أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ شُمَيْلٍ قَالَ حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ قَارَوَنْدَا قَالَسَأَلْنَا سَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ الصَّلَاة فِي السِّفْر فَقُلْنَا أَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ يَجْمَعُ بَيْنَ شَيْءٍ مِنْ الصَّلَوَاتِ فِي السَّفَرِ فَقَالَ لَا إِلَّا بِجَمْعٍ ثُمَّ أَتَيْتُهُ فَقَالَ كَانَتْ عِنْدَهُ صَفِيَّةُ فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ أَنِّي فِي آخِرِ يَوْمٍ مِنْ الدُّنْيَا وَأَوَّلِ يَوْمٍ مِنْ الْآخِرَةِ فَرَكِبَ وَأَنَا مَعَهُ فَأَسْرَعَ السَّيْرَ حَتَّى حَانَتْ الصَّلَاةُ فَقَالَ لَهُ الْمُؤَذِّنُ الصَّلَاةَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ فَسَارَ حَتَّى إِذَا كَانَ بَيْنَ الصَّلَاتَيْنِ نَزَلَ فَقَالَ لِلْمُؤَذِّنِ أَقِمْ فَإِذَا سَلَّمْتُ مِنْ الظُّهْرِ فَأَقِمْ مَكَانَكَ فَأَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ أَقَامَ مَكَانَهُ فَصَلَّى الْعَصْرَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكِبَ فَأَسْرَعَ السَّيْرَ حَتَّى غَابَتْ الشَّمْسُ فَقَالَ لَهُ الْمُؤَذِّنُ الصَّلَاةَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ فَقَالَ كَفِعْلِكَ الْأَوَّلِ فَسَارَ حَتَّى إِذَا اشْتَبَكَتْ النُّجُومُ نَزَلَ فَقَالَ أَقِمْ فَإِذَا سَلَّمْتُ فَأَقِمْ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ ثَلَاثًا ثُمَّ أَقَامَ مَكَانَهُ فَصَلَّى الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ ثُمَّ سَلَّمَ وَاحِدَةً تِلْقَاءَ وَجْهِهِ ثُمَّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمْ أَمْرٌ يَخْشَى فَوْتَهُ فَلْيُصَلِّ هَذِهِ الصَّلَاةَ

Guri ['Abdah bin Abdurrahim] jakinarazi ondoren, esan zuen; Esan digu [Ibn Syumail] esan zuen; Esan digu [Katsir bin Qarawanda] esan ondoren, esan zuen: '[Salim bin Abdullah] galdetu nion, 'Zure aitak -[Abdullah]- bat egin al zuen' bideko bi otoitzen artean?' Erantzun zuen: 'Ez Muzdalifah-n izan ezik'. Orduan joan nintzen harengana, eta esan zuen: 'Haren ondoan Shafiyyah zegoen -bere emaztea-, beraz, hark -shafiyyah-k- gutun bat idatzi zion Salimi, mundu honetako bere egunen azken egunean eta ondorengo bizitzako bere egunen hasieran zegoela esanez. Orduan, Salim berehala sartu zen bere ibilgailuan eta ni berarekin nengoen. Berak -Salim-ek- bere ibilgailua bizkortu zuen, eguerdiko otoitzerako ordua iritsi zenean muezzina esan zion arte: 'Otoitz egin, Abu Abdurahman!' Baina urruntzen jarraitu zuen bi otoitzen artean iritsi zen arte, jaitsi eta bere muezzinari esan zion: «Abestu iqamat-a, eta Dhuhr otoitzaren agurra -otoitzaren ondoren- esan badut, berriro esaten dut! iqamat». Orduan muezzinari iqamat-a esan zion, eta gero -Salim-ek- Zhuhur otoitza bi rak'ah errezatu zituen eta gero agurtu egin zuen. Ondoren, Asr-en bi rak'ah errezatu zituen. Gero, berriro ibilgailuan sartu eta bizkortu egin zuen eguzkia sartu zen arte, muezzinari esan zion: «Otoitz egin, Abdurrahman!». Hark esan zuen: «Egin Dhuhr eta Asr-en egiten duzuna». Gero, berriro ibili zen izarrak sakabanatzen hasi ziren arte, gelditu egin zen, eta gero muezzinari esan zion: «Iqamat-a esaten dut eta agurra esan dudanean -otoitza amaitu dudanean-, berriro esaten dut iqamat-a», eta gero otoitz egin zuen. Orduan, esan zuen: «Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam-ek esan zuen; "Zuetako batek galtzeko beldur den arazo bati aurre egiten dionean, honela otoitz egin".