Doa I'tidal - 2: ALLAHUMMA RABBANA WALAKAL HAMDU HAMDAN KATSIIRA THAYYIBA MUBAARAKAN FIIH

Imam Abu Dawud : 657

حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَعَطَسَ شَابٌّ مِنْ الْأَنْصَارِ خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الصَّلَاةِ فَقَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ حَتَّى يَرْضَى رَبُّنَا وَبَعْدَمَا يَرْضَى مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ فَلَمَّا انْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ الْقَائِلُ الْكَلِمَةَ قَالَ فَسَكَتَ الشَّابُّ ثُمَّ قَالَ مَنْ الْقَائِلُ الْكَلِمَةَ فَإِنَّهُ لَمْ يَقُلْ بَأْسًا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا قُلْتُهَا لَمْ أُرِدْ بِهَا إِلَّا خَيْرًا قَالَ مَا تَنَاهَتْ دُونَ عَرْشِ الرَّحْمَنِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى

[Al 'Abbas bin Abdul 'Adzim]-ek esan zigun [Yazid bin Harunek] ['Ashim bin 'Ubaidullah-engandik] ['Abdullah bin 'Amir bin Rabi'ah-engandik] [bere aitaren] esan zuela: 'Ansar-eko gizon gazte batek doministiku egin zuen otoitzean zehar Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en atzean, eta gero esan zuen: 'ALHAMDULILLAHI HAMDAN KATSIRAN THAYYIBAN MUBARAKAN FIIH HATTA YARDHA RABBUNA WA BA'DA MA YARDHA MIN AMRID DUN-YAA WAL AKHIRAH' - Goraipatu bedi Ala, laudorio askorekin, onarekin eta bedeinkazioz beterik. Gure Rabb pozik egon arte, mundu honetako eta ondorengo gaiekin pozik egon ondoren-'. Otoitzaren ondoren, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek galdetu zuen: 'Nork esan zuen esaldi hori?' Gaztea isilik geratu zen, eta gero berriro galdetu zuen: «Nork esan zituen hitz horiek? Egia esan, ez zuen ezer txarrik esan!». Beraz, gizonak erantzun zuen: «Ni naiz esan duena, Allahren Mezularia! Ez nuen adeitasuna baino esan nahi». Esan zuen: «Ezerk ezin du eragotzi esaldi hau Arsy Ar Rahman Tabaraka wa Ta'ala-rengana iristea».