Larangan menumpahkan darah di tanah haram, memotong tumbuhan ataupun memburu hewan
Imam Tirmidhi : 737
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي شُرَيْحٍ الْعَدَوِيِّأَنَّهُ قَالَ لِعَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ وَهُوَ يَبْعَثُ الْبُعُوثَ إِلَى مَكَّةَ ائْذَنْ لِي أَيُّهَا الْأَمِيرُ أُحَدِّثْكَ قَوْلًا قَامَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْغَدَ مِنْ يَوْمِ الْفَتْحِ سَمِعَتْهُ أُذُنَايَ وَوَعَاهُ قَلْبِي وَأَبْصَرَتْهُ عَيْنَايَ حِينَ تَكَلَّمَ بِهِ أَنَّهُ حَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ إِنَّ مَكَّةَ حَرَّمَهَا اللَّهُ وَلَمْ يُحَرِّمْهَا النَّاسُ وَلَا يَحِلُّ لِامْرِئٍ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أَنْ يَسْفِكَ فِيهَا دَمًا أَوْ يَعْضِدَ بِهَا شَجَرَةً فَإِنْ أَحَدٌ تَرَخَّصَ بِقِتَالِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهَا فَقُولُوا لَهُ إِنَّ اللَّهَ أَذِنَ لِرَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يَأْذَنْ لَكَ وَإِنَّمَا أَذِنَ لِي فِيهِ سَاعَةً مِنْ النَّهَارِ وَقَدْ عَادَتْ حُرْمَتُهَا الْيَوْمَ كَحُرْمَتِهَا بِالْأَمْسِ وَلْيُبَلِّغْ الشَّاهِدُ الْغَائِبَفَقِيلَ لِأَبِي شُرَيْحٍ مَا قَالَ لَكَ عَمْرٌو قَالَ أَنَا أَعْلَمُ مِنْكَ بِذَلِكَ يَا أَبَا شُرَيْحٍ إِنَّ الْحَرَمَ لَا يُعِيذُ عَاصِيًا وَلَا فَارًّا بِدَمٍ وَلَا فَارًّا بِخَرْبَةٍ قَالَ أَبُو عِيسَى وَيُرْوَى وَلَا فَارًّا بِخِزْيَةٍ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي شُرَيْحٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَأَبُو شُرَيْحٍ الْخُزَاعِيُّ اسْمُهُ خُوَيْلِدُ بْنُ عَمْرٍو وَهُوَ الْعَدَوِيُّ وَهُوَ الْكَعْبِيُّ وَمَعْنَى قَوْلِهِ وَلَا فَارًّا بِخَرْبَةٍ يَعْنِي الْجِنَايَةَ يَقُولُ مَنْ جَنَى جِنَايَةً أَوْ أَصَابَ دَمًا ثُمَّ لَجَأَ إِلَى الْحَرَمِ فَإِنَّهُ يُقَامُ عَلَيْهِ الْحَدُّ
Ibinalita sa amin [si Qutaibah] ay nagsabi sa amin [si Al Laits bin Sa'ad] mula kay [Sa'id bin Abu Sa'id Al Maqburi] mula kay [Abu Syuraih Al 'Adawi] na sinabi niya kay Amru bin Sa'id -nang panahong iyon ay nagpapadala siya ng mga sundalo sa Makkah-: "O 'Amir, hayaan mong iparating ko ang mga salita ng Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam sa kanyang sermon noong ikalawang araw ng Fathu Makkah - Narinig ko ito gamit ang aking dalawang tainga, naunawaan ko ito sa aking puso at nakita ko ito gamit ang aking mga mata nang sabihin niya ito - Nagtahmid siya at pinuri si Allah pagkatapos ay nagsabi: "Ipinagbawal ni Allah Ta'ala ang Mecca, ngunit hindi ito ipinagbawal ng mga tao. Hindi naaayon sa batas para sa isang taong naniniwala kay Allah at sa Huling Araw na magbubo ng dugo dito, na bunutin ang mga puno. Kung may gumawa nito at magdahilan para sa digmaan ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam sa Mecca, sabihin mo sa kanya; 'Pinayagan ito ni Allah para sa Kanyang Sugo sallallaahu 'alaihi wasallam at hindi niya ito pinayagan para sa iyo.' "(Si Allah Ta'ala) ay nagpapahintulot lamang nito nang ilang sandali sa maghapon. Sa araw na ito, ang karumihan nito ay bumalik na sa orihinal nitong kalagayan. Ang mga taong naroroon ay dapat na maghatid nito sa mga taong wala!" Tanong ni Syuraih; "Ano ang isinagot sa iyo ni Amru bin 'Ubaid?" patuloy ni Syuraih; "Sinabi niya; 'Mas alam ko kaysa sa iyo, O Abu Syuraih. Ang lupain ng Haram ay hindi kayang protektahan ang mga taong gumagawa ng imoralidad, mga taong tumatakas sa pagpatay at mga taong tumatakas sa pagnanakaw'." Sabi ni Abu 'Isa; "Sa isa pang salaysay na may lafazh na 'Ang taong nagdadala ng jizyah'." (Abu Isa At Tirmidhi) ay nagsabi; "Ang hadith ay isinalaysay mula kina Abu Hurairah at Ibn Abbas." Sabi ni Abu 'Isa; "Ang Hadith ni Abu Syuraih ay isang tunay na hadith at si Abu Syuraih Al Khuza'i ay pinangalanang Khuwailid bin Amru Al 'Adawi, Al Ka'bi. "Ang kahulugan ng kanyang mga salitang 'WA LAA FAARRAN BIKHARBATIN' ay isang kriminal na gawain. Sinabi niya; "Sinumang gumawa ng kriminal na gawain o pumatay at pagkatapos ay magtago sa Mecca, ay parurusahan pa rin."