Imam Ibnu Majah : 2451
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى أَنْبَأَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا الثَّوْرِيُّ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أُسَيْدِ بْنِ ظُهَيْرٍ ابْن أَخِي رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ قَالَكَانَ أَحَدُنَا إِذَا اسْتَغْنَى عَنْ أَرْضِهِ أَعْطَاهَا بِالثُّلُثِ وَالرُّبُعِ وَالنِّصْفِ وَاشْتَرَطَ ثَلَاثَ جَدَاوِلَ وَالْقُصَارَةَ وَمَا يَسْقِي الرَّبِيعُ وَكَانَ الْعَيْشُ إِذْ ذَاكَ شَدِيدًا وَكَانَ يَعْمَلُ فِيهَا بِالْحَدِيدِ وَبِمَا شَاءَ اللَّهُ وَيُصِيبُ مِنْهَا مَنْفَعَةً فَأَتَانَا رَافِعُ بْنُ خَدِيجٍ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَاكُمْ عَنْ أَمْرٍ كَانَ لَكُمْ نَافِعًا وَطَاعَةُ اللَّهِ وَطَاعَةُ رَسُولِهِ أَنْفَعُ لَكُمْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْهَاكُمْ عَنْ الْحَقْلِ وَيَقُولُ مَنْ اسْتَغْنَى عَنْ أَرْضِهِ فَلْيَمْنَحْهَا أَخَاهُ أَوْ لِيَدَعْ
Esan digu [Muhammad bin Yahyak] esan duela, esan digu [Abdurrazaqek] esan duela, esan digu [Ats Tsaurik] [Mansurrengandik] [Mujahidengandik] [Usaid bin Zhuhairrengandik] - Rafi' bin Khadij-en anaiaren semea - [Rafi' bin Khadij-engandik] esan duela: 'Gutako batek, lur soberakina zuenean, beste batzuei lantzeko agintzen zien uztaren heren batekin, laurden batekin edo erdi batekin. Hori gertatzen zen lur-jabeak hiru ibai txiki, haziak eta ureztatzeko ibaiadar bat bazuen baldintzapean. Garai hartan bizitza nahiko zaila zen, lanak burdina erabiltzen zuen punturaino, eta Ala-k nahi zuen edozerk onura ekarriko zigun. Orduan Rafi' bin Khudaij-engana joan ginen, esan zuen; Egia esan, Ala-ren Mezulariak, shallallahu 'alaihi wasallam-ek, zerbait debekatu zizun, zuretzat onuragarria bazen ere. Ala-ri eta Bere Mezulariari obeditzea onuragarriagoa da zuretzat. Izan ere, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek Al Haqlu debekatu zizun - lurrean dagoen janaria alearen truke saltzea -. Esan zuen: 'Lur soberakina duenak eman diezaioke bere anaiari edo bakean utzi'.