَهُ أَنَّ عَذَابَ الدُّنْيَا أَهْوَنُ مِنْ عَذَابِ الْآخِرَةِ فَقَالَ مَا كَذَبْتُ عَلَيْهَا ثُمَّ دَعَا الْمَرَأَةَ فَوَعَظَهَا وَذَكَّرَهَا وَأَخْبَرَهَا أَنَّ عَذَابَ الدُّنْيَا أَهْوَنُ مِنْ عَذَابِ الْآخِرَةِ فَقَالَتْ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنَّهُ لَكَاذِبٌ فَدَعَا الرَّجُلَ فَشَهِدَ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنْ الصَّادِقِينَ { وَالْخَامِسَةُ أَنَّ لَعْنَةَ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كَانَ مِنْ الْكَاذِبِينَ } ثُمَّ أُتِيَ بِالْمَرْأَةِ فَشَهِدَتْ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنْ الْكَاذِبِينَ { وَالْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنْ الصَّادِقِينَ } ثُمَّ فَرَّقَ بَيْنَهُمَا

Безгә хәбәр итте [Язид бин Харун] безгә [Габдел Малик бин Сөләйман] хәбәр итте ул болай диде: Мин [Сәгыйд бин Җүбәйр] болай дигәнен ишеттем; миннән Мөшгаб бин Әз-Зүбәйр җитәкчелегендә бер-берсенә лигън кылган ике кеше турында сорадылар, алар аерылышканмы? Мин нәрсә әйтеремне белмим. Аннары мин торып [Габделлаһ бин Гомәрнең] өенә килдем, бер колга әйттем: "Аны күрергә рөхсәт сорагыз!" Кол җавап бирде: "Дөрестән дә, ул әйтте: "Син аны таба алмыйсың". Ибн Гомәр минем тавышымны ишеткәч, әйтте: "Син Ибн Җүбәйрме?" Мин җавап бирдем: "Әйе, дөрес". Ибн Гомәр әйтте: "Керегез, мондый вакытта кирәк булмаса, килмисез". Аннары мин аның белән очраштым һәм аның машинасының иярен мендәр өстенә җәйгәнен күрдем - Габделлаһ хәдис редакциясенә шикләнде - ул мамык белән тулган иде. Аннары мин әйттем: «Әй, Әбү Абдуррахман, ике кеше бер-берсеннән аерыламы?» – диде Ибн Гомәр. «Сөбханалла, әйе. Чынлыкта, бу хакта беренче булып сораган кеше Фулан иде, аннары ул: «Әй, Аллаһның илчесе, Аллаһның сезгә рәхмәте һәм сәламе булсын, әгәр безнең берәребез хатыны начар эш кылганын күрсә, нәрсә эшләргә тиеш дип уйлыйсыз? Әгәр ул тынып калса, зур нәрсәләр турында тынып кала, ә әгәр сөйләсә, шулай ук шулай була», – диде. Рәсүлүллаһ тынып калды һәм җавап бирмәде, аннары берәр нәрсә эшләргә торды. Бераздан соң ул кеше Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вә сәлләм янына килде һәм: «Әй, Аллаһның илчесе, мин сездән сораган нәрсә минем белән булды», – диде. Ибн Гомәр дәвам итте: «Шуннан соң Аллаһ Тәгалә «Нур» сүрәсендәге аятьне төшерде: «Хатыннарын зинада гаепләүчеләргә дә». 6 нчы аятьне тәмамлап. Ибн Гомәр дәвам итте; Шуннан соң ул ирне чакырып, аңа аятьне укыды, аңа Аллаһны искә төшерде һәм бу дөньядагы җәзаның Ахирәт җәзасыннан җиңелрәк булуын әйтте. Аннары ул: "Мин аңа ялганламадым", - диде. Аннары ул хатынын - хатынын - чакырды, аңа киңәш бирде һәм искә төшерде һәм бу дөньядагы җәзаның Ахирәт җәзасыннан җиңелрәк булуын әйтте. Хатын - аның хатыны - "Сине хаклык белән җибәргән Аллаһ белән ант итәм, ул ялганлады", - диде. Ниһаять, ул ирне чакырды, аннары дүрт тапкыр Аллаһ исеме белән дөрес сөйләүчеләрдән булуына ант итте, бишенче тапкыр ялганчылар арасында булса, Аллаһның ләгънәте аңа тияр дип ант итте, аннары хатынны алып килделәр һәм ул дүрт тапкыр Аллаһ исеме белән ялганчылар арасында булачагына ант итте, бишенче тапкыр дөрес сөйләүчеләр арасында булса, Аллаһның ачуы аңа тияр дип ант итте. Аннары ул икесен аерды.