Kalimat talbiyah termasuk kalimat tauhid

أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبَانَ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ دَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَسَأَلَ عَنْ الْقَوْمِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى زِرِّيَ الْأَعْلَى وَزِرِّيَ الْأَسْفَلِ ثُمَّ وَضَعَ فَمَهُ بَيْنَ ثَدْيَيَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ يَا ابْنَ أَخِي سَلْ عَمَّا شِئْتَ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى وَجَاءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَقَامَ فِي سَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبَيْهِ رَجَعَ طَرَفُهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَنْبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَصَلَّى فَقُلْتُ أَخْبِرْنِي عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا فَقَالَ مَكَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ ثُمَّ أُذِّنَ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَعْمَلَ مِثْلَ عَمَلِهِ فَخَرَجْنَا مَعَهُ حَتَّى أَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَصْنَعُ فَقَالَ اغْتَسِلِي وَاسْتَثْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ فَنَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ مِنْ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَخَلْفَهُ مِثْلُ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يُنْزَلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْرِفُ تَأْوِيلَهُ فَأَهَلَّ بِالتَّوْحِيدِ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ فَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَزِدْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ شَيْئًا وَلَبَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلْبِيَتَهُ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ قَالَ جَابِرٌ لَسْنَا نَنْوِي إِلَّا الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ تَقَدَّمَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ فَصَلَّى فَقَرَأَ { وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى } فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ وَكَانَ أَبِي يَقُولُ وَلَا أَعْلَمُهُ ذَكَرَهُ عَنْ جَابِرٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَقُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الرُّكْنِ فَاسْتَلَمَهُ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا فَلَمَّا أَتَى الصَّفَا قَرَأَ { إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ } أَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَوَحَّدَ اللَّهَ وَكَبَّرَهُ وَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ فَقَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ فِي بَطْنِ الْوَادِي قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ يَعْنِي فَرَمَلَ حَتَّى إِذَا صَعِدْنَا مَشَى حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْمَرْوَةَ فَفَعَلَ عَلَى الْمَرْوَةِ كَمَا فَعَلَ عَلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا كَانَ آخِرَ طَوَافٍ عَلَى الْمَرْوَةِ قَالَ إِنِّي لَوْ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقْ الْهَدْيَ وَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيُحِلَّ وَيَجْعَلْهَا عُمْرَةً فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِعَامِنَا هَذَا أَوْ لِأَبَدِ أَبَدٍ فَشَبَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ فِي الْأُخْرَى فَقَالَ دَخَلَتْ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ هَكَذَا مَرَّتَيْنِ لَا بَلْ لِأَبَدِ أَبَدٍ لَا بَلْ لَأَبَدِ أَبَدٍ وَقَدِمَ عَلِيٌّ بِبُدْنٍ مِنْ الْيَمَنِ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابَ صَبِيغٍ وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ عَلِيٌّ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَتْ أَبِي أَمَرَنِي فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ ذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُحَرِّشُهُ عَلَى فَاطِمَةَ فِي الَّذِي صَنَعَتْ مُسْتَفْتِيًا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا ذَكَرَتْ فَأَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَ صَدَقَتْ مَا فَعَلْتَ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُكَ قَالَ فَإِنَّ مَعِيَ الْهَدْيَ فَلَا تَحْلِلْ قَالَ فَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْيِ الَّذِي قَدِمَ بِهِ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِائَةَ بَدَنَةٍ فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَجَّهَ إِلَى مِنًى فَأَهْلَلْنَا بِالْحَجِّ وَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِنَا الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالصُّبْحَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلًا حَتَّى إِذَا طَلَعَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِقُبَّةٍ مِنْ شَعَرٍ تُضْرَبُ لَهُ بِنَمِرَةَ ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَارَ لَا تَشُكُّ قُرَيْشٌ إِلَّا أَنَّهُ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فِي الْمُزْدَلِفَةِ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ بِنَمِرَةَ فَنَزَلَهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتْ يَعْنِي الشَّمْسَ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِّلَتْ لَهُ فَأَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ وَقَالَ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا إِنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ تَحْتَ قَدَمَيَّ مَوْضُوعٌ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَأَوَّلُ دَمٍ وُضِعَ دِمَاؤُنَا دَمُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ كَانَ مُسْتَرْضَعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُهُ رِبَا عَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ فَاتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّمَا أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَإِنَّ لَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ ذَلِكَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَأَنْتُمْ مَسْئُولُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ فَقَالَ بِأُصْبُعِهِ السَّبَّابَةِ فَرَفَعَهَا إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُتُهَا إِلَى النَّاسِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ بِنِدَاءٍ وَاحِدٍ وَإِقَامَةٍ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ لَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ حَتَّى وَقَفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ الْقَصْوَاءِ إِلَى الصُّخَيْرَاتِ وَقَالَ إِسْمَعِيلُ إِلَى الشُّجَيْرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ ثُمَّ اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَذَهَبَتْ الصُّفْرَةُ حَتَّى غَابَ الْقُرْصُ فَأَرْدَفَ أُسَامَةَ خَلْفَهُ ثُمَّ دَفَعَ وَقَدْ شَنَقَ لِلْقَصْوَاءِ الزِّمَامَ حَتَّى إِنَّهُ لَيُصِيبُ رَأْسُهَا مَوْرِكَ رَحْلِهِ وَيَقُولُ بِيَدِهِ الْيُمْنَى السَّكِينَةَ السَّكِينَةَ كُلَّمَا أَتَى حَبْلًا مِنْ الْحِبَالِ أَرْخَى لَهَا قَلِيلًا حَتَّى تَصْعَدَ حَتَّى أَتَى الْمُزْدَلِفَةَ فَصَلَّى بِهَا الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِأَذَانٍ وَإِقَامَتَيْنِ ثُمَّ اضْطَجَعَ حَتَّى إِذَا طَلَعَ الْفَجْرُ صَلَّى الْفَجْرَ بِأَذَانٍ وَإِقَامَةٍ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى وَقَفَ عَلَى الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَدَعَا اللَّهَ وَكَبَّرَهُ وَهَلَّلَهُ وَوَحَّدَهُ حَتَّى أَسْفَرَ جِدًّا ثُمَّ دَفَعَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَأَرْدَفَ الْفَضْلَ بْنَ الْعَبَّاسِ وَكَانَ رَجُلًا حَسَنَ الشَّعْرِ أَبْيَضَ وَسِيمًا فَلَمَّا دَفَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ بِالظُّعُنِ يَجْرِينَ فَطَفِقَ الْفَضْلُ يَنْظُرُ إِلَيْهِنَّ فَأَخَذَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ فَوَضَعَهَا عَلَى وَجْهِ الْفَضْلِ فَحَوَّلَ الْفَضْلُ رَأْسَهُ مِنْ الشِّقِّ الْآخَرِ فَوَضَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ مِنْ الشِّقِّ الْآخَرِ حَتَّى إِذَا أَتَى مُحَسِّرَ حَر

Esan digu [Isma'il bin Abanek] esan digu [Hatim bin Isma'ilek] [Ja'far bin Muhammad]-engandik [Bere aita]-engandik [Jabir bin Abdullah]-engandik, Abu Ja'farrek esan zuen; Jabir bin Abdullah ezagutu genuen eta gero jendeari galdetu zien niregana iritsi arte, orduan nik erantzun nion; Muhammad bin Ali bin Al Husain bin Ali naiz. Gero, eskua nire alkandoraren goiko eta beheko botoietara eraman zuen eta gero ahoa bere bularren artean jarri zuen, oraindik gaztea nintzen garai hartan, orduan esan zuen: 'Ongi etorri, nire anaiaren semea, galdetu nahi duzuna!'. Gero galdetu nion - itsua zen - otoitz egiteko ordua iritsi zenean, oihal batez estalita zegoen, sorbalden gainean jartzen zuen bakoitzean, muturrak behera begiratzen zituen txikiak zirelako, bere xala albo batera zegoen bitartean arropa-esekigailu batean, eta gero otoitz egiten zuen. Orduan esan nion: 'Kontatu Profetaren Hajj-ari buruz sallallaahu 'alaihi wasallam!' eskuekin keinu egin zuen eta bederatzi hatz elkartu zituen esaten zuen bitartean; Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, bederatzi urtez bizi izan zen, baina ez zuen inoiz Hajja egin. Bederatzigarren urtean, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, Hajja egingo zuela iragarri ondoren, jende asko etorri zen Medinara, Profetarekin bat egin eta berak egin zuena egin nahi zuten. Gero, berarekin joan ginen Dzul Hulaifara iritsi arte, eta gero Asma` bint 'Umaisek Muhammad bin Abu Bakr erditu zuen. Ondoren, mezulari bat bidali zion Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-i galdetzeko: 'Zer egin behar dut?'. Hark esan zuen: 'Dutxatu eta bildu zure genitalak oihal zati batean eta egin ihram'. Gero, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek meskitan otoitz egin zuen, eta otoitzaren ondoren, Al Qashwa` izeneko bere gameluan ibili zen Baida`ra iritsi arte. Eta begiak ikus zezakeen tokiraino ikusi nuen, bere aurrean jendea zaldiz eta oinez zihoala, bere eskuinaldean ere bai, eta ezkerrean ere bai, eta atzean ere bai. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam gure artean zegoen bitartean, Korana jaitsi zen eta azalpena jakin zuen. Orduan, talbiyah esan zuen monoteismo esaldia erabiliz: LABBAIKALLAAHUMMA LABBAIK, LABBAIKA LAA SYARIIKA LAKA LABBAIK, INNAL HAMDA WAN NI'MATA LAKA WAL MULKA LAA SYARIIKA LAK. -Oi Ala, zure deia betetzen dut, zure deia betetzen dut, ez dago zuretzat bikotekiderik, zure deia betetzen dut. Izan ere, laudorio, gozamen eta erreinu osoa zureak dira, ez duzu bikotekiderik. Orduan, jendeak talbiyah honela esan zuen, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallamek ez zuen ezer gehitu. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek talbiyah errezatzen jarraitu zuen Kaabara berarekin iritsi ginen arte, Hajj egitea baino ez genuen asmorik, Umrah oraindik ez genuen ezagutzen, Kaabara berarekin iritsi ginen arte, Rukun ukitu eta hiru aldiz azkar ibili zen, lau aldiz normal ibili zen eta gero Maqam Ibrahim-era aurreratu eta otoitz egin eta irakurri zuen: 'Eta egin Maqam Ibrahim-en zati bat otoitz egiteko leku'. Geltokia jarri zuen bere buruaren eta Kaabaren artean. Nire aitak esaten zuen eta ez nekien Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en Jabir-etik aipatu zuenik, esan zuen; bi rak'ah hauetan irakurri zituen QUL HUWALLAAHU AHAD eta QUL YAA AYYUHAL KAAFIRUUN. Gero Rukunera itzuli eta ukitu zuen, gero Shafako atetik irten zen, Shafara iritsi zenean irakurri zuen: INNASH SHAFAA WAL MARWATA MIN SYA'AARILLAAH, esan zuen: 'Ala hasi zenarekin hasi nintzen'. Gero Shafarekin hasi zen. Kaaba ikustera igo zen, gero monoteismoan jarri zituen begiak eta Allah goraipatu zuen. Esan zuen: LAA ILAAHA ILALLAAHU WAHDAHU LAA SYARIIKA LAHU, LAHUL MULKU WA LAHUL HAMDU YUHYII WA YUMIITU WA HUWA 'ALAA KULLI SYAI IN QADIIR. LAA ILAAHA ILLALLAAHU WAHDAH, ANJAZA WA'DAH WA NASHARA 'ABDAH, WA HAZAMAL AHZAABA WAHDAH. -Ez dago gurtzeko eskubidea duen Jainkorik, Ala bakarrik izan ezik, ez du bazkiderik, Hari dagokio erreinu osoa eta Hari dagokio laudorio guztiak, Berak ematen du bizitza eta heriotza eragiten du eta Gauza guztiak egiteko Gai da. Ez dago gurtzeko merezi duen Jainkorik, Ala bakarrik izan ezik, Berak bakarrik salbatzen du, eta Bere zerbitzariei laguntzen die eta etsaien taldeak garaitzen ditu bakarrik. Gero otoitz egin zuen eta hiru aldiz esan zuen hori. Horren ondoren, Marwahera jaitsi zen, harik eta bere bi oinak haranaren hondoan zapaldu zituen arte - [Abdullah bin Abdurrahman Ad Darimi] esan zuen - hau da; Azkar korrika egin zuen, beraz, jaiki ginen, oinez ibili zen. Marwahera iritsi zenean, Safan egin zuen bezala egin zuen, Marwahen azken tawaf-aren ondoren, esan zuen: 'Iraganean gauzak orain ikusten diren bezala agertu izan balira, orduan ez nuke sakrifizio-animaliarik ekarriko eta 'Umrah' bat egingo nuke, beraz, sakrifizio-animaliarik ekartzen ez duenak, Tahallul egin eta Umrah bihurtu beharko luke'. Orduan, Suraqah bin Malik bin Ju'syam zutitu eta esan zuen: "Alaren Mezularia, gure urterako ala betikotasunerako da hau?". Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek hatzak korapilatu eta esan zuen: "Umrah Hajj arazoan sartu da honela". Bi aldiz esan zuen, eta gero esan zuen: "Ez, baina betiko". Ondoren, Ali etorri zen Yemendik sakrifizio-animaliak ekarriz Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamentzat, eta gero Fatima aurkitu zuen obeditzen zuten eta arropa zabalak zeramatzaten jendearen artean, eta kohl zeramaten. Orduan, Alik ukatu egin zuen Fatimak egindakoa. Orduan Fatimak esan zuen: "Nire aitak esan zidan". Alik esan zuen: "Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ikustera joan nintzen Fatimak egindakoaz kexatzeko, hain zuzen ere, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-i fatwa bat eskatzeko Fatimak aipatu zuenari eta nik ukatu nionari buruz". Esan zuen: "Zuzen du". «Zer egiten duzu Hajj egin nahi duzunean?» Alik erantzun zuen; nik esan nuen: «O Ala, talbiyah esaten dut zure mezulariak esan zuen bezala». Hark esan zuen: «Egia esan, sakrifizio-animalia bat ekarri dut, beraz, ez izan tahallul». Alik Yemenetik ekarritako sakrifizio-animaliak eta sallallaahu 'alaihi wasallam profetak ekarritakoak ehun gamelu ziren. Orduan, jendea damutu eta ilea moztu zuen, sallallaahu 'alaihi wasallam profeta eta sakrifizio-animaliak ekarri zituzten pertsonak izan ezik. Tarwiyah egunean, Minaren aurrean jarri zen eta talbiyah egin genuen Hajj egiteko, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ibilgailuan sartu zen bitartean, ondoren Zuhur, Asr, Maghrib eta Isha` otoitzak eta Fajr egin zituen gurekin, denbora batez egon zen eguzkia irten arte, gero kokozko denda bat jartzeko agindu zuen Namirah-en, eta gero Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ibilgailuan sartu eta oinez joan zen. Quraish herriak ez zuen zalantzarik, Mash'ar Al Haramen egon zela bakarrik, Quraish herriak Muzdalifah-ko ezjakintasun garaian egiten zuen bezala. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek Arafah-era iritsi arte ibili zen, gero Namirah-en jarritako denda bat aurkitu zuen, han gelditu zen eguzkia sartu arte, gero Qashwa` izeneko bere gamelua prestatzeko agindu zuen, gero zelatu zuten, gero muinoaren erdira joan zen eta sermoi bat eman zuen, esanez: 'Egia esan, zuen odola eta ondasunak debekatuta daude, zuen egunean, zuen hilabetean eta zuen herrialdean bezala. Jakin ezazue ezjakintasun garaiko gai guztiak nire bi oinen azpian utzi direla, ezjakintasun garaiko odola isuri da eta isuri zen lehen odola gure odola izan zen, hain zuzen ere Rabi'ah bin Al Harith-en odola, lehenago Bani Sa'd-eko jendearen artean edoskitzen zen, gero Hudzail-eko jendeak hil zuen, eta Jahiliyah-ren usura bertan behera utzi da, nik bertan behera utzi nuen lehen usura Abbas bin Abdul Muthtaliben usura izan zen bitartean, egia esan, riba horiek guztiak bertan behera utzi dira. Beldur izan Allah emakumeekiko, egia esan, Allahren konfiantzarekin hartzen dituzue, eta haien farjia Allahren hitzarekin justifikatzen duzue, egia esan, zuen eskubidea da haien gainean, beraz, ez diezaietela gustatzen ez zaizkizun pertsonei zuen etxean sartzen uzten, hori egiten badute, jo itzazue minik egiten ez duten kolpeekin. Eskubidea dute modu onean elikatzeko eta janzteko. Galderarik egiten al didazue nire inguruan, zer iruditzen zaizue?' Erantzun zuten: 'Lekuko dugu tratatua entregatu eta bete duzula eta aholkuak eman dituzula'. Orduan, hatz erakuslea zerura altxatuz eta jendeari zuzenduz hitz egin zuen, esanez: 'O Ala, lekuko, O Ala, lekuko'. Orduan, Bilalek otoitzerako eta iqamah-erako deia egin zuen behin. Ondoren, Zuhr otoitza egin zuen, gero zutitu eta Asr otoitza egin zuen eta ez zuen tartean otoitzik egin. Gero zutitu eta bere gameluaren sabela, Al Qashwa`, harri txiki batzuen aurrean jarri zuen, Isma'ilek esan zuen bitartean: 'Zuhaitz txiki batzuei begira'. Eta Hablul Musyah jarri zuen -hau da, biltzen ziren lekua- bere aurrean, gero Qiblari begira jarri zen, eta zutik egon zen eguzkia mendebaldean egon eta kolore horia desagertu arte, zirkulua hondoratu arte. Gero Usamah eraman zuen atzean. Horren ondoren, ibili eta Qashwa` izeneko gameluaren uzdeak tiratu zituen, bere buruak zelaren oinarria ukitu arte, eta eskuineko eskuarekin keinuak egiten zituen bitartean esan zuen: "Lasai". Burua sokara hurbiltzen zen bakoitzean, pixka bat askatzen zuen, altxatu eta Muzdalifah-era iritsi arte, gero Maghrib eta Isha` otoitzak egin zituen adhan batekin eta bi iqamah-rekin, ondoren egunsentira arte etzan zen, gero Fajr otoitza egin zuen adzan batekin eta iqamah-rekin. Gero Qashwa` zaldiz ibili zen Mash'ar Al Haram-en egon arte, eta Qiblari begira jarri zen. Gero, Ala-ri otoitz egin zion, tahlil eta monoteismoa goraipatuz eta emanez. Goizeko argia zabaldu arte, egunsentia baino lehen abiatu zen, eta Al Fadhl bin Al Abbas bizkarrean hartu zuen, - ile zuri, eder eta distiratsuko gizona zen - Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam abiatu ondoren, korrika zihoazen hainbat emakumeren ondotik pasa zen, orduan Al Fadhl haiei begira hasi zen, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek eskua heldu eta berehala Al Fadhl-en aurpegian jarri zuen, gero Al Fadhl-ek aurpegia beste aldera biratu zuen. Orduan Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek ere eskua beste aldetik jarri zuen. Muhassirrera iritsi ondoren, pixka bat mugitu zen, gero Jamrah Al Kubrara eramaten zintuen erdiko bidea jarraitu zuen, zuhaitzarekin Jamrah-era iritsi ondoren, zazpi harritxo bota zituen eta takbir esan zuen botatako harritxo bakoitzean. Gero, muinoaren erditik bota zuen, gero hiltegira joan zen eta hirurogeita hiru gamelu hil zituen bere eskuekin, ondoren Aliri eman zizkion, gero gainerakoak hil zituen eta gameluak hiltzen ere parte hartu zuen, bi pertsona baino gehiagori gamelu bakoitzean lan egiteko agindu zien, gero lapiko batean sartu eta egosi zuten. Biek haragi pixka bat jan eta zopa pixka bat edan zuten, gero ibilgailu batean ibili eta Kaabara itzuli zen Kaabara iritsi arte eta Zuhr otoitza egin zuen Mekan eta Bani Abdul Muthtalibengana joan zen Zamzam ura lortzen ari ziren bitartean, orduan esan zuen: 'Edan, Bani Abdul Muthtalib, jendeak ez bazitzaituzte jipoitzen edatea ematean, benetan zurekin edango nuke'. Gero, ontzi bat eman zioten eta edan egin zuen. [Muhammad bin Sa'id Al Ashbahani]-ek [Hatim bin Isma'il]-ek [Ja'far-etik] [bere aitatik] [Jabir-etik] hadith honekin jakinarazi digu.