Nabi mengampuni Hathib meskipun berkhianat membocorkan rencana Nabi kepada musyrikin karena menghargai peserta perang Badar

Imam Bukhari : 3939

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ قَالَ أَخْبَرَنِي الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ أَنَّهُ سَمِعَ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي رَافِعٍ يَقُولُ سَمِعْتُ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُيَقُولُ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا وَالزُّبَيْرَ وَالْمِقْدَادَ فَقَالَ انْطَلِقُوا حَتَّى تَأْتُوا رَوْضَةَ خَاخٍ فَإِنَّ بِهَا ظَعِينَةً مَعَهَا كِتَابٌ فَخُذُوا مِنْهَا قَالَ فَانْطَلَقْنَا تَعَادَى بِنَا خَيْلُنَا حَتَّى أَتَيْنَا الرَّوْضَةَ فَإِذَا نَحْنُ بِالظَّعِينَةِ قُلْنَا لَهَا أَخْرِجِي الْكِتَابَ قَالَتْ مَا مَعِي كِتَابٌ فَقُلْنَا لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَنُلْقِيَنَّ الثِّيَابَ قَالَ فَأَخْرَجَتْهُ مِنْ عِقَاصِهَا فَأَتَيْنَا بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا فِيهِ مِنْ حَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ إِلَى نَاسٍ بِمَكَّةَ مِنْ الْمُشْرِكِينَ يُخْبِرُهُمْ بِبَعْضِ أَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا حَاطِبُ مَا هَذَا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَا تَعْجَلْ عَلَيَّ إِنِّي كُنْتُ امْرَأً مُلْصَقًا فِي قُرَيْشٍ يَقُولُ كُنْتُ حَلِيفًا وَلَمْ أَكُنْ مِنْ أَنْفُسِهَا وَكَانَ مَنْ مَعَكَ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ مَنْ لَهُمْ قَرَابَاتٌ يَحْمُونَ أَهْلِيهِمْ وَأَمْوَالَهُمْ فَأَحْبَبْتُ إِذْ فَاتَنِي ذَلِكَ مِنْ النَّسَبِ فِيهِمْ أَنْ أَتَّخِذَ عِنْدَهُمْ يَدًا يَحْمُونَ قَرَابَتِي وَلَمْ أَفْعَلْهُ ارْتِدَادًا عَنْ دِينِي وَلَا رِضًا بِالْكُفْرِ بَعْدَ الْإِسْلَامِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا إِنَّهُ قَدْ صَدَقَكُمْ فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ دَعْنِي أَضْرِبْ عُنُقَ هَذَا الْمُنَافِقِ فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ اطَّلَعَ عَلَى مَنْ شَهِدَ بَدْرًا فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ فَقَدْ غَفَرْتُ لَكُمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ السُّورَةَ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوا بِمَا جَاءَكُمْ مِنْ الْحَقِّ إِلَى قَوْلِهِ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاءَ السَّبِيلِ }

Al à contât [Qutaibah bin Said] Al à contât [Sufyan] di [Amru bin Dinar], al à dit che al veve contât a mi [Al Hasan bin Muhammad] che al veve sintût [Ubaidullah bin Abu Rafi'] dî, o ai sintût [Ali] Radliallahu Anhu dî, il so messaç: ‘Vai indenant fin che no rivis a ‘Raudhah Khakh’, parcè che e je une femine che e cjape sù un camêl che e puarte une letare, cjapâ la letare’. Ubaidullah bin Rafi’ al disè, o jerin partîts e i nestris cjavâi a corivin il plui di corse pussibil fin che o rivàrin a Raudah Khakh, dulà che e jere za une femine che e jere a cjaval. Noi lu vin dit; “Par plasê tirâ fûr la tô letare”. “No ai puartât une letare”. La femine e rispuindè. Duncje o sin obleâts a dî; “Tu âs di tirâ fûr chê letare, o ti disvisarìn i vistîts!” Ubaidullah al disè, daspò la femine e voleve infin tirâ fûr la sô letare dal so sfueut di cjavei, e o vin puartât la letare al Rasulullah. Al è vignût fûr che la letare e jere vignude di Khatib bin Abu Balta’ah Al Ansahri a diviers politeiscj a Meche, informantju di diviersis politichis dal Profete che al varès puartât indenant. Duncje il Rasulullah al interogà Hatib bin Abu Balta’ah disint ‘O Hatib, ce volis dî scrivint une letare come cheste?’ Hathib al rispuindè: ‘O Messazîr di Allah, no fâs corse a punimi, o soi un che une volte al jere blocât in Quraish, - daspò al spiegà, al jere il so aleât, ma no dai siei dissendents. I Muhajirin che a son cun te a àn tancj parincj che a àn di vê cure des lôr fameis e des lôr proprietâts, cussì ancje jo o vuei, se no ai une dissendence, o cjatarò un protetôr dongje di lôr par podê mantignî la mê vicinance. O no lu ai fat parcè che o soi apostatât de mê religjon, e nol vûl dî che o soi content de incredulitât dopo dal Islam. Rasulullah al comentà: “Hatib al è stât onest cun te”. Umar, in ogni câs, al comunicà la sô atitudin dure, ‘O Messazîr di Allah, permetimi di taiâ il cuel di chest ipocrite’. Il Messazîr di Allah lu à impedît disint: 'Lui, Hatib, al à partecipât ae bataie di Badr, cui che al sa, Allah al à cjalât ducj i seguidôrs de bataie di Badr e al à dit 'fâ cemût che tu volis, o ti ai perdonat, alore il verset al fo palesât: 'O tu che tu crodis, no cjapâ i miei nemîs come protetôr e ancje se lôr love par enemi, no crodi inte veretât che e je vignude a te’. -fin al verset 'Si è straviât dal cjamin dret- -QS. Verset 1-.