Membuka batu penutup gua, dengan tawasul kebaikan yang pernah dilakukan

इमाम बुखारी : 2111

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ حَدَّثَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ انْطَلَقَ ثَلَاثَةُ رَهْطٍ مِمَّنْ كَانَ قَبْلَكُمْ حَتَّى أَوَوْا الْمَبِيتَ إِلَى غَارٍ فَدَخَلُوهُ فَانْحَدَرَتْ صَخْرَةٌ مِنْ الْجَبَلِ فَسَدَّتْ عَلَيْهِمْ الْغَارَ فَقَالُوا إِنَّهُ لَا يُنْجِيكُمْ مِنْ هَذِهِ الصَّخْرَةِ إِلَّا أَنْ تَدْعُوا اللَّهَ بِصَالِحِ أَعْمَالِكُمْ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْهُمْ اللَّهُمَّ كَانَ لِي أَبَوَانِ شَيْخَانِ كَبِيرَانِ وَكُنْتُ لَا أَغْبِقُ قَبْلَهُمَا أَهْلًا وَلَا مَالًا فَنَأَى بِي فِي طَلَبِ شَيْءٍ يَوْمًا فَلَمْ أُرِحْ عَلَيْهِمَا حَتَّى نَامَا فَحَلَبْتُ لَهُمَا غَبُوقَهُمَا فَوَجَدْتُهُمَا نَائِمَيْنِ وَكَرِهْتُ أَنْ أَغْبِقَ قَبْلَهُمَا أَهْلًا أَوْ مَالًا فَلَبِثْتُ وَالْقَدَحُ عَلَى يَدَيَّ أَنْتَظِرُ اسْتِيقَاظَهُمَا حَتَّى بَرَقَ الْفَجْرُ فَاسْتَيْقَظَا فَشَرِبَا غَبُوقَهُمَا اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتُ فَعَلْتُ ذَلِكَ ابْتِغَاءَ وَجْهِكَ فَفَرِّجْ عَنَّا مَا نَحْنُ فِيهِ مِنْ هَذِهِ الصَّخْرَةِ فَانْفَرَجَتْ شَيْئًا لَا يَسْتَطِيعُونَ الْخُرُوجَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ الْآخَرُ اللَّهُمَّ كَانَتْ لِي بِنْتُ عَمٍّ كَانَتْ أَحَبَّ النَّاسِ إِلَيَّ فَأَرَدْتُهَا عَنْ نَفْسِهَا فَامْتَنَعَتْ مِنِّي حَتَّى أَلَمَّتْ بِهَا سَنَةٌ مِنْ السِّنِينَ فَجَاءَتْنِي فَأَعْطَيْتُهَا عِشْرِينَ وَمِائَةَ دِينَارٍ عَلَى أَنْ تُخَلِّيَ بَيْنِي وَبَيْنَ نَفْسِهَا فَفَعَلَتْ حَتَّى إِذَا قَدَرْتُ عَلَيْهَا قَالَتْ لَا أُحِلُّ لَكَ أَنْ تَفُضَّ الْخَاتَمَ إِلَّا بِحَقِّهِ فَتَحَرَّجْتُ مِنْ الْوُقُوعِ عَلَيْهَا فَانْصَرَفْتُ عَنْهَا وَهِيَ أَحَبُّ النَّاسِ إِلَيَّ وَتَرَكْتُ الذَّهَبَ الَّذِي أَعْطَيْتُهَا اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتُ فَعَلْتُ ابْتِغَاءَ وَجْهِكَ فَافْرُجْ عَنَّا مَا نَحْنُ فِيهِ فَانْفَرَجَتْ الصَّخْرَةُ غَيْرَ أَنَّهُمْ لَا يَسْتَطِيعُونَ الْخُرُوجَ مِنْهَا قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ الثَّالِثُ اللَّهُمَّ إِنِّي اسْتَأْجَرْتُ أُجَرَاءَ فَأَعْطَيْتُهُمْ أَجْرَهُمْ غَيْرَ رَجُلٍ وَاحِدٍ تَرَكَ الَّذِي لَهُ وَذَهَبَ فَثَمَّرْتُ أَجْرَهُ حَتَّى كَثُرَتْ مِنْهُ الْأَمْوَالُ فَجَاءَنِي بَعْدَ حِينٍ فَقَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ أَدِّ إِلَيَّ أَجْرِي فَقُلْتُ لَهُ كُلُّ مَا تَرَى مِنْ أَجْرِكَ مِنْ الْإِبِلِ وَالْبَقَرِ وَالْغَنَمِ وَالرَّقِيقِ فَقَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ لَا تَسْتَهْزِئُ بِي فَقُلْتُ إِنِّي لَا أَسْتَهْزِئُ بِكَ فَأَخَذَهُ كُلَّهُ فَاسْتَاقَهُ فَلَمْ يَتْرُكْ مِنْهُ شَيْئًا اللَّهُمَّ فَإِنْ كُنْتُ فَعَلْتُ ذَلِكَ ابْتِغَاءَ وَجْهِكَ فَافْرُجْ عَنَّا مَا نَحْنُ فِيهِ فَانْفَرَجَتْ الصَّخْرَةُ فَخَرَجُوا يَمْشُونَ

हे आम्हाला [अबू अल-यामान] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [शु'ऐब] यांच्याकडून, [अज़-ज़ुहरी] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी मला [सलीम बिन 'अब्दुल्लाह] यांना सांगितले की ['अब्दुल्लाह बिन 'उमर, अल्लाह त्यांच्यावर दोघांवरही खुशाल असो] म्हणाले; मी अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना म्हणताना ऐकले: "तुमच्या आधीच्या लोकांपैकी तीन पुरुष प्रवास करत होते, जोपर्यंत ते एका गुहेत थांबले; ते गुहेत गेले, आणि शेवटी पर्वतावरून एक खडक कोसळून प्रवेशद्वार अडवून बसला. त्यांनी म्हटले: 'या खडकापासून तुम्हाला काहीही वाचवणार नाही, जोपर्यंत तुम्ही तुमच्या चांगल्या कर्मांच्या श्रेयाने अल्लाहकडे प्रार्थना करत नाही.' मग त्यापैकी एकाने म्हटले: 'अरे अल्लाह, माझे दोन वृद्ध पालक आहेत. आणि मी दिवसभराच्या शेवटी त्यांना आधी दूध देतो, मगच माझ्या कुटुंबाला.' एक दिवस मी काहीतरी शोधायला बाहेर गेलो आणि ते झोपेत पडले नाहीत तोपर्यंत मी शोध थांबवला नाही. मी घरी परतलो, पण ते दोघेही झोपलेले होते, आणि मला माझ्या कुटुंबासाठी ठेवलेले दूध त्यांच्या आधी प्यायचे नव्हते. म्हणून मी पहाटेपर्यंत त्यांना जाग येईपर्यंत हातांवर टेकून थोडा वेळ झोपलो, मग ते जागे झाले आणि त्यांनी दुपारीचे दूध प्याले. हे अल्लाह, जर मी हे फक्त तुझी प्रसन्नता मिळवण्यासाठी केले असेल, तर या खडकात एक फट उघड. तेव्हा खडक थोडासा हलला, पण ते अजूनही बाहेर येऊ शकले नाहीत. पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: मग दुसऱ्याने म्हटले: "हे अल्लाह, माझ्यासोबत माझ्या काकांची मुलगी आहे, जी मला सर्वात जास्त प्रेम करते. एकदा मी तिला मागितले, पण तिने मला नाकारले. मग काही वर्षे गेली, तोपर्यंत ती माझ्याकडे आली आणि मी तिला एकशेवीस दीनार दिले जेणेकरून आम्ही आनंद घेऊ शकू, आणि ती सहमत झाली. पण जेव्हा मी तिला घेतले, तेव्हा तिने म्हटले: 'माझी कौमार्य योग्य मार्गानेच भंग करणे तुझ्यासाठी कायदेशीर आहे.' त्यामुळे मी त्या घटनेपासून वाचलो. मग मी तिला सोडून गेलो, जरी ती मला सर्वात जास्त आवडणारी स्त्री होती, आणि मी तिला दिलेले सोन्याचे दागिनेही मागे सोडले. हे अल्ला, जर मी जे केले ते फक्त तुझीच प्रसन्नता मिळवण्यासाठी केले असेल, तर आम्ही ज्या गुहेत अडकलो आहोत, तिच्या दारात एक फट उघड. तेव्हा खडक थोडासा फुटला, पण तरीही ते बाहेर पडू शकले नाहीत. पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी सांगितले: मग तिसऱ्या माणसाने म्हटले: 'ऐ अल्लाह, मी एकदा काही लोकांना कामावर ठेवले होते आणि त्यांना पगार दिला, पण त्यापैकी एका माणसाने आपला हक्क सोडून दिला आणि निघून गेला. मग मी त्या माणसाचे वेतन काही काळ गुंतवणुकीत टाकले; नंतर, जेव्हा त्या गुंतवणुकीतून मला संपत्ती मिळाली, तेव्हा तो माझ्याकडे आला आणि म्हणाला, 'अब्दुल्ला, माझे हक्काचे वेतन द्या!' मी त्याला उत्तर दिले, 'तुम्हाला इथे जे काही दिसते ते सर्व तुमचे वेतन आहे: उंटांचे कळप, गाई, शेळ्या आणि त्यांचे गवसणारे.' त्याने म्हटले, 'अब्दुल्ला, माझी फकाफक करू नकोस!' मी म्हणालो, 'मी तुझी फकाफक करत नाही!' मग त्या माणसाने सर्व काही घेतले, एकही वस्तू मागे ठेवली नाही. 'अरे अल्लाह, जर मी केलेले सर्व काही फक्त तुझीच प्रसन्नता मिळवण्यासाठी असेल, तर आम्ही अडकलेल्या या गुहेतील खडकात एक फट कर.' तेव्हा खडक फुटला आणि ते शेवटी बाहेर पडू शकले.