Rasulullah menjama’ dua shalat saat sedang dalam perjalanan, antara maghrib dengan isya’ dan dzuhur dengan ashar

Imam Abu Dawud : 1021

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْعَتَكِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ أَنَّ ابْنَ عُمَرَاسْتُصْرِخَ عَلَى صَفِيَّةَ وَهُوَ بِمَكَّةَ فَسَارَ حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَبَدَتْ النُّجُومُ فَقَالَ إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا عَجِلَ بِهِ أَمْرٌ فِي سَفَرٍ جَمَعَ بَيْنَ هَاتَيْنِ الصَّلَاتَيْنِفَسَارَ حَتَّى غَابَ الشَّفَقُ فَنَزَلَ فَجَمَعَ بَيْنَهُمَا

[Sulaiman bin Daud Al 'Atakik] esan digu [Hammad]-ek [Ayyub] [Nafi'-tik] esan digu [Ibn Umar]-ek Shafiyah-ren heriotzaren berri izan zuela, Mekan zegoela. Gero, eguzkia sartu eta izarrak agertzen hasi ziren arte abiatu zen, eta orduan esan zuen: 'Izan ere, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak bidaia batean zailtasunak izan zituenean, bi otoitz hauek eskaini zituen, eta gero alde egin zuen. Hodei gorriak desagertu ondoren, gelditu eta bi otoitzak batu zituen.