Doa I'tidal - 2: ALLAHUMMA RABBANA WALAKAL HAMDU HAMDAN KATSIIRA THAYYIBA MUBAARAKAN FIIH

Imam Ahmad : 11593

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ وَسُهَيْلُ بْنُ يُوسُفَ الْمَعْنَى عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَجَاءَ رَجُلٌ يَسْعَى فَانْتَهَى وَقَدْ حَفَزَهُ النَّفَسُ أَوْ انْبَهَرَ فَلَمَّا انْتَهَى إِلَى الصَّفِّ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاتَهُ قَالَ أَيُّكُمْ الْمُتَكَلِّمُ فَسَكَتَ الْقَوْمُ فَقَالَ أَيُّكُمْ الْمُتَكَلِّمُ فَإِنَّهُ قَالَ خَيْرًا أَوْ لَمْ يَقُلْ بَأْسًا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا أَسْرَعْتُ الْمَشْيَ فَانْتَهَيْتُ إِلَى الصَّفِّ فَقُلْتُ الَّذِي قُلْتُ قَالَ لَقَدْ رَأَيْتُ اثْنَيْ عَشَرَ مَلَكًا يَبْتَدِرُونَهَا أَيُّهُمْ يَرْفَعُهَا ثُمَّ قَالَ إِذَا جَاءَ أَحَدُكُمْ إِلَى الصَّلَاةِ فَلْيَمْشِ عَلَى هِينَتِهِ فَلْيُصَلِّ مَا أَدْرَكَ وَلْيَقْضِ مَا سُبِقَهُ

[Ibn Abu Adi] eta [Suhail bin Yusuf] esanahia esanda, [Humaid]etik [Anas] esan zuen; "Iqamah otoitza esana zegoen, gero norbait berria etorri zen eta lerroetan sartzen saiatu zen - bere arima oso hunkituta zegoen -, ilarara iritsi zenean, "ALHAMDULILLAAHI HAMDAN KATSIIRAN THAYYIBAN MUBAARAKAN FIIH" esan zuen -laudorio guztiak Ala izan, laudorio asko, on eta bete-betean-. Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam otoitzak amaitu ondoren, esan zuen: 'Zuetariko zein izan zen lehenago hitz egin zuena?' jendea isilik zegoen. Berriro galdetu zuen: «Zuetariko zein zen hitz egiten? Izan ere, ona zena esan zuen, edo «gaizki ez zegoen zerbait esan zuen». Pertsonak esan zuen; "Ni, o Allahren mezularia, bidea azkartu nuen lerroan sartu ahal izateko, beraz, lehen esan nuena esan nuen", Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Egia esan, hamabi aingeru ikusi nituen elkarren artean lehian hitz hauek transmititzen lehena izateko". Orduan berriro esan zuen: «Zuen artean norbait otoitz egitera ibiltzen bada, ibil zaitez lasai eta otoitz egin lortzen duena eta konpentsa ezazu falta zaiona».