Mati syahid, semua dosa diampuni, kecuali hutang

Imam Malik : 493

حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَابِرِ بْنِ عَتِيكٍ عَنْ عَتِيكِ بْنِ الْحَارِثِ وَهُوَ جَدُّ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَابِرٍ أَبُو أُمِّهِ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَتِيكٍ أَخْبَرَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ يَعُودُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ ثَابِتٍ فَوَجَدَهُ قَدْ غُلِبَ عَلَيْهِ فَصَاحَ بِهِ فَلَمْ يُجِبْهُ فَاسْتَرْجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ غُلِبْنَا عَلَيْكَ يَا أَبَا الرَّبِيعِ فَصَاحَ النِّسْوَةُ وَبَكَيْنَ فَجَعَلَ جَابِرٌ يُسَكِّتُهُنَّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعْهُنَّ فَإِذَا وَجَبَ فَلَا تَبْكِيَنَّ بَاكِيَةٌ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْوُجُوبُ قَالَ إِذَا مَاتَ فَقَالَتْ ابْنَتُهُ وَاللَّهِ إِنْ كُنْتُ لَأَرْجُو أَنْ تَكُونَ شَهِيدًا فَإِنَّكَ كُنْتَ قَدْ قَضَيْتَ جِهَازَكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ قَدْ أَوْقَعَ أَجْرَهُ عَلَى قَدْرِ نِيَّتِهِ وَمَا تَعُدُّونَ الشَّهَادَةَ قَالُوا الْقَتْلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشُّهَدَاءُ سَبْعَةٌ سِوَى الْقَتْلِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ الْمَطْعُونُ شَهِيدٌ وَالْغَرِقُ شَهِيدٌ وَصَاحِبُ ذَاتِ الْجَنْبِ شَهِيدٌ وَالْمَبْطُونُ شَهِيدٌ وَالْحَرِقُ شَهِيدٌ وَالَّذِي يَمُوتُ تَحْتَ الْهَدْمِ شَهِيدٌ وَالْمَرْأَةُ تَمُوتُ بِجُمْعٍ شَهِيدٌ

Яхъя миңә Мәликтән [Ғабдулла бин Ғабдулла бин Джәбир бин Атиктан] [Ғәбдулла бин Әл Харис], атап әйткәндә, Ғабдулла бин Ғабдулла бин Джәбирҙең олатаһы, әсәһенең атаһы, уға ҡунаҡҡа килгәнен хәбәр итте [Джәбир бин Атик] уға Аллаһтың Рәсүле һәм Аллаһтың Рәсүле булһын тип хәбәр итте. Абдулла бин Сабит. Үлеп ятҡан килеш тапты. Уға шылтыратты, ләкин яуап бирмәне. Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм истиржә уҡыны ла: «Һин беҙҙән алда киттең, эй Әбү Әр Раби», — тине. Ҡатындар ҡысҡырып илай, ә Жәбир уларҙы тынысландырырға тырыша. Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм: «Улар ғына булһындар», — тине. Әгәр ҙә шулай булырға тейеш икән, бер кем дә иламаһын». Кешеләр: «Эй, Аллаһ илсеһе, нимә булырға тейеш?» тип яуап бирҙе; — Үлһә. Ҡыҙы: «Аллаһ менән ант итәм, ул шәһит булыр тип өмөтләнәм!» Хәҙер һеҙ үҙегеҙҙең бурысығыҙҙы тамамланығыҙ'. Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйтте: «Аллаһ уның ниәте буйынса әжерен бирҙе. Шәһитте нимә тип атайһығыҙ?» Улар яуап бирҙе; «Аллаһ юлында үлтерелгән». Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм әйткән: «Аллаһ юлында үлтерелеүҙән тыш, шәһитлектең ете төрө бар; Әгәр кемдер та'ун ауырыуы арҡаһында үлһә, тимәк, ул шәһит. Батып үлгән кеше – шәһит. Киҫә йәки ҡайнаған ауырыуҙан вафат булған кеше – шәһит. Ашҡаҙан ауырыуы арҡаһында вафат булған кеше – шәһит. Янып үлгән кешеләр – шәһиттәр. Емереклектәргә бәрелеү арҡаһында үлгән кеше шәһит була. Бала табыу арҡаһында үлгән ҡатын шәһит була».