حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ السُّمَيْطِ بْنِ السَّمِيرِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ الْحُصَيْنِ قَالَأَتَى نَافِعُ بْنُ الْأَزْرَقِ وَأَصْحَابُهُ فَقَالُوا هَلَكْتَ يَا عِمْرَانُ قَالَ مَا هَلَكْتُ قَالُوا بَلَى قَالَ مَا الَّذِي أَهْلَكَنِي قَالُوا قَالَ اللَّهُ{ وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ }قَالَ قَدْ قَاتَلْنَاهُمْ حَتَّى نَفَيْنَاهُمْ فَكَانَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ إِنْ شِئْتُمْ حَدَّثْتُكُمْ حَدِيثًا سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا وَأَنْتَ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ شَهِدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ بَعَثَ جَيْشًا مِنْ الْمُسْلِمِينَ إِلَى الْمُشْرِكِينَ فَلَمَّا لَقُوهُمْ قَاتَلُوهُمْ قِتَالًا شَدِيدًا فَمَنَحُوهُمْ أَكْتَافَهُمْ فَحَمَلَ رَجُلٌ مِنْ لُحْمَتِي عَلَى رَجُلٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَ بِالرُّمْحِ فَلَمَّا غَشِيَهُ قَالَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ إِنِّي مُسْلِمٌ فَطَعَنَهُ فَقَتَلَهُ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكْتُ قَالَ وَمَا الَّذِي صَنَعْتَ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ فَأَخْبَرَهُ بِالَّذِي صَنَعَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَهَلَّا شَقَقْتَ عَنْ بَطْنِهِ فَعَلِمْتَ مَا فِي قَلْبِهِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ شَقَقْتُ بَطْنَهُ لَكُنْتُ أَعْلَمُ مَا فِي قَلْبِهِ قَالَ فَلَا أَنْتَ قَبِلْتَ مَا تَكَلَّمَ بِهِ وَلَا أَنْتَ تَعْلَمُ مَا فِي قَلْبِهِ قَالَ فَسَكَتَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يَلْبَثْ إِلَّا يَسِيرًا حَتَّى مَاتَ فَدَفَنَّاهُ فَأَصْبَحَ عَلَى ظَهْرِ الْأَرْضِ فَقَالُوا لَعَلَّ عَدُوًّا نَبَشَهُ فَدَفَنَّاهُ ثُمَّ أَمَرْنَا غِلْمَانَنَا يَحْرُسُونَهُ فَأَصْبَحَ عَلَى ظَهْرِ الْأَرْضِ فَقُلْنَا لَعَلَّ الْغِلْمَانَ نَعَسُوا فَدَفَنَّاهُ ثُمَّ حَرَسْنَاهُ بِأَنْفُسِنَا فَأَصْبَحَ عَلَى ظَهْرِ الْأَرْضِ فَأَلْقَيْنَاهُ فِي بَعْضِ تِلْكَ الشِّعَابِحَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ حَفْصٍ الْأَيْلِيُّ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ السُّمَيْطِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ الْحُصَيْنِ قَالَ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَرِيَّةٍ فَحَمَلَ رَجُلٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ عَلَى رَجُلٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَزَادَ فِيهِ فَنَبَذَتْهُ الْأَرْضُ فَأُخْبِرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ إِنَّ الْأَرْضَ لَتَقْبَلُ مَنْ هُوَ شَرٌّ مِنْهُ وَلَكِنَّ اللَّهَ أَحَبَّ أَنْ يُرِيَكُمْ تَعْظِيمَ حُرْمَةِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ

Esan digu [Suwaid bin Sa'idek] [Ali bin Mushir-ek] ['Ashim-ek] [As Sumaith bin As Samir-ek] ['Imran bin Al Hushin-ek] esan zuela, 'Nafi' bin Al Azraq-ek bere lagunekin, esan zuten, 'Ai zuri, O 'Imran!' Imranek galdetu zuen, 'Kondenatuta nago!' erantzun zuten, 'Bai'. Imranek berriro galdetu zuen, 'Zerk egin dit kalte?' erantzun zuten, 'Alak esan du '-eta borrokatu haien aurka, kalumniarik egon ez dadin eta Ala bakarrik den erlijioa egon dadin-' -Galderak. Al Anfal: 39-. Imranek esan zuen, 'Borrokatu egin ditugu haien aurka eta zapaldu egin ditugu, deen hau Ala bakarrik izan dadin. Nahi baduzu, hadith bat esango dizuet sallallaahu 'alaihi wasallam' Profetagandik entzun dudana. Esan zuten, 'Eta -benetan- entzun al zenuen Ala-ren Mezulariagandik sallallaahu 'alaihi wasallam?'. Imranek erantzun zuen: «Bai. Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, musulman armada bat bidaltzen ikusi nuen politeistei erasotzeko. Etsaiarekin topo egin zutenean, borroka gogorrekin borrokatu ziren etsaia garaitu arte. Orduan, nire senide batek politeista bat lantza batekin pistolaz eutsi ahal izan zion. Nire anaia harengana etorri zenean, esan zion: «Legez deklaratzen dut ez dagoela gurtza merezi duen jainkorik Ala ez dena, ni musulmana naiz». Baina nire senideak labankadaz zauritu zuen hil arte. Orduan, nire anaia Ala-ren Mezulariarengana joan zen, sallallaahu 'alaihi wasallam, eta esan zion: «Ai ene, Ala-ren Mezularia!». Behin edo bitan galdetu zion: «Zer egin duzu?». Egin zuena esan zion. Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallam, ere esan zion: «Sabela ireki behar diozu bihotzean zer dagoen jakiteko?». Hark erantzun zuen: «Alaren Mezularia, sabela ireki beharko banu, jakingo nuke zer dagoen bihotzean». Galdetu zuen: «Orduan, zergatik ez duzu onartzen berak esaten duena, bere bihotzean zer dagoen ez badakizu?». Imranek esan zuen: «Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek isilarazi egin zuen. Eta handik gutxira, pertsona hori hil zen. Beraz, lurperatu genuen. Goizean - bere gorpua - lur mailatik gora zegoen. Esan zuten: «Agian etsai batek nahita atera du». Beraz, lurperatu genuen eta gero gure esklaboei agindu genien zaintzeko, baina bere gorpua berriro lur mailatik gora zegoen. Beraz, esan genuen: «Agian esklaboak logura dute dagoeneko». Gero, geuk zaindu genuen, baina gorpua lur mailatik gora geratu zen, beraz, bi muinoen arteko hutsune batean bota genuen. Esan zigun [Isma'il bin Hafsh Al Aili-k] esan zigun [Hafsh bin Ghiyats] ['Ashim]-ek [As Sumaith]-ek ['Imran bin AL Hushain]-ek esan zuen: «Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek espedizio batera bidali gintuen. Orduan, musulmanetako norbaitek politeista bat eraso zuen...». Ondoren, narratzaileak haditha aipatu zuen goian bezala, eta bere hadithean gehitu zuen: "Baina lurrak bota egin zuen - atera egin zuen -, gero gertakari hau sallallaahu 'alaihi wasallam profetari jakinarazi zitzaion, eta esan zuen: "Egia esan, lurrak onartzen ditu bera baino okerragoak diren pertsonak, baina Alak Laa Ilaaha Illallah zigorraren ohorea erakutsi nahi dizue".