حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَسْعُودٍ الْمِصِّيصِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ أَنَّهُ سَمِعَ طَاوُسًا عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عُمَرَأَنَّهُ سَأَلَ عَنْ قَضِيَّةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذَلِكَ فَقَامَ حَمَلُ بْنُ مَالِكِ بْنِ النَّابِغَةِ فَقَالَ كُنْتُ بَيْنَ امْرَأَتَيْنِ فَضَرَبَتْ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَى بِمِسْطَحٍ فَقَتَلَتْهَا وَجَنِينَهَا فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جَنِينِهَا بِغُرَّةٍ وَأَنْ تُقْتَلَقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ الْمِسْطَحُ هُوَ الصَّوْبَجُ قَالَ أَبُو دَاوُد و قَالَ أَبُو عُبَيْدٍ الْمِسْطَحُ عُودٌ مِنْ أَعْوَادِ الْخِبَاءِ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الزُّهْرِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو عَنْ طَاوُسٍ قَالَ قَامَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى الْمِنْبَرِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ لَمْ يَذْكُرْ وَأَنْ تُقْتَلَ زَادَ بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ قَالَ فَقَالَ عُمَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَوْ لَمْ أَسْمَعْ بِهَذَا لَقَضَيْنَا بِغَيْرِ هَذَا حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ التَّمَّارُ أَنَّ عَمْرَو بْنَ طَلْحَةَ حَدَّثَهُمْ قَالَ حَدَّثَنَا أَسْبَاطٌ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قِصَّةِ حَمَلِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ فَأَسْقَطَتْ غُلَامًا قَدْ نَبَتَ شَعْرُهُ مَيِّتًا وَمَاتَتْ الْمَرْأَةُ فَقَضَى عَلَى الْعَاقِلَةِ الدِّيَةَ فَقَالَ عَمُّهَا إِنَّهَا قَدْ أَسْقَطَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ غُلَامًا قَدْ نَبَتَ شَعْرُهُ فَقَالَ أَبُو الْقَاتِلَةِ إِنَّهُ كَاذِبٌ إِنَّهُ وَاللَّهِ مَا اسْتَهَلَّ وَلَا شَرِبَ وَلَا أَكَلَ فَمِثْلُهُ يُطَلُّ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسَجْعَ الْجَاهِلِيَّةِ وَكَهَانَتَهَا أَدِّ فِي الصَّبِيِّ غُرَّةً قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ كَانَ اسْمُ إِحْدَاهُمَا مُلَيْكَةَ وَالْأُخْرَى أُمَّ غُطَيْفٍ

Esan zigun [Muhammad bin Mas'ud Al Mishishik], esan zigun [Abu Ashimek] [Ibn Juraij-engandik] esan zigun; jakinarazi dit [Amru bin Dinar-ek] [Ibn Abbas-engandik] [Umar-engandik] entzun zuela [Thawus], sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren erabakiari buruz galdetu zuela gai honetan. Orduan [Haml bin Malik bin An Nabighah] jaiki eta esan zuen: "Bi emazte ditut, eta gero batek bestea makila batekin jo eta hil egin zuen, baita sabeleko fetua ere. Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek epaia eman zuen, fetuaren erreskatea esklabo bat askatzea zela, eta emakumea hiltzea". Abu Dawudek esan zuen: "An Nadhr bin Syumail-ek esan zuen: 'Al Misthah Ash Shaubaj da -lurra berdintzeko tresna mota bat-', Abu Dawudek berriro esan zuen: 'Abu Ubaidek esan zuen: 'Al Misthah denda eusteko harri bat da'. [Abdullah bin Muhammad Az Zuhri]-k kontatu zigun, [Sufyan]-ek [Amr]-etik [Thawus]-etik kontatu zigun esan zuen, 'Umar pulpituan zutik zegoen... gero haditha bere esanahian aipatu zuen. Baina ez zuen aipatu, 'eta emakumea hil behar da'. Hark - Sufyan-ek - gaineratu zuen, 'Esklabo gizonezko edo emakumezko bat emanez'. Esan zuen, 'Orduan Umarrek esan zuen, 'Allah Handia da, hau entzun ez banu, beste zerbaitekin erabakiko nuke'. [Sulaiman bin 'Abdurrahman At Tammarrek] kontatu zigun [Amr bin Talhah] haiei buruz kontatu zigun, esan zuen; [Asbath]-ek [Simak]-etik [Ikrimah]-etik [Ibn Abbas]-etik [Haml bin Malik]-en istorioari buruz esan zuen, 'Emakumeak orduan erditu zuen - abortua izan zuen - ilea hazi zitzaion fetu bat, fetua hil zen bera ere hil zen bezala. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek erabaki zuen tutoreak -hiltzaileak- diyat bat eman behar zuela. Orduan, osabak -abortua izan eta hil zen emakumeak- esan zuen: "Alaren Profeta, haurtxo bat erditu du, eta ilea hazi zaio bera hilda zegoen bitartean!". Orduan, hil zuen emakumearen aitak esan zuen: "Gezurra ari da! Ala izenean, ez negar egin, ez edan eta ez jan. Beraz, isuna ordaintzea alferrik galtzea da". Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek orduan esan zuen: "Hau al da jahilliyah-ren poesia eta bere xamanismoa? Ordaindu zigorra fetuarentzat esklabo bat emanez". [Ibn Abbas]-ek esan zuen: "Emakumearen izena Campurkah zen eta bestearena Umm Ghuthaif".