Rasulullah apabila bertakbir maka beliau mengangkat tangannya sejajar dengan pundaknya

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ الضَّحَّاكُ بْنُ مَخْلَدٍ ح و حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى وَهَذَا حَدِيثُ أَحْمَدَ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَطَاءٍ قَالَسَمِعْتُ أَبَا حُمَيْدٍ السَّاعِدِيَّ فِي عَشْرَةٍ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ أَبُو قَتَادَةَ قَالَ أَبُو حُمَيْدٍ أَنَا أَعْلَمُكُمْ بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا فَلِمَ فَوَاللَّهِ مَا كُنْتَ بِأَكْثَرِنَا لَهُ تَبَعًا وَلَا أَقْدَمِنَا لَهُ صُحْبَةً قَالَ بَلَى قَالُوا فَاعْرِضْ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ يُكَبِّرُ حَتَّى يَقِرَّ كُلُّ عَظْمٍ فِي مَوْضِعِهِ مُعْتَدِلًا ثُمَّ يَقْرَأُ ثُمَّ يُكَبِّرُ فَيَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ يَرْكَعُ وَيَضَعُ رَاحَتَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ ثُمَّ يَعْتَدِلُ فَلَا يَصُبُّ رَأْسَهُ وَلَا يُقْنِعُ ثُمَّ يَرْفَعُ رَأْسَهُ فَيَقُولُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ثُمَّ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ مُعْتَدِلًا ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ يَهْوِي إِلَى الْأَرْضِ فَيُجَافِي يَدَيْهِ عَنْ جَنْبَيْهِ ثُمَّ يَرْفَعُ رَأْسَهُ وَيَثْنِي رِجْلَهُ الْيُسْرَى فَيَقْعُدُ عَلَيْهَا وَيَفْتَحُ أَصَابِعَ رِجْلَيْهِ إِذَا سَجَدَ وَيَسْجُدُ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ وَيَرْفَعُ رَأْسَهُ وَيَثْنِي رِجْلَهُ الْيُسْرَى فَيَقْعُدُ عَلَيْهَا حَتَّى يَرْجِعَ كُلُّ عَظْمٍ إِلَى مَوْضِعِهِ ثُمَّ يَصْنَعُ فِي الْأُخْرَى مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ إِذَا قَامَ مِنْ الرَّكْعَتَيْنِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ كَمَا كَبَّرَ عِنْدَ افْتِتَاحِ الصَّلَاةِ ثُمَّ يَصْنَعُ ذَلِكَ فِي بَقِيَّةِ صَلَاتِهِ حَتَّى إِذَا كَانَتْ السَّجْدَةُ الَّتِي فِيهَا التَّسْلِيمُ أَخَّرَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَقَعَدَ مُتَوَرِّكًا عَلَى شِقِّهِ الْأَيْسَرِ قَالُوا صَدَقْتَ هَكَذَا كَانَ يُصَلِّي صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ يَزِيدَ يَعْنِي ابْنَ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو الْعَامِرِيِّ قَالَ كُنْتُ فِي مَجْلِسٍ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَذَاكَرُوا صَلَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبُو حُمَيْدٍ فَذَكَرَ بَعْضَ هَذَا الْحَدِيثِ وَقَالَ فَإِذَا رَكَعَ أَمْكَنَ كَفَّيْهِ مِنْ رُكْبَتَيْهِ وَفَرَّجَ بَيْنَ أَصَابِعِهِ ثُمَّ هَصَرَ ظَهْرَهُ غَيْرَ مُقْنِعٍ رَأْسَهُ وَلَا صَافِحٍ بِخَدِّهِ وَقَالَ فَإِذَا قَعَدَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قَعَدَ عَلَى بَطْنِ قَدَمِهِ الْيُسْرَى وَنَصَبَ الْيُمْنَى فَإِذَا كَانَ فِي الرَّابِعَةِ أَفْضَى بِوَرِكِهِ الْيُسْرَى إِلَى الْأَرْضِ وَأَخْرَجَ قَدَمَيْهِ مِنْ نَاحِيَةٍ وَاحِدَةٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْمِصْرِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ مُحَمَّدٍ الْقُرَشِيِّ وَيَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ نَحْوَ هَذَا قَالَ فَإِذَا سَجَدَ وَضَعَ يَدَيْهِ غَيْرَ مُفْتَرِشٍ وَلَا قَابِضِهِمَا وَاسْتَقْبَلَ بِأَطْرَافِ أَصَابِعِهِ الْقِبْلَةَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبُو بَدْرٍ حَدَّثَنِي زُهَيْرٌ أَبُو خَيْثَمَةَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الْحُرِّ حَدَّثَنِي عِيسَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ أَحَدِ بَنِي مَالِكٍ عَنْ عَبَّاسٍ أَوْ عَيَّاشِ بْنِ سَهْلٍ السَّاعِدِيِّ أَنَّهُ كَانَ فِي مَجْلِسٍ فِيهِ أَبُوهُ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفِي الْمَجْلِسِ أَبُو هُرَيْرَةَ وَأَبُو حُمَيْدٍ السَّاعِدِيُّ وَأَبُو أُسَيْدٍ بِهَذَا الْخَبَرِ يَزِيدُ أَوْ يَنْقُصُ قَالَ فِيهِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ يَعْنِي مِنْ الرُّكُوعِ فَقَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ وَرَفَعَ يَدَيْهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ فَسَجَدَ فَانْتَصَبَ عَلَى كَفَّيْهِ وَرُكْبَتَيْهِ وَصُدُورِ قَدَمَيْهِ وَهُوَ سَاجِدٌ ثُمَّ كَبَّرَ فَجَلَسَ فَتَوَرَّكَ وَنَصَبَ قَدَمَهُ الْأُخْرَى ثُمَّ كَبَّرَ فَسَجَدَ ثُمَّ كَبَّرَ فَقَامَ وَلَمْ يَتَوَرَّكْ ثُمَّ سَاقَ الْحَدِيثَ قَالَ ثُمَّ جَلَسَ بَعْدَ الرَّكْعَتَيْنِ حَتَّى إِذَا هُوَ أَرَادَ أَنْ يَنْهَضَ لِلْقِيَامِ قَامَ بِتَكْبِيرَةٍ ثُمَّ رَكَعَ الرَّكْعَتَيْنِ الْأُخْرَيَيْنِ وَلَمْ يَذْكُرْ التَّوَرُّكَ فِي التَّشَهُّدِ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو أَخْبَرَنِي فُلَيْحٌ حَدَّثَنِي عَبَّاسُ بْنُ سَهْلٍ قَالَ اجْتَمَعَ أَبُو حُمَيْدٍ وَأَبُو أُسَيْدٍ وَسَهْلُ بْنُ سَعْدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ فَذَكَرُوا صَلَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبُو حُمَيْدٍ أَنَا أَعْلَمُكُمْ بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ بَعْضَ هَذَا قَالَ ثُمَّ رَكَعَ فَوَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ كَأَنَّهُ قَابِضٌ عَلَيْهِمَا وَوَتَّرَ يَدَيْهِ فَتَجَافَى عَنْ جَنْبَيْهِ قَالَ ثُمَّ سَجَدَ فَأَمْكَنَ أَنْفَهُ وَجَبْهَتَهُ وَنَحَّى يَدَيْهِ عَنْ جَنْبَيْهِ وَوَضَعَ كَفَّيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ حَتَّى رَجَعَ كُلُّ عَظْمٍ فِي مَوْضِعِهِ حَتَّى فَرَغَ ثُمَّ جَلَسَ فَافْتَرَشَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَأَقْبَلَ بِصَدْرِ الْيُمْنَى عَلَى قِبْلَتِهِ وَوَضَعَ كَفَّهُ الْيُمْنَى عَلَى رُكْبَتِهِ الْيُمْنَى وَكَفَّهُ الْيُسْرَى عَلَى رُكْبَتِهِ الْيُسْرَى وَأَشَارَ بِأُصْبُعِهِ قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ عُتْبَةُ بْنُ أَبِي حَكِيمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى عَنْ الْعَبَّاسِ بْنِ سَهْلٍ لَمْ يَذْكُرْ التَّوَرُّكَ وَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ فُلَيْحٍ وَذَكَرَ الْحَسَنُ بْنُ الْحُرِّ نَحْوَ جِلْسَةِ حَدِيثِ فُلَيْحٍ وَعُتْبَةَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ حَدَّثَنِي عُتْبَةُ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عِيسَى عَنْ الْعَبَّاسِ بْنِ سَهْلٍ السَّاعِدِيِّ عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ وَإِذَا سَجَدَ فَرَّجَ بَيْنَ فَخِذَيْهِ غَيْرَ حَامِلٍ بَطْنَهُ عَلَى شَيْءٍ مِنْ فَخِذَيْهِ قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ ابْنُ الْمُبَارَكِ حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ سَمِعْتُ عَبَّاسَ بْنَ سَهْلٍ يُحَدِّثُ فَلَمْ أَحْفَظْهُ فَحَدَّثَنِيهِ أُرَاهُ ذَكَرَ عِيسَى بْنَ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ سَمِعَهُ مِنْ عَبَّاسِ بْنِ سَهْلٍ قَالَ حَضَرْتُ أَبَا حُمَيْدٍ السَّاعِدِيَّ بِهَذَا الْحَدِيثِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْمَرٍ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جُحَادَةَ عَنْ عَبْدِ الْجَبَّارِ بْنِ وَائِلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فَلَمَّا سَجَدَ وَقَعَتَا رُكْبَتَاهُ إِلَى الْأَرْضِ قَبْلَ أَنْ تَقَعَ كَفَّاهُ قَالَ فَلَمَّا سَجَدَ وَضَعَ جَبْهَتَهُ بَيْنَ كَفَّيْهِ وَجَافَى عَنْ إِبِطَيْهِ قَالَ حَجَّاجٌ وَقَالَ هَمَّامٌ و حَدَّثَنَا شَقِيقٌ حَدَّثَنِي عَاصِمُ بْنُ كُلَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِ هَذَا وَفِي حَدِيثِ أَحَدِهِمَا وَأَكْبَرُ عِلْمِي أَنَّهُ حَدِيثُ مُحَمَّدِ بْنِ جُحَادَةَ وَإِذَا نَهَضَ نَهَضَ عَلَى رُكْبَتَيْهِ وَاعْتَمَدَ عَلَى فَخِذِهِ

Esan digu [Ahmad bin Hanbal] esan digu [Abu 'Ashim Is Dlahak bin Makhlad] eta beste bide batetik kontatu da, esan digu [Musaddad] esan digu [Yahya] eta hau Ahmaden hadith bat da -narrazioa-, esan zuen; jakinarazi digu [Abdul Hamid, hau da, Ibn Ja'far] jakinarazi dit [Muhammad bin Umar bin 'Atha`] esan zuen; Entzun nuen [Abu Humaid As Sa'idi] esaten Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en hamar lagunen artean, horien artean [Abu Qatadah] zegoena, Abu Humaidek esan zuen: 'Badakit gehiago Profetaren otoitzei buruz sallallaahu 'alaihi wasallam'. Esan zuten: 'Zergatik da hori, Allahren izenean, nahiz eta ez izan berarekin maiz joaten den pertsona eta ez izan gure aurretik bere laguna izan zen pertsona'. Esan zuen: 'Bai, noski'. Esan zuten: 'Hala bada, azaldu'. Abu Humaidek esan zuen; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek bere otoitza hasi nahi zuenean, bi eskuak altxatu zituen sorbalden paraleloan egon arte, gero takbir-a egin zuen hezur guztiak beren jatorrizko lekura itzuli arte, gero otoitza errezitatu zuen - gero otoitza esan zuen bi eskuak sorbalden paraleloan altxatuz, gero makurtu egin zen, esku-ahurrak belaunetan jarriz, gero bizkarra eta burua zuzendu zituen - burua makurtu edo gora begiratu gabe. Ondoren, burua altxatu eta esan zuen: 'Sami'allahu liman hamidah'. Gero, bi eskuak altxatu zituen sorbalden paraleloan egon arte zuzen egon arte, eta gero esan zuen: 'Allahu akbar'. Ondoren, lurrera jaitsi zen, gero eskuak alboetatik luzatu zituen, gero burua altxatu eta ezkerreko hanka tolestu eta gainean eseri zen, behatzak irekiz ahuspeztzean, eta gero esan zuen: 'Allahu akbar'. Ondoren, burua altxatu eta ezkerreko hanka tolestu eta gainean eseri zen, hezurrak beren posiziora itzuli arte, eta gauza bera egin zuen beste rak'ah batean. Bi rak'ah egin ondoren zutik jartzen denean, takbir-a egiten du eta bi eskuak altxatzen ditu sorbalden paraleloan egon arte, otoitza hasten duenean takbir-arekin egiten duen bezala, gauza bera egiten du beste otoitzetan, eta esertzen denean -tahiyyat- agurrak dituena, ezkerreko hankaren posizioa aldatzen du eta tawauk batean esertzen da -ezkerreko oina eskuineko oinaren barruan sartuta eserita-'. Horren ondoren, hamar lagunek esan zuten: 'Zurekin ados, horrela egin zuen otoitza Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek'. Esan digu [Qutaibah bin Sa'idek] esan digu [Ibn Lahi'ah-ek] [Yazid, hau da, Ibn Abu Habibek] [Muhammad bin 'Amru bin Halhalah-ek] [Muhammad bin 'Amru Al 'Amiri]-k esan zuen; «Sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren lagunen batzarrean nengoen, eta orduan sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren otoitza eztabaidatzen ari ziren». Abu Humaidek esan zuen: «...orduan hadith horietako batzuk aipatu zituen». Abu Humaidek jarraitu zuen: «Makurtzean», bi esku-ahurrak bi belaunen gainean jartzen zituen, hatzak zabaltzen zituen eta bizkarra tolesten zuen -laua-, gora begiratu gabe edo burua jaitsi gabe». Abu Humaidek jarraitu zuen: «Bi rak'at-etan esertzen zenean, ezkerreko oinaren atzealdean esertzen zen eta eskuineko oina zuzentzen zuen. Laugarren rak'at-ean zegoela, ezkerreko izterra lurrera estutzen zuen eta oinen bi zolak norabide berean jartzen zituen -hau da, eskuinera-». [Isa bin Ibrahim Al Mishri-k] esan digu [Ibn Wahbek] [Al Laith bin Sa'd-engandik] [Yazid bin Muhammad Al Qurasyi-rengandik] eta [Yazid bin Abu Habib-engandik] [Muhammad bin 'Amr bin Halhalah-engandik] [Muhammad bin 'Amr bin 'Atha`-rengandik] hadith honetan bezala, esan zuen: 'Ahozpez jartzen denean, eskuak zabaldu edo elkartu gabe jartzen ditu eta oinak - oinak - Qibla aldera biratzen ditu'. [Ali bin Al Husain bin Ibrahim] esan digu [Abu Badr] esan digu [Zuhair Abu Khaitsamah] esan digu [Al Hasan bin Al Hurr] esan didala [Isa bin Abdullah bin Malik] Bani Malik-eko batengandik [Muhammad bin 'Amru bin 'Atha`], [Abbas edo 'Ayyasy bin Sahl As Sa'idi]-rengandik, bere aita eta Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en hainbat lagun barne hartzen zituen majlis batera joan zela, batzar horretan Abu Hurairah, Abu Humaid As Sa'idi eta Abu Usaid ere bazeudela, khabar -hadith- honekin, batuketekin edo kenketekin, -historian-, esan zuen; 'Orduan burua altxatu zuen makurtuta', eta honela esan zuen: 'Sami'allahu Liman Hamidah, Allaumma rabbani walakal hamdu -Ala entzuten du bera goraipatzen duen edonorentzat, gure Maisu, zuri bakarrik dagokizu goraipamen guztia-'. Eta bi eskuak altxatu zituen esanez; 'Allah da Handiena'. Gero, esku-ahuren eta belaunen gainean eta oinen zolen gainean zutik ahozpeztu zen ahozpeztuta. Gero, takbir-a esan eta eseri egin zen, ezkerreko oina eskuineko hankan sartuta eserita, eta oin-zolak zuzendu zituen, gero takbir-a esan eta gero ahozpeztu egin zen, gero takbir-a zutik jarraitu zuen, hasieran bezala eserita ez...' gero, bere hadith-a idazten jarraitu zuen, jarraitu zuen; 'Ondoren, bi rak'ah-ren ondoren eseri zen, zutik jarri nahi zuenean, lehenengo takbir-a esateko, gero azken bi rak'ah-ak osatu zituen, eta ez zuen tasyahud-ean eserita egotea aipatu'. Esan zigun [Ahmad bin Hanbal] esan zigun [Abdul Malik bin 'Amru] esan zidan [Fualaih] esan zidan ['Abbas bin Sahl] esan zuela; «Abu Humaid, Abu Usaid, Sahl bin Sa'd eta Muhammad bin Maslamah kontseilu batean bildu ziren eta Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en otoitz prozedurak aipatu zituzten. [Abu Humaid]-ek esan zuen: «Ni naiz Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam'-en otoitz prozedurak hobekien ezagutzen dituen pertsona. Ondoren, hadith honen zati bat aipatu zuen, esan zuen: 'Orduan makurtu egin zen', eskuak belauniko jarriz, eusten balie bezala, eta eskuak soka bat bezala lotu zituen eta gero alboetatik luzatu zituen». Ondoren, esan zuen: «Orduan ahozpeztu egin zen, sudurra eta kopetan lurrera jarriz, eta eskuak alboetatik luzatuz eta palmondoak sorbalden paraleloan jarriz». Ondoren, burua altxatu zuen - bi prostrazioen artean eseri zen - hezurrak jatorrizko posiziora itzultzeko, - prostrazioaren ondoren - iftirasy eseri zen - ezkerreko hankaren gainean eseri zen - eskuineko oinaren oin-azpikoa Qiblara begira zuela, eta eskuineko oina eskuineko belaunean jarri zuen, eta ezkerreko eskuaren ahurra ezkerreko belaunean, hatz erakuslearekin seinalatuz'. Abu Daudek esan zuen: 'Hadith hau ['Utbah bin Abu Hakim]-ek kontatu zuen [Abdullah bin Isa]-rengandik ['Abbas bin Sahl]-engandik, baina ez zuen -sat- Tawaruk aipatu, gero -kontatutako- hadithean bezala aipatu zuen Fulaih-ek'. Bitartean, Al Hasan bin Al Hurrek eserita egoteko posizioa aipatu zuen haditharen arabera - berak kontatua - Fulaih eta 'Utbah'. ['Amr bin Uthmanek] esan digu [Baqiyahk] esan didala [Utbahk] esan didala [Abdullah bin Isa]-ri [Al 'Abbas bin Sahl As Sa'idi-ri] [Abu Humaid-i]-ri honelako hadith batekin, esan zuen: 'Ahuspez jartzen zenean, izterrak luzatu zituen urdailaren pisua eraman gabe'. Abu Daudek esan zuen: 'Hadith hau [Ibn Mubarrak]-ek ere kontatu zuen, [Fulaihk] esan digu entzun nuela ['Abbas bin Sahl] kontatzen -hadith hau-, baina ez dut buruz ikasten. Eta esan dit badirudi Isa bin Abdullah aipatu zuela Abbas bin Sahl-engandik entzun zuela esan zuela; Hadith hau Abu Humaid As Sa'idi-ri azaldu nion, esan zigun [Muhammad bin Ma'marrek] esan zigun [Hajjaj bin Minhalek] esan zigun [Hammamek] esan zigun [Muhammad bin Juhadahk] [Abdul Jabbar bin Wa`ilek] [bere aita] Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek hadith honi buruz, esan zuen: 'Ahuspeztu zenean, belaunak lurrera estutu zituen esku-ahurrak lurrean jarri aurretik, berriro esan zuen; 'Ahuspeztu zenean, aurpegia esku-aharren artean jarri eta besapeak zabaldu zituen'. Esan du [Hajjajek]; [Hammamek] esan zuen; eta esan zigun [Syaqiqek] esan zidan ['Ashim bin Kulaibek] [bere aita] Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek honelako -hadith-, eta uste dudan hadithetako bat Muhammad bin Juhadah-ren haditha da, hots; 'Jiki nahi zuenean -zutik jartzeko-, belauniko jartzen zen, izterren gainean makurtuz'.