Rasulullah menjama’ dua shalat saat sedang dalam perjalanan, antara maghrib dengan isya’ dan dzuhur dengan ashar

Imam Nasa'i : 591

أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جَابِرٍ قَالَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ قَالَخَرَجْتُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فِي سَفَرٍ يُرِيدُ أَرْضًا فَأَتَاهُ آتٍ فَقَالَ إِنَّ صَفِيَّةَ بِنْتَ أَبِي عُبَيْدٍ لِمَا بِهَا فَانْظُرْ أَنْ تُدْرِكَهَا فَخَرَجَ مُسْرِعًا وَمَعَهُ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ يُسَايِرُهُ وَغَابَتْ الشَّمْسُ فَلَمْ يُصَلِّ الصَّلَاةَ وَكَانَ عَهْدِي بِهِ وَهُوَ يُحَافِظُ عَلَى الصَّلَاةِ فَلَمَّا أَبْطَأَ قُلْتُ الصَّلَاةَ يَرْحَمُكَ اللَّهُ فَالْتَفَتَ إِلَيَّ وَمَضَى حَتَّى إِذَا كَانَ فِي آخِرِ الشَّفَقِ نَزَلَ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ ثُمَّ أَقَامَ الْعِشَاءَ وَقَدْ تَوَارَى الشَّفَقُ فَصَلَّى بِنَا ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا عَجِلَ بِهِ السَّيْرُ صَنَعَ هَكَذَا

Guri [Mahmud bin Khalid] esan zigun ondoren, esan zuen; Guri [Al Walid] esan zigun ondoren, esan zuen; Guri [Ibn Jabir] esan zigun ondoren, esan zuen; Niri [Nafi'] esan zidan: '[Abdullah bin Umar]-ekin joan nintzen eremu batera bidaia batean, eta orduan norbait etorri zen eta esan zuen: 'Shafiyyah bint Abu Ubaid-ek arazo bat du, beraz, mesedez, joan zaitez ikustera, ea berarekin harremanetan jarri ahal zaren'. Orduan azkar atera zen Quraysh gizon batekin. Eguzkia sartu zen jada, baina ez zuen otoitz egin, nahiz eta banekien benetan bere otoitzak garaiz mantentzen zituen norbait zela, beraz, atzerapen txiki baten ondoren esan nion: 'Lehenik otoitz egin, Ala-k erruki izan dezala zutaz!'. Niregana biratu eta oinez jarraitu zuen mega gorriaren amaierara iritsi zenean, gelditu eta Maghrib otoitza eta gero 'Isha otoitza' errezatu zuen arte, mega gorria desagertu zen bitartean. Gurekin otoitz egin zuen, eta amaitu zuenean, guregana jiratu eta esan zigun Ala-ren Mezulariak, sallallaahu'alaihi wasallam-ek, bidaia batean presaka zihoala, antzeko zerbait egin zuela.