Kalimat talbiyah termasuk kalimat tauhid

Imam Darimi : 1778

أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبَانَ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ دَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَسَأَلَ عَنْ الْقَوْمِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى زِرِّيَ الْأَعْلَى وَزِرِّيَ الْأَسْفَلِ ثُمَّ وَضَعَ فَمَهُ بَيْنَ ثَدْيَيَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ يَا ابْنَ أَخِي سَلْ عَمَّا شِئْتَ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى وَجَاءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَقَامَ فِي سَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبَيْهِ رَجَعَ طَرَفُهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَنْبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَصَلَّى فَقُلْتُ أَخْبِرْنِي عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا فَقَالَ مَكَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ ثُمَّ أُذِّنَ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَعْمَلَ مِثْلَ عَمَلِهِ فَخَرَجْنَا مَعَهُ حَتَّى أَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَصْنَعُ فَقَالَ اغْتَسِلِي وَاسْتَثْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ فَنَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ مِنْ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَخَلْفَهُ مِثْلُ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يُنْزَلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْرِفُ تَأْوِيلَهُ فَأَهَلَّ بِالتَّوْحِيدِ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ فَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَزِدْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ شَيْئًا وَلَبَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلْبِيَتَهُ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ قَالَ جَابِرٌ لَسْنَا نَنْوِي إِلَّا الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ تَقَدَّمَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ فَصَلَّى فَقَرَأَ { وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى } فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ وَكَانَ أَبِي يَقُولُ وَلَا أَعْلَمُهُ ذَكَرَهُ عَنْ جَابِرٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَقُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الرُّكْنِ فَاسْتَلَمَهُ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا فَلَمَّا أَتَى الصَّفَا قَرَأَ { إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ } أَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَوَحَّدَ اللَّهَ وَكَبَّرَهُ وَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ فَقَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ فِي بَطْنِ الْوَادِي قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ يَعْنِي فَرَمَلَ حَتَّى إِذَا صَعِدْنَا مَشَى حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْمَرْوَةَ فَفَعَلَ عَلَى الْمَرْوَةِ كَمَا فَعَلَ عَلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا كَانَ آخِرَ طَوَافٍ عَلَى الْمَرْوَةِ قَالَ إِنِّي لَوْ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقْ الْهَدْيَ وَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيُحِلَّ وَيَجْعَلْهَا عُمْرَةً فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِعَامِنَا هَذَا أَوْ لِأَبَدِ أَبَدٍ فَشَبَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ فِي الْأُخْرَى فَقَالَ دَخَلَتْ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ هَكَذَا مَرَّتَيْنِ لَا بَلْ لِأَبَدِ أَبَدٍ لَا بَلْ لَأَبَدِ أَبَدٍ وَقَدِمَ عَلِيٌّ بِبُدْنٍ مِنْ الْيَمَنِ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابَ صَبِيغٍ وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ عَلِيٌّ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَتْ أَبِي أَمَرَنِي فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ ذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُحَرِّشُهُ عَلَى فَاطِمَةَ فِي الَّذِي صَنَعَتْ مُسْتَفْتِيًا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا ذَكَرَتْ فَأَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَ صَدَقَتْ مَا فَعَلْتَ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُكَ قَالَ فَإِنَّ مَعِيَ الْهَدْيَ فَلَا تَحْلِلْ قَالَ فَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْيِ الَّذِي قَدِمَ بِهِ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِائَةَ بَدَنَةٍ فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَجَّهَ إِلَى مِنًى فَأَهْلَلْنَا بِالْحَجِّ وَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِنَا الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالصُّبْحَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلًا حَتَّى إِذَا طَلَعَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِقُبَّةٍ مِنْ شَعَرٍ تُضْرَبُ لَهُ بِنَمِرَةَ ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَارَ لَا تَشُكُّ قُرَيْشٌ إِلَّا أَنَّهُ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فِي الْمُزْدَلِفَةِ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ بِنَمِرَةَ فَنَزَلَهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتْ يَعْنِي الشَّمْسَ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِّلَتْ لَهُ فَأَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ وَقَالَ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا إِنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ تَحْتَ قَدَمَيَّ مَوْضُوعٌ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَأَوَّلُ دَمٍ وُضِعَ دِمَاؤُنَا دَمُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ كَانَ مُسْتَرْضَعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُهُ رِبَا عَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ فَاتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّمَا أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَإِنَّ لَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ ذَلِكَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَأَنْتُمْ مَسْئُولُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ فَقَالَ بِأُصْبُعِهِ السَّبَّابَةِ فَرَفَعَهَا إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُتُهَا إِلَى النَّاسِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ بِنِدَاءٍ وَاحِدٍ وَإِقَامَةٍ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ لَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ حَتَّى وَقَفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ الْقَصْوَاءِ إِلَى الصُّخَيْرَاتِ وَقَالَ إِسْمَعِيلُ إِلَى الشُّجَيْرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ ثُمَّ اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَذَهَبَتْ الصُّفْرَةُ حَتَّى غَابَ الْقُرْصُ فَأَرْدَفَ أُسَامَةَ خَلْفَهُ ثُمَّ دَفَعَ وَقَدْ شَنَقَ لِلْقَصْوَاءِ الزِّمَامَ حَتَّى إِنَّهُ لَيُصِيبُ رَأْسُهَا مَوْرِكَ رَحْلِهِ وَيَقُولُ بِيَدِهِ الْيُمْنَى السَّكِينَةَ السَّكِينَةَ كُلَّمَا أَتَى حَبْلًا مِنْ الْحِبَالِ أَرْخَى لَهَا قَلِيلًا حَتَّى تَصْعَدَ حَتَّى أَتَى الْمُزْدَلِفَةَ فَصَلَّى بِهَا الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِأَذَانٍ وَإِقَامَتَيْنِ ثُمَّ اضْطَجَعَ حَتَّى إِذَا طَلَعَ الْفَجْرُ صَلَّى الْفَجْرَ بِأَذَانٍ وَإِقَامَةٍ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى وَقَفَ عَلَى الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَدَعَا اللَّهَ وَكَبَّرَهُ وَهَلَّلَهُ وَوَحَّدَهُ حَتَّى أَسْفَرَ جِدًّا ثُمَّ دَفَعَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَأَرْدَفَ الْفَضْلَ بْنَ الْعَبَّاسِ وَكَانَ رَجُلًا حَسَنَ الشَّعْرِ أَبْيَضَ وَسِيمًا فَلَمَّا دَفَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ بِالظُّعُنِ يَجْرِينَ فَطَفِقَ الْفَضْلُ يَنْظُرُ إِلَيْهِنَّ فَأَخَذَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ فَوَضَعَهَا عَلَى وَجْهِ الْفَضْلِ فَحَوَّلَ الْفَضْلُ رَأْسَهُ مِنْ الشِّقِّ الْآخَرِ فَوَضَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ مِنْ الشِّقِّ الْآخَرِ حَتَّى إِذَا أَتَى مُحَسِّرَ حَر

Ibinalita niya sa amin [Isma'il bin Aban] na ibinalita niya sa amin [Hatim bin Isma'il] mula kay [Ja'far bin Muhammad] mula sa [Kanyang ama] mula kay [Jabir bin Abdullah], sinabi ni Abu Ja'far; nakilala namin si Jabir bin Abdullah pagkatapos ay nagtanong siya sa mga tao hanggang sa marating niya ako, pagkatapos ay sumagot ako; Ako si Muhammad bin Ali bin Al Husain bin Ali. Pagkatapos ay inilipat niya ang kanyang kamay sa itaas at ibabang butones ng aking damit at saka inilagay ang kanyang bibig sa pagitan ng kanyang mga suso, bata pa ako noon, pagkatapos ay sinabi niya; "Maligayang pagdating, anak ng aking kapatid, magtanong ka ng kahit anong gusto mo!" Pagkatapos ay tinanong ko siya - siya ay isang bulag - nang dumating ang oras ng pagdarasal, nakatayo siya na natatakpan ng tela, sa tuwing ilalagay niya ito sa kanyang mga balikat, ang mga dulo ay nakabaluktot pababa dahil maliit ang mga ito, habang ang kanyang shawl ay nasa gilid sa isang sabitan ng damit, pagkatapos ay nagdasal siya. Pagkatapos ay sinabi ko; "Ikwento mo sa akin ang tungkol sa Hajj ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam!" iminuwestra niya gamit ang kanyang mga kamay at pinagsalikop ang siyam na daliri habang sinasabing; Ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ay nabuhay nang siyam na taon, ngunit hindi pa niya naisagawa ang Hajj. Noong ikasiyam na taon, matapos ianunsyo na ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ay magsasagawa ng Hajj, maraming tao ang pumunta sa Medina, nais nilang sumama sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam at gawin ang kanyang ginawa. Pagkatapos ay sumama kami sa kanya hanggang sa makarating kami sa Dzul Hulaifah, pagkatapos ay isinilang ni Asma` bint 'Umais si Muhammad bin Abu Bakr. Pagkatapos ay nagpadala siya ng isang mensahero kay Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam upang magtanong "Ano ang dapat kong gawin?" Sabi niya; "Maligo ka at balutin ang iyong ari ng isang piraso ng tela at magsagawa ng ihram." Pagkatapos ay nanalangin ang Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam sa moske, pagkatapos ng panalangin ay sumakay siya sa kanyang kamelyo na nagngangalang Al Qashwa` hanggang sa makarating siya sa Baida`. At nakita ko hanggang sa abot ng aking paningin, sa harap niya ay may mga taong nakasakay at naglalakad, sa kanyang kanang bahagi rin, at sa kanyang kaliwa rin, at sa likuran din niya. Habang ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ay kasama natin, bumaba ang Qur'an at alam niya ang paliwanag. Pagkatapos ay binigkas niya ang talbiyah gamit ang pangungusap na monoteismo: LABBAIKALLAAHUMMA LABBAIK, LABBAIKA LAA SYARIIKA LAKA LABBAIK, INNAL HAMDA WAN NI'MATA LAKA WAL MULKA LAA SYARIIKA LAK. (O Allah, tinutupad ko ang Iyong panawagan, tinutupad ko ang Iyong panawagan, walang katambal para sa Iyo, tinutupad ko ang Iyong panawagan. Katotohanan, ang lahat ng papuri at kasiyahan at ang buong kaharian ay sa Iyo, walang katambal para sa Iyo). Pagkatapos ay binigkas ng mga tao ang talbiyah nang ganito, walang idinagdag ang Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam. Patuloy na binibigkas ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ang talbiyah hanggang sa makarating kami sa Kaaba kasama niya, wala kaming balak maliban sa pagsasagawa ng Hajj, hindi pa namin alam ang Umrah, hanggang sa makarating kami sa Kaaba kasama niya, hinawakan niya ang Rukun at mabilis na naglakad nang tatlong beses, lumakad nang normal nang apat na beses pagkatapos ay sumulong sa Maqam Ibrahim at nanalangin at binasa: "At gawing lugar para sa panalangin ang bahagi ng Maqam Ibrahim." Ginawa niyang istasyon sa pagitan niya at ng Kaaba. Madalas sabihin ng aking ama at hindi ko alam na binanggit niya ito mula kay Jabir ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam, aniya; binasa niya sa dalawang rak'ah na ito ang QUL HUWALLAAHU AHAD at QUL YAA AYYUHAL KAAFIRUUN. Pagkatapos ay bumalik siya sa Rukun at hinawakan ito, pagkatapos ay lumabas ng pinto papunta sa Shafa, pagdating niya sa Shafa ay binasa niya: INNASH SHAFAA WAL MARWATA MIN SYA'AARILLAAH, aniya: "Nagsimula ako sa kung ano ang sinimulan ni Allah." Pagkatapos ay nagsimula siya sa Shafa. Umakyat siya upang makita ang Kaaba, pagkatapos ay itinuon ang kanyang mga mata sa monoteismo at niluwalhati si Allah. Sinabi niya: LAA ILAAHA ILALLAAHU WAHDAHU LAA SYARIIKA LAHU, LAHUL MULKU WA LAHUL HAMDU YUHYII WA YUMIITU WA HUWA 'ALAA KULLI SYAI IN QADIIR. LAA ILAAHA ILLALLAAHU WAHDAH, ANJAZA WA'DAH WA NASHARA 'ABDAH, WA HAZAMAL AHZAABA WAHDAH. (Walang Diyos na may karapatang sambahin maliban kay Allah lamang, walang katambal para sa Kanya, sa Kanya ang buong kaharian at sa Kanya ang lahat ng papuri, Siya ang nagbibigay-buhay at ang nagdudulot ng kamatayan at Siya ang May Kakayahang gumawa ng lahat ng bagay. Walang Diyos na may karapatang sambahin maliban kay Allah lamang, Siya lamang ang nagliligtas, at tumutulong sa Kanyang mga lingkod at tinatalo ang mga grupo ng mga kaaway nang mag-isa). Pagkatapos ay nanalangin siya at sinabi iyon nang tatlong beses. Pagkatapos noon, bumaba siya patungong Marwah hanggang sa natapakan ng kanyang dalawang paa ang ilalim ng lambak -- sabi ni [Abdullah bin Abdurrahman Ad Darimi] -- ibig sabihin; Mabilis siyang tumakbo, kaya tumayo kami, naglakad siya. Pagdating niya sa Marwah, ginawa niya ang ginawa niya sa Safa, pagkatapos ng huling tawaf sa Marwah, sinabi niya: "Kung noon ay may mga bagay na lumitaw sa akin na nakikita ngayon, hindi sana ako nagdala ng mga hayop na iaalay at gagawin ko sana itong isang 'Umrah, kaya sinumang hindi magdala ng hayop na iaalay, dapat siyang magsagawa ng Tahallul at gawin itong isang Umrah." Pagkatapos ay tumayo si Suraqah bin Malik bin Ju'syam at nagsabi; "O Sugo ng Allah, para ba iyon sa aming taon o magpakailanman?" Pinagsalikop ni Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ang kanyang mga daliri at nagsabi; "Ang Umrah ay kasama na sa problema ng Hajj tulad nito." Sinabi niya ito nang dalawang beses, pagkatapos ay sinabi: "Hindi, ngunit magpakailanman." Pagkatapos noon, dumating si Ali na may dalang mga hayop na iaalay mula sa Yemen para sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam, pagkatapos ay natagpuan niya si Fatima sa mga taong sumunod at nakasuot ng maluluwag na damit, at nakasuot ng kohl. Pagkatapos ay itinanggi ni Ali ang ginawa ni Fatima. Pagkatapos ay sinabi ni Fatima; "Sinabi sa akin ng aking ama." Sinabi ni Ali; "Pumunta ako kay Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam upang magreklamo sa kanya tungkol sa ginawa ni Fatima, upang humingi ng fatwa kay Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam tungkol sa binanggit ni Fatima na aking itinanggi." Sinabi niya: "Tama siya. Ano ang gagawin mo kapag gusto mong magsagawa ng Hajj?" Sumagot si Ali; sinabi ko; "O Allah, sinasabi ko ang talbiyah tulad ng sinabi ng iyong apostol." Sinabi niya: "Katotohanan, nagdala ako ng hayop na iaalay, kaya huwag kayong mag-tahallul." Ang mga hayop na iaalay na dinala ni Ali mula sa Yemen at ang mga dinala ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ay umabot sa isang daang kamelyo. Pagkatapos ay nagsisi ang mga tao at nagpagupit ng kanilang buhok, maliban sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam at sa mga taong nagdala ng mga hayop na iaalay. Sa araw ng Tarwiyah, humarap siya sa Mina at nagsagawa kami ng talbiyah upang maisagawa ang Hajj, habang ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ay sumakay sa sasakyan, pagkatapos ay isinagawa niya ang mga panalangin ng Zuhur, Asr, Maghrib at Isha` at Fajr kasama namin, nanatili siya nang ilang sandali hanggang sa sumikat ang araw, pagkatapos ay nag-utos siya na magtayo ng isang tolda na gawa sa coir para sa kanya sa Namirah, pagkatapos ay sumakay ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam sa sasakyan at naglakad. Walang pag-aalinlangan ang mga Quraish, tanging siya ay nakatayo sa Mash'ar Al Haram gaya ng nakagawian ng mga Quraish noong panahon ng kamangmangan sa Muzdalifah. Naglakad ang Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam hanggang sa makarating siya sa 'Arafah, pagkatapos ay natagpuan niya ang isang tolda na itinayo sa Namirah, huminto siya roon hanggang sa lumubog ang araw, pagkatapos ay inutusan niya ang kanyang kamelyo na tinatawag na Qashwa` na ihanda, pagkatapos ay sinakyan siya pagkatapos ay pumunta siya sa gitna ng burol at nagbigay ng sermon, na nagsasabing: "Katotohanan, ang iyong dugo at ari-arian ay haram gaya ng haram sa iyong araw, sa buwang ito ng iyong buhay at sa iyong bansa. Alamin ninyo, tunay na ang lahat ng bagay sa panahon ng kamangmangan ay naiwan sa ilalim ng aking mga paa, ang dugo ng panahon ng kamangmangan ay nabuhos at ang unang dugo na nabuhos ay ang aming dugo, samakatuwid nga ang dugo ni Rabi'ah bin Al Harith, dati siyang pinasuso sa mga tao ng Bani Sa'd, pagkatapos ay pinatay siya ng mga tao ng Hudzail, at ang riba ng jahiliyah ay kinansela, samantalang ang unang riba na aking kinansela ay ang riba ni Abbas bin Abdul Muthtalib, katotohanang ang lahat ng mga riba na ito ay kinansela. Matakot kayo sa Allah sa mga kababaihan, tunay na tanggapin ninyo ang mga ito nang may tiwala sa Allah, at bigyang-katwiran ang lahat ng mga riba na ito. ang kanilang farji gamit ang salita ni Allah, tunay ngang karapatan mo sa kanila, upang hindi nila hayaang pumasok sa iyong bahay ang mga taong ayaw mo, kung gagawin nila iyon, suntukin mo sila nang hindi nakakasakit. May karapatan silang pakainin at bihisan mo sila sa mabuting paraan. May mga tinanong ba kayo tungkol sa akin, ano ang inyong opinyon?" Sumagot sila: "Pinatototohanan namin na naiparating at natupad mo ang mensahe at nagbigay ng payo." Pagkatapos ay nagsalita siya sa pamamagitan ng pagtataas ng kanyang hintuturo sa langit at pagturo sa mga tao, na nagsasabing: "O Allah, saksi, O Allah, saksi." Pagkatapos ay binigkas ni Bilal ang panawagan sa panalangin at ang iqamah nang isang beses. Pagkatapos nito ay isinagawa niya ang panalangin ng Zuhr pagkatapos ay tumayo at isinagawa ang panalangin ng Asr at hindi nagsagawa ng anumang panalangin sa pagitan ng dalawa. Pagkatapos ay tumayo siya at inilagay ang tiyan ng kanyang kamelyo, na siyang Al Qashwa`, na nakaharap sa ilang maliliit na bato, habang sinabi ni Isma'il; "Nakaharap sa ilang maliliit na puno. At inilagay ang Hablul Musyah (ibig sabihin, ang lugar kung saan sila nagtitipon) sa harap niya, pagkatapos ay humarap siya sa Qibla, at nanatili siyang nakatayo hanggang sa ang araw ay nasa kanluran at ang dilaw na kulay ay nawala, hanggang sa lumubog ang bilog. Pagkatapos ay binuhat niya si Usamah sa likuran niya. Pagkatapos noon ay naglakad siya at hinila ang renda ng kanyang kamelyo na tinatawag na Qashwa` hanggang sa ang ulo nito ay dumampi sa base ng siyahan nito, at sinabi niya, habang itinuturo ang kanyang kanang kamay: "Kumalma ka." Sa tuwing papalapit ang kanyang ulo sa lubid, siya ay medyo nakakarelaks, hanggang sa siya ay umakyat at makarating sa Muzdalifah, pagkatapos ay isinagawa niya ang mga panalangin ng Maghrib at Isha` na may isang adhan at dalawang iqamah, pagkatapos noon ay humiga siya hanggang madaling araw, pagkatapos ay isinagawa niya ang panalangin ng Fajr na may isang adhan at iqamah. Pagkatapos ay sumakay siya sa Qashwa` hanggang sa siya ay tumayo sa Mash'ar Al Haram, at humarap sa Qibla na nakabukas sa umaga, pagkatapos ay umalis siya bago sumikat ang araw, at nakasakay kasama si Al Fadhl bin Al Abbas, - siya ay isang lalaking may maganda, puti at kumikinang na buhok - Pagkatapos umalis ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam, nadaanan niya ang ilang babaeng tumatakbo, pagkatapos ay sinimulang tingnan sila ni Al Fadhl, hinawakan ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ang kanyang kamay at agad itong inilagay sa mukha ni Al Fadhl, pagkatapos ay iniharap ni Al Fadhl ang kanyang mukha sa kabilang panig. Pagkatapos ay inilagay din ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ang kanyang kamay mula sa kabilang panig. Pagdating sa Muhassir, gumalaw siya nang kaunti, pagkatapos ay sinundan ang gitnang landas na patungo sa Jamrah Al Kubra, pagkatapos ay marating ang Jamrah na may puno, naghagis siya ng pitong maliliit na bato at nag-takbir sa bawat maliliit na batong itinapon. Pagkatapos ay naghagis siya mula sa gitna ng burol, pagkatapos ay pumunta sa katayan at kinatay ang animnapu't tatlong kamelyo gamit ang kanyang sariling mga kamay, pagkatapos ay ibinigay niya ang mga ito kay Ali, pagkatapos ay kinatay niya ang mga natitira at nakibahagi rin siya sa pagkatay ng mga kamelyo, iniutos niya na higit sa dalawang tao ang dapat magtrabaho sa bawat kamelyo, pagkatapos ay inilagay ang mga ito sa isang palayok at niluto. Pareho silang kumain ng karne at uminom ng sabaw, pagkatapos ay sumakay siya at bumalik sa Kaaba. hanggang sa marating niya ang Kaaba at isinagawa ang panalangin ng Dhuhr sa Mecca at pumunta sa Bani Abdul Muttalib habang sila ay kumukuha ng tubig ng Zamzam, pagkatapos ay sinabi niya: "Uminom ka, O Bani Abdul Muttalib, kung hindi ka matatalo ng mga tao sa pagbibigay sa iyo ng tubig, iinom ako kasama mo." Pagkatapos ay binigyan nila siya ng isang balde at uminom siya. Ipinaalam niya sa amin [Muhammad bin Sa'id Al Ashbahani] Ipinaalam niya sa amin [Hatim bin Isma'il] mula kay [Ja'far] mula sa [kanyang ama] mula kay [Jabir] gamit ang hadith na ito.