Larangan menumpahkan darah di tanah haram, memotong tumbuhan ataupun memburu hewan

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي شُرَيْحٍ الْعَدَوِيِّأَنَّهُ قَالَ لِعَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ وَهُوَ يَبْعَثُ الْبُعُوثَ إِلَى مَكَّةَ ائْذَنْ لِي أَيُّهَا الْأَمِيرُ أُحَدِّثْكَ قَوْلًا قَامَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْغَدَ مِنْ يَوْمِ الْفَتْحِ سَمِعَتْهُ أُذُنَايَ وَوَعَاهُ قَلْبِي وَأَبْصَرَتْهُ عَيْنَايَ حِينَ تَكَلَّمَ بِهِ أَنَّهُ حَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ إِنَّ مَكَّةَ حَرَّمَهَا اللَّهُ وَلَمْ يُحَرِّمْهَا النَّاسُ وَلَا يَحِلُّ لِامْرِئٍ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أَنْ يَسْفِكَ فِيهَا دَمًا أَوْ يَعْضِدَ بِهَا شَجَرَةً فَإِنْ أَحَدٌ تَرَخَّصَ بِقِتَالِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهَا فَقُولُوا لَهُ إِنَّ اللَّهَ أَذِنَ لِرَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يَأْذَنْ لَكَ وَإِنَّمَا أَذِنَ لِي فِيهِ سَاعَةً مِنْ النَّهَارِ وَقَدْ عَادَتْ حُرْمَتُهَا الْيَوْمَ كَحُرْمَتِهَا بِالْأَمْسِ وَلْيُبَلِّغْ الشَّاهِدُ الْغَائِبَفَقِيلَ لِأَبِي شُرَيْحٍ مَا قَالَ لَكَ عَمْرٌو قَالَ أَنَا أَعْلَمُ مِنْكَ بِذَلِكَ يَا أَبَا شُرَيْحٍ إِنَّ الْحَرَمَ لَا يُعِيذُ عَاصِيًا وَلَا فَارًّا بِدَمٍ وَلَا فَارًّا بِخَرْبَةٍ قَالَ أَبُو عِيسَى وَيُرْوَى وَلَا فَارًّا بِخِزْيَةٍ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي شُرَيْحٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَأَبُو شُرَيْحٍ الْخُزَاعِيُّ اسْمُهُ خُوَيْلِدُ بْنُ عَمْرٍو وَهُوَ الْعَدَوِيُّ وَهُوَ الْكَعْبِيُّ وَمَعْنَى قَوْلِهِ وَلَا فَارًّا بِخَرْبَةٍ يَعْنِي الْجِنَايَةَ يَقُولُ مَنْ جَنَى جِنَايَةً أَوْ أَصَابَ دَمًا ثُمَّ لَجَأَ إِلَى الْحَرَمِ فَإِنَّهُ يُقَامُ عَلَيْهِ الْحَدُّ

Esan digu [Qutaibah]-k [Al Laits bin Sa'ad] [Sa'id bin Abu Sa'id Al Maqburi]-rengandik [Abu Syuraih Al 'Adawi]-rengandik esan zigula Amru bin Sa'idi esan ziola -garai hartan Mekara tropak bidaltzen ari zela-: 'O 'Amir, utz iezadazu Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en hitzak helarazten Fathu Makkah-ren bigarren eguneko sermoian -bi belarriekin entzun nuen, bihotzean ulertu nuen eta begiekin ikusi nuen esan zuenean-. Tahmid eman eta Ala goraipatu zuen, eta gero esan zuen: 'Alak Ta'alak debekatu egin du Meka, baina gizakiek ez dute debekatu. Ez da zilegi Alagan eta Azken Egunean sinesten duenarentzat bertan odola isurtzea, zuhaitzak errotik ateratzea. Norbaitek hori egiten badu eta Mekako Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en gerraren aitzakiak jartzen baditu, esan iezaiozu; «Alak baimendu dio Bere Mezulariarentzat, sallallaahu 'alaihi wasallam, eta ez dizue baimendu. -Allah Ta'ala- egunean zehar une batzuetan bakarrik baimentzen du. Egun honetan, bere zikinkeria bere jatorrizko egoerara itzuli da. Bertan daudenek hau jakinarazi behar diete bertan ez daudenei!», galdetu zuen Syuraihek; «Zer erantzun dizu Amru bin 'Ubaidek?», jarraitu zuen Syuraihek; «Honek dio: 'Badakit zu baino hobeto, Abu Syuraih. Haram lurraldeak ezin ditu babestu bekatuak egiten dituzten pertsonak, hilketatik ihesi doazen pertsonak eta lapurretetatik ihesi doazen pertsonak'». Abu 'Isak esan zuen; "Beste historia batean, "Jizyah eramaten duen pertsona" ahoskera duena. -Abu Isa At Tirmidhi- esan zuen: 'Hadith esanguratsuena Abu Hurairah eta Ibn Abbasengandik kontatu zen'. Abu 'Isak esan zuen: 'Abu Syuraih-en haditha benetako Hasan hadith bat da eta Abu Syuraih Al Khuza'i Khuwailid bin Amru Al 'Adawi, Al Ka'bi deitzen zen. Bere 'WA LAA FAARRAN BIKHARBATIN' hitzen esanahia delitu bat da. Esan zuen: "Krimen bat egiten edo hiltzen duenak eta gero Mekan babesten denak zigortua izango da oraindik"."