Imam Ibnu Majah : 3920

حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ السُّمَيْطِ بْنِ السَّمِيرِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ الْحُصَيْنِ قَالَأَتَى نَافِعُ بْنُ الْأَزْرَقِ وَأَصْحَابُهُ فَقَالُوا هَلَكْتَ يَا عِمْرَانُ قَالَ مَا هَلَكْتُ قَالُوا بَلَى قَالَ مَا الَّذِي أَهْلَكَنِي قَالُوا قَالَ اللَّهُ{ وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ }قَالَ قَدْ قَاتَلْنَاهُمْ حَتَّى نَفَيْنَاهُمْ فَكَانَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ إِنْ شِئْتُمْ حَدَّثْتُكُمْ حَدِيثًا سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا وَأَنْتَ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ شَهِدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ بَعَثَ جَيْشًا مِنْ الْمُسْلِمِينَ إِلَى الْمُشْرِكِينَ فَلَمَّا لَقُوهُمْ قَاتَلُوهُمْ قِتَالًا شَدِيدًا فَمَنَحُوهُمْ أَكْتَافَهُمْ فَحَمَلَ رَجُلٌ مِنْ لُحْمَتِي عَلَى رَجُلٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَ بِالرُّمْحِ فَلَمَّا غَشِيَهُ قَالَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ إِنِّي مُسْلِمٌ فَطَعَنَهُ فَقَتَلَهُ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكْتُ قَالَ وَمَا الَّذِي صَنَعْتَ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ فَأَخْبَرَهُ بِالَّذِي صَنَعَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَهَلَّا شَقَقْتَ عَنْ بَطْنِهِ فَعَلِمْتَ مَا فِي قَلْبِهِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ شَقَقْتُ بَطْنَهُ لَكُنْتُ أَعْلَمُ مَا فِي قَلْبِهِ قَالَ فَلَا أَنْتَ قَبِلْتَ مَا تَكَلَّمَ بِهِ وَلَا أَنْتَ تَعْلَمُ مَا فِي قَلْبِهِ قَالَ فَسَكَتَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يَلْبَثْ إِلَّا يَسِيرًا حَتَّى مَاتَ فَدَفَنَّاهُ فَأَصْبَحَ عَلَى ظَهْرِ الْأَرْضِ فَقَالُوا لَعَلَّ عَدُوًّا نَبَشَهُ فَدَفَنَّاهُ ثُمَّ أَمَرْنَا غِلْمَانَنَا يَحْرُسُونَهُ فَأَصْبَحَ عَلَى ظَهْرِ الْأَرْضِ فَقُلْنَا لَعَلَّ الْغِلْمَانَ نَعَسُوا فَدَفَنَّاهُ ثُمَّ حَرَسْنَاهُ بِأَنْفُسِنَا فَأَصْبَحَ عَلَى ظَهْرِ الْأَرْضِ فَأَلْقَيْنَاهُ فِي بَعْضِ تِلْكَ الشِّعَابِحَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ حَفْصٍ الْأَيْلِيُّ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ السُّمَيْطِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ الْحُصَيْنِ قَالَ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَرِيَّةٍ فَحَمَلَ رَجُلٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ عَلَى رَجُلٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَزَادَ فِيهِ فَنَبَذَتْهُ الْأَرْضُ فَأُخْبِرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ إِنَّ الْأَرْضَ لَتَقْبَلُ مَنْ هُوَ شَرٌّ مِنْهُ وَلَكِنَّ اللَّهَ أَحَبَّ أَنْ يُرِيَكُمْ تَعْظِيمَ حُرْمَةِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ

اسان کي [سويد بن سعيد] ٻڌايو آهي اسان کي [علي بن مُشِر] ٻڌايو آهي [عاشم] کان [عاص صمِث بن عاص سمير] کان [عاص بن حُشين] چيو آهي ته؛ 'نافع بن الازرق ۽ سندس دوست، انهن چيو؛ 'عمران، توهان تي افسوس!' عمران پڇيو، 'مان برباد ٿي ويس!' انهن جواب ڏنو، 'ها'. عمران ٻيهر پڇيو، 'مون کي ڪهڙي نقصان پهچايو؟' انهن جواب ڏنو، 'الله فرمايو آهي '- ۽ انهن سان جنگ ڪريو ته جيئن ڪو به فتنو نه ٿئي ۽ صرف الله جو دين هجي-' -قسط الانفال؛ 39-. عمران چيو؛ 'اسان انهن سان جنگ ڪئي آهي ۽ انهن کي دٻايو آهي، ته جيئن هي دين صرف الله جو آهي. جيڪڏهن توهان چاهيو ٿا، ته مان توهان کي هڪ حديث ٻڌائيندس جيڪا مون رسول الله صلي الله عليه وسلم کان ٻڌي هئي. انهن چيو؛ '۽ توهان - واقعي - رسول الله صلي الله عليه وسلم کان ٻڌي هئي؟'. عمران جواب ڏنو، 'ها.' مون رسول الله صلي الله عليه وسلم کي ڏٺو ته مشرڪن تي حملو ڪرڻ لاءِ مسلمانن جا لشڪر موڪلي رهيا هئا، جڏهن اهي دشمن سان مليا، ته انهن ان سان سخت جنگيون ڪيون جيستائين اهي دشمن کي شڪست ڏيڻ ۾ ڪامياب ٿي ويا. پوءِ منهنجي هڪ مائٽ هڪ مشرڪ کي بندوق جي نوڪ تي نيزي سان پڪڙي سگهيو، جڏهن منهنجو ڀاءُ ان وٽ آيو ته هن چيو: 'مان گواهي ڏيان ٿو ته الله کان سواءِ ڪو به عبادت جي لائق ناهي، مان مسلمان آهيان'. پر منهنجي مائٽ اڃا تائين ان کي ڇرو هنيو جيستائين هو مري ويو. پوءِ منهنجو ڀاءُ رسول الله صلي الله عليه وسلم وٽ آيو ۽ چيو: 'مون تي افسوس هجي اي الله جا رسول!' هن هڪ يا ٻه ڀيرا پڇيو؛ 'توهان ڇا ڪيو آهي؟' هن کيس ٻڌايو ته هن ڇا ڪيو آهي. رسول الله صلي الله عليه وسلم ان کي پڻ چيو؛ 'ڇا توهان کي ان جو پيٽ ڪٽڻو پوندو ته جيئن توهان کي خبر پوي ته هن جي دل ۾ ڇا آهي؟' هن جواب ڏنو، 'يا الله جا رسول، جيڪڏهن مون کي ان جو پيٽ ڪٽڻو هجي ها، ته مان ڄاڻان ها ته هن جي دل ۾ ڇا آهي.' هن پڇيو؛ 'پوءِ توهان ان جي ڳالهه ڇو نٿا قبول ڪريو جڏهن ته توهان کي خبر ناهي ته هن جي دل ۾ ڇا آهي؟' 'عمران چيو؛ 'پوءِ رسول الله ﷺ ان کي خاموش ڪرايو. ۽ ٿوري دير کان پوءِ، اهو شخص فوت ٿي ويو. تنهنڪري اسان ان کي دفن ڪيو. صبح جو - سندس لاش - زمين جي سطح کان مٿي هو. انهن چيو؛ 'شايد ڪنهن دشمن جان بوجھ ڪري ان کي ڪڍي ڇڏيو هجي'. تنهنڪري اسان ان کي دفن ڪيو ۽ پوءِ پنهنجن غلامن کي حڪم ڏنو ته هن جي سنڀال ڪن، پر سندس لاش ٻيهر زمين جي مٿان هو. تنهنڪري اسان چيو؛ 'شايد غلام اڳ ئي ننڊ ۾ آهن'. پوءِ اسان پاڻ ان جي سنڀال ڪئي پر لاش زمين جي مٿان رهيو تنهنڪري اسان ان کي ٻن ٽڪرين جي وچ ۾ هڪ خال ۾ اڇلائي ڇڏيو. اسان کي [اسماعيل بن حفش العيلي] ٻڌايو آهي [حفش بن غياث] [عاشم] کان [عاص سميث] کان [عمران بن الحسين] ٻڌايو آهي ته؛ 'رسول الله ﷺ اسان کي هڪ مهم تي موڪليو. پوءِ مسلمانن مان ڪنهن مشرڪن مان ڪنهن تي حملو ڪيو....' پوءِ راوي مٿي ڏنل حديث جو ذڪر ڪيو، ۽ پنهنجي حديث ۾ وڌيڪ چيو ته، 'پر زمين ان کي اڇلائي ڇڏيو - ان کي ڪڍي ڇڏيو - پوءِ هي واقعو نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم کي ٻڌايو ويو، ته پاڻ صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'بيشڪ، زمين ان کان بدتر ماڻهن کي قبول ڪري ٿي، پر الله توهان کي لا اله الا الله جي لفظن جي عزت جي تسبيح ڏيکارڻ چاهي ٿو.'