Χαντίθ
Kurban unta atau sapi boleh untuk tujuh orang
Imam Tirmidzi : 828حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَنَحَرْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ الْبَقَرَةَ عَنْ سَبْعَةٍ وَالْبَدَنَةَ عَنْ سَبْعَةٍقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عُمَرَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَعَائِشَةَ وَابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ جَابِرٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ يَرَوْنَ الْجَزُورَ عَنْ سَبْعَةٍ وَالْبَقَرَةَ عَنْ سَبْعَةٍ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَرُوِي عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الْبَقَرَةَ عَنْ سَبْعَةٍ وَالْجَزُورَ عَنْ عَشَرَةٍ وَهُوَ قَوْلُ إِسْحَقَ وَاحْتَجَّ بِهَذَا الْحَدِيثِ وَحَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ إِنَّمَا نَعْرِفُهُ مِنْ وَجْهٍ وَاحِدٍ
Μας είπε [ο Κουτάιμπα], μας είπε [ο Μαλίκ μπιν Άνας] από τον [Άμπου Ζουμπάιρ] από τον [Τζαμπίρ] που είπε: «Σφάξαμε μια αγελάδα για επτά άτομα και μια καμήλα για επτά άτομα με τον Προφήτη (ειρήνη και ευλογίες σε αυτόν) το έτος Χουντάιμπιγια». -Ο Άμπου Ισά Ατ Τιρμίδι- είπε: «Το χαντίθ αφηγήθηκε από τον Ιμπν Ουμάρ, τον Άμπου Χουράιρα, την Αϊσία και τον Ιμπν Αμπάς». Ο Άμπου Ισά είπε: «Το χαντίθ Τζαμπίρ είναι ένα αυθεντικό χαντίθ και εφαρμόζεται από μελετητές μεταξύ των συντρόφων του Προφήτη (ειρήνη και ευλογίες σε αυτόν). Υποστηρίζουν ότι επιτρέπεται σε επτά άτομα να σφάξουν μία καμήλα ή μία αγελάδα. Αυτή είναι επίσης η γνώμη του Σουφιάν Ατς Τσαούρι, του Σιαφί και του Άχμαντ. Και αφηγήθηκε από τον Ιμπν Αμπάς από τον Προφήτη (ειρήνη και ευλογίες σε αυτόν) ότι μια αγελάδα μπορεί να σφαχθεί για επτά άτομα, καθώς και μια καμήλα για δέκα άτομα. Αυτή είναι η γνώμη του Ισάκ, βασισμένη σε αυτό το χαντίθ. Γνωρίζουμε το χαντίθ του Ιμπν Αμπάς μόνο μέσω ενός σανάντ.