حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ صَلَاةِ الرَّجُلِ وَهُوَ قَاعِدٌ فَقَالَ مَنْ صَلَّى قَائِمًا فَهُوَ أَفْضَلُ وَمَنْ صَلَّى قَاعِدًا فَلَهُ نِصْفُ أَجْرِ الْقَائِمِ وَمَنْ صَلَّى نَائِمًا فَلَهُ نِصْفُ أَجْرِ الْقَاعِدِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَأَنَسٍ وَالسَّائِبِ وَابْنِ عُمَرَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ طَهْمَانَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ إِلَّا أَنَّهُ يَقُولُ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ صَلَاةِ الْمَرِيضِ فَقَالَ صَلِّ قَائِمًا فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَقَاعِدًا فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَعَلَى جَنْبٍ حَدَّثَنَا بِذَلِكَ هَنَّادٌ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ طَهْمَانَ عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ أَبُو عِيسَى وَلَا نَعْلَمُ أَحَدًا رَوَى عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ نَحْوَ رِوَايَةِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ طَهْمَانَ وَقَدْ رَوَى أَبُو أُسَامَةَ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ نَحْوَ رِوَايَةِ عِيسَى بْنِ يُونُسَ وَمَعْنَى هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي صَلَاةِ التَّطَوُّعِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ أَشْعَثَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ الْحَسَنِ قَالَ إِنْ شَاءَ الرَّجُلُ صَلَّى صَلَاةَ التَّطَوُّعِ قَائِمًا وَجَالِسًا وَمُضْطَجِعًا وَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي صَلَاةِ الْمَرِيضِ إِذَا لَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يُصَلِّيَ جَالِسًا فَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ يُصَلِّي عَلَى جَنْبِهِ الْأَيْمَنِ و قَالَ بَعْضُهُمْ يُصَلِّي مُسْتَلْقِيًا عَلَى قَفَاهُ وَرِجْلَاهُ إِلَى الْقِبْلَةِ قَالَ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ فِي هَذَا الْحَدِيثِ مَنْ صَلَّى جَالِسًا فَلَهُ نِصْفُ أَجْرِ الْقَائِمِ قَالَ هَذَا لِلصَّحِيحِ وَلِمَنْ لَيْسَ لَهُ عُذْرٌ يَعْنِي فِي النَّوَافِلِ فَأَمَّا مَنْ كَانَ لَهُ عُذْرٌ مِنْ مَرَضٍ أَوْ غَيْرِهِ فَصَلَّى جَالِسًا فَلَهُ مِثْلُ أَجْرِ الْقَائِمِ وَقَدْ رُوِيَ فِي بَعْضِ هَذَا الْحَدِيثِ مِثْلُ قَوْلِ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ

[Ali bin Hujr]-ek esan zigun; [Isa bin Yunus]-ek esan zigun; [Husain bin Al Muallim-ek] [Abdullah bin Buraidah-ek] [Imran bin Hushain]-ek esan zuen: 'Alaren Mezulariari, sallallaahu 'alaihi wasallam, galdetu nion gizon batek eserita egindako otoitzari buruz, eta erantzun zuen: 'Zutik otoitz egiten duena garrantzitsuagoa da, eserita otoitz egiten duenak, saria zutik otoitz egiten duenak, eta etzanda otoitz egiten duenak, saria eserita otoitz egiten duenak, saria eserita otoitz egiten duenak'. Esan zuen: 'Kapitulu honetan Abdullah bin Amru, Anas bin As Sa`ib eta Ibnu Umar-en historia bat ere badago'. Abu Isak esan zuen: 'Imran bin Hushain-en haditha autentikoa da. Hadith hau [Ibrahim bin Thahman]-engandik ere kontatu da sanad honekin, baina esan zuen; [Imran bin Hushain-engandik]. Esan zuen; «Alaren Mezulariari, sallallaahu 'alaihi wasallam-i, gaixoengatik otoitz egiteari buruz galdetu nion, eta hark erantzun zidan: 'Otoitz egin zutik; ezin baduzu, eserita; eta ezin baduzu, etzanda'. Horrela kontatu zigun [Hannadek], esan zuen; [Wakik] esan zigun [Ibrahim bin Thahman-engandik] [Husain Al Mu'allim-engandik]. Abu Isak esan zuen: 'Ez dakigu inor Husain Al Amu'allim-engandik Ibrahim bin Thahman-en historia bezalakoa kontatu duenik. [Abu Usamah] eta jende askok kontatu zuen [Husain Al Mu'allim-engandik], hala nola Isa bin Yunus-en historia. Eta zientzialarien arabera, hadith honen esanahia sunnah otoitzei aplikatzen zaie. Muhammad bin Basysyarrek esan zigun; Ibn Abu Adi-k Ash'ats bin Abdul Malik-etik, Al Hasan-etik, esan zigun: 'Pertsona batek nahi badu, sunnah otoitza zutik, eserita edo etzanda egin dezake'». Adituek iritzi desberdinak dituzte eserita otoitz egin ezin duen pertsona gaixo baten otoitzari buruz. Aditu batzuek diote: "Eskuineko aldean etzanda otoitz egin behar du". Beste aditu batzuek, berriz, diote: "Etzanda otoitz egin behar du, oinak Qiblari begira dituela". Sufyan Ats Tsauri-k hadith honi buruz esan zuen: "Eserita otoitz egiten duenak zutik otoitz egiten duenaren sariaren erdia jasoko du". Esan zuen: "Hau pertsona osasuntsuentzat eta aitzakiarik ez dutenentzat aplikatzen da, hain zuzen ere sunnah otoitzetan". Gaixotasun edo beste arrazoi batzuengatik otoitz egitea eragotzi eta gero eserita otoitz egiten dutenei dagokienez, zutik daudenek bezala saria jasoko dute. Eta hadith honen zati bat ere kontatu da, hala nola Sufyan Ats Tsauri-ren hitzak".