Hadith Representative
Nabi mengampuni Hathib meskipun berkhianat membocorkan rencana Nabi kepada musyrikin karena menghargai peserta perang Badar
Imam Tirmidzi : 3227حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ الْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ هُوَ ابْنُ الْحَنَفِيَّةِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ قَال سَمِعْتُ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ يَقُولُبَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا وَالزُّبَيْرَ وَالْمِقْدَادَ بْنَ الْأَسْوَدِ فَقَالَ انْطَلِقُوا حَتَّى تَأْتُوا رَوْضَةَ خَاخٍ فَإِنَّ فِيهَا ظَعِينَةً مَعَهَا كِتَابٌ فَخُذُوهُ مِنْهَا فَأْتُونِي بِهِ فَخَرَجْنَا تَتَعَادَى بِنَا خَيْلُنَا حَتَّى أَتَيْنَا الرَّوْضَةَ فَإِذَا نَحْنُ بِالظَّعِينَةِ فَقُلْنَا أَخْرِجِي الْكِتَابَ فَقَالَتْ مَا مَعِي مِنْ كِتَابٍ فَقُلْنَا لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَتُلْقِيَنَّ الثِّيَابَ قَالَ فَأَخْرَجَتْهُ مِنْ عِقَاصِهَا قَالَ فَأَتَيْنَا بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هُوَ مِنْ حَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ إِلَى نَاسٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَ بِمَكَّةَ يُخْبِرُهُمْ بِبَعْضِ أَمْرِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا هَذَا يَا حَاطِبُ قَالَ لَا تَعْجَلْ عَلَيَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي كُنْتُ امْرَأً مُلْصَقًا فِي قُرَيْشٍ وَلَمْ أَكُنْ مِنْ أَنْفُسِهَا وَكَانَ مَنْ مَعَكَ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ لَهُمْ قَرَابَاتٌ يَحْمُونَ بِهَا أَهْلِيهِمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِمَكَّةَ فَأَحْبَبْتُ إِذْ فَاتَنِي ذَلِكَ مِنْ نَسَبٍ فِيهِمْ أَنْ أَتَّخِذَ فِيهِمْ يَدًا يَحْمُونَ بِهَا قَرَابَتِي وَمَا فَعَلْتُ ذَلِكَ كُفْرًا وَلَا ارْتِدَادًا عَنْ دِينِي وَلَا رِضًا بِالْكُفْرِ بَعْدَ الْإِسْلَامِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدَقَ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ دَعْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ أَضْرِبْ عُنُقَ هَذَا الْمُنَافِقِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا فَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ اطَّلَعَ عَلَى أَهْلِ بَدْرٍ فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ فَقَدْ غَفَرْتُ لَكُمْ قَالَ وَفِيهِ أُنْزِلَتْ هَذِهِ السُّورَةُ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ }السُّورَةَقَالَ عَمْرٌو وَقَدْ رَأَيْتُ ابْنَ أَبِي رَافِعٍ وَكَانَ كَاتِبًا لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَفِيهِ عَنْ عُمَرَ وَجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَرَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عُيَيْنَةَ هَذَا الْحَدِيثَ نَحْوَ هَذَا وَذَكَرُوا هَذَا الْحَرْفَ وَقَالُوا لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَتُلْقِيَنَّ الثِّيَابَ وَقَدْ رُوِيَ أَيْضًا عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ عَنْ عَلِيٍّ نَحْوَ هَذَا الْحَدِيثِ ذَكَرَ بَعْضُهُمْ فِيهِ فَقَالَ لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَنُجَرِّدَنَّكِ
Al à contât [Ibn Abu Umar] al à contât [Sufyan] di [‘Amr bin Dinar] di [Al Hasan bin Mohammed vâl a dî Al Hanafiyah] di [‘Ubaidullah bin Abu Rafi’], al à dit; O ai sintût [Ali bin Abu Talib] dî; Il Rasulullah al à mandât, ven a stâi jo, Az Zubair e Al Miqdad bin Al Aswad. Al disè: ‘Vai fin che no rivis intun lûc clamât Raudhah Khakh, parcè che invezit e je une femine che e puarte une letare, daspò cjapale di jê e puartale a me’. Dopo o jerin jessûts e i nestris cjavâi a galopavin fin che o rivàrin a Raudhah Khah, e al somee che o vin cjatât une femine, daspò o vin dit; tirâ fûr la letare! Alore la femine e disè; No ai puartât une letare. Alore o disìn; ti âs tirât fûr pardabon la letare o ti âs tirât vie i vistîts! Ali al disè; alore la femine e tirà fûr la letare dai siei cjavei intreçâts -bun, bun-. Ali al disè; daspò o vin arestât la femine al Rasulullah Sallam e al è vignût fûr che la letare e jere di Hathib bin Abu Balta’ah ai politeiscj de Meche, al à comunicât lôr di cualchi afârs dal Profete Sallam. Alore al disè: “Cje al è chest, o Hathib?” Hathib al disè; No sburtâmi a punimi, o Messazîr di Allah! Di fat, o jeri une persone che e viveve jenfri il popul coraish e no jeri un dai lôr dissendents, invezit chei che a jerin cun te di jenfri i muhajirin a vevin parincj cun cui a protezevin lis lôr fameis e proprietâts a Meche. E o voleve, ancje se no vevi dissendence cun lôr, dâ un servizi par mantignî la mê afinitât, e o lu fasevi no parcè che o jeri un infedel e o lassà la mê religjon e no parcè che o jeri content de incredulitât dopo la rivade dal Islam. Alore il Profete al disè: al veve reson. Alore Umar bin Al Khathab Radliallahu Anhu al disè; Lassâmi taiâ il cuel di chest ipocrite, o Messazîr di Allah! Alore il Profete sallallaahu alaihi wasallam al disè: ‘Invezit al à partecipât ae bataie di Badr, tu cognossis che al è pussibil che Allah al cjalà l’Espert di Badr e al disè: ‘Fâ come che tu volis, pardabon o ai perdonat i tôs pecjâts?’. Ali al disè; alore cheste letare e je vignude jù a rivuart di Hathib bin Abu Balta’ah: ‘O tu che tu crodis, no cjapâ i Miei nemîs e i tôs nemîs come amìs leâi’. -QS. 1-, ‘Amr al à dit; Par ce che o sai, Ibn Abu Rafi’ al jere il segretari di Ali bin Abu Talib. Chest hadith al è un hadith hasan sahih, e al ven di Omar e Jabir bin Abdullah, e no dome une persone e à contât chest hadith di Sufyan bin Uyainah cussì. E a àn dit cun chest editoriâl: tu tirâs fûr pardabon la letare o ti tirâs vie i vistîts! E al è stât ancje contât di [Abu Abdur Rahman As Sulami] di [Ali] come chest hadith, cualchidun di lôr al à menzonât a lui: pardabon tu fâs fûr la letare o o ti disvistirìn dai vistîts.