Rasulullah menjama’ dua shalat saat sedang dalam perjalanan, antara maghrib dengan isya’ dan dzuhur dengan ashar

Imam Ahmad : 6087

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ قَالَ جَمَعَ ابْنُ عُمَرَ بَيْنَ الصَّلَاتَيْنِ مَرَّةً وَاحِدَةً جَاءَهُ خَبَرٌ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ أَبِي عُبَيْدٍ أَنَّهَا وَجِعَةٌ فَارْتَحَلَ بَعْدَ أَنْ صَلَّى الْعَصْرَ وَتَرَكَ الْأَثْقَالَ ثُمَّ أَسْرَعَ السَّيْرَ فَسَارَ حَتَّى حَانَتْ صَلَاةُ الْمَغْرِبِ فَكَلَّمَهُ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ الصَّلَاةَ فَلَمْ يَرْجِعْ إِلَيْهِ شَيْئًا ثُمَّ كَلَّمَهُ آخَرُ فَلَمْ يَرْجِعْ إِلَيْهِ شَيْئًا ثُمَّ كَلَّمَهُ آخَرُ فَقَالَ إِنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اسْتَعْجَلَ بِهِ السَّيْرُ أَخَّرَ هَذِهِ الصَّلَاةَ حَتَّى يَجْمَعَ بَيْنَ الصَّلَاتَيْنِ

Esan digu [Abdurrazzaq] esan digu [Ibn Juraij] esan dit [Nafi'] esan zuen; Ibn Umarrek behin bi otoitz egin zituen behin. Hau gertatu zen Shafiyah bint Abi Ubaid-en berri jaso zuenean gaixo zegoela. Beraz, Ibn Umarrek Asr otoitza egin ondoren joan zen, bere salgaien zama utzi eta bere bidaia bizkortu zuen Magrib otoitzaren ordua iritsi zen arte. Orduan bere lagunen artean gizon batek esan zion: «Salaah bezala, heldu da otoitzerako ordua». Ez zuen inondik ere harengana jo. Orduan beste batek esan zion berriro, baina oraindik ez zuen begiratu alde batera utzi, eta beste batek esan zion, beraz [Ibn Umarrek] esan zuen: 'Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam ikusi nuen, bidaiatzeko presarik bazegoen, otoitz hau amaitu zuen, bi otoitz artean elkartu zedin'.