Mati syahid, semua dosa diampuni, kecuali hutang

Imam Abu Dawud : 2704

حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَابِرِ بْنِ عَتِيكٍ عَنْ عَتِيكِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَتِيكٍ وَهُوَ جَدُّ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَبُو أُمِّهِ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَمَّهُ جَابِرَ بْنَ عَتِيكٍ أَخْبَرَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ يَعُودُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ ثَابِتٍ فَوَجَدَهُ قَدْ غُلِبَ فَصَاحَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يُجِبْهُ فَاسْتَرْجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ غُلِبْنَا عَلَيْكَ يَا أَبَا الرَّبِيعِ فَصَاحَ النِّسْوَةُ وَبَكَيْنَ فَجَعَلَ ابْنُ عَتِيكٍ يُسَكِّتُهُنَّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعْهُنَّ فَإِذَا وَجَبَ فَلَا تَبْكِيَنَّ بَاكِيَةٌ قَالُوا وَمَا الْوُجُوبُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْمَوْتُ قَالَتْ ابْنَتُهُ وَاللَّهِ إِنْ كُنْتُ لَأَرْجُو أَنْ تَكُونَ شَهِيدًا فَإِنَّكَ كُنْتَ قَدْ قَضَيْتَ جِهَازَكَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ أَوْقَعَ أَجْرَهُ عَلَى قَدْرِ نِيَّتِهِ وَمَا تَعُدُّونَ الشَّهَادَةَ قَالُوا الْقَتْلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ تَعَالَى قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشَّهَادَةُ سَبْعٌ سِوَى الْقَتْلِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ الْمَطْعُونُ شَهِيدٌ وَالْغَرِقُ شَهِيدٌ وَصَاحِبُ ذَاتِ الْجَنْبِ شَهِيدٌ وَالْمَبْطُونُ شَهِيدٌ وَصَاحِبُ الْحَرِيقِ شَهِيدٌ وَالَّذِي يَمُوتُ تَحْتَ الْهَدْمِ شَهِيدٌ وَالْمَرْأَةُ تَمُوتُ بِجُمْعٍ شَهِيدٌ

Беҙгә [Әл-Ҡәғнәбигә], [Мәликтән] [Ғабдулла бин Абдулла бин Джәбир бин Атиктан] [Атик бин Әл Харит бин Атиктан] ул Абдулла бин Абдулланың атаһы һәм әсәһенең олатаһы, тип хәбәр иткән, тип, ул уға хәбәр иткән, тип, уның абзыйы Рабиҡулла, атап әйткәндә, был хәбәр иткән [А. шәлләллаһу ғәләйһис-сәләм Ғабдуллаһ бин Сабитҡа ҡунаҡҡа килә, шунан уны ҡаты ауырыған килеш тапты, шунан Рәсүлуллаһу ғәләйһис-сәләм уға шылтырата һәм Ғабдуллаһ уның шылтыратыуына яуап бирмәй. Шунан истиржәъ -ИННӘӘЛИЛЛӘӘҺИ ВӘ ИННӘӘ ИЛӘЙИҺИ РӘЖИҒУУН- тип: «Һинең яҙмышың беҙҙән алдараҡ китте, эй Әбү Әр Раби!» шунан ҡатындар ҡысҡырып илай, шунан Ибн Атик уларҙы тындыра. Шунан Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәссәләм: «Ҡалдырығыҙ уларҙы, әгәр ҙә уның «вәжәб»е булһа, бер ҡатын да иламаһын!» Улар һорай; Нимә ул «вәжәб», йә Аллаһ Рәсүле? Ул: «Үлде», — тине. Ҡыҙы әйтте; Валлаһи, һинең - атайым өсөн доға ҡылам - шәһит булыуыңды ысынлап та өмөтләнәм. Ысынлап та, һеҙ һуғышҡа әҙерлекте тамамланығыҙ. Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм: «Ысынлап та, Аллаһ Тәғәлә ғәззә вәжалла уға ниәтенә ярашлы әжер бирҙе. Һин нимәне шәһитлек тип һанайһың?» Улар әйтте; Аллаһ Тәғәлә юлында үлтерелгән. Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйткән: «Аллаһ юлында үлтерелеүҙән тыш, ете шәһит бар, атап әйткәндә: тәғун арҡаһында үлгән кеше – үлем ауырыуы, ваба – шәһит, һыуға батып үлгән кеше шәһит, плеврит арҡаһында үлгән кеше стойрма булған кеше а. шәһит, яндырылған кеше шәһит, ә емереклектәргә бәрелеп үлгән кеше шәһит, ауырлы килеш үлгән ҡатын шәһит'.