Nabi pernah menggunakan pendapat Abu Bakar, ternyata pendapat Umar yang dibenarkan Allah mengenai tawanan perang Badar

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْيَمَامِيُّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو زُمَيْلٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عبَّاسٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَنَظَرَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمُشْرِكِينَ وَهُمْ أَلْفٌ وَأَصْحَابُهُ ثَلَاثُ مِائَةٍ وَبِضْعَةُ عَشَرَ رَجُلًا فَاسْتَقْبَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْقِبْلَةَ ثُمَّ مَدَّ يَدَيْهِ وَجَعَلَ يَهْتِفُ بِرَبِّهِ اللَّهُمَّ أَنْجِزْ لِي مَا وَعَدْتَنِي اللَّهُمَّ آتِنِي مَا وَعَدْتَنِي اللَّهُمَّ إِنْ تُهْلِكْ هَذِهِ الْعِصَابَةَ مِنْ أَهْلِ الْإِسْلَامِ لَا تُعْبَدُ فِي الْأَرْضِ فَمَا زَالَ يَهْتِفُ بِرَبِّهِ مَادًّا يَدَيْهِ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ حَتَّى سَقَطَ رِدَاؤُهُ مِنْ مَنْكِبَيْهِ فَأَتَاهُ أَبُو بَكْرٍ فَأَخَذَ رِدَاءَهُ فَأَلْقَاهُ عَلَى مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ الْتَزَمَهُ مِنْ وَرَائِهِ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ كَفَاكَ مُنَاشَدَتَكَ رَبَّكَ إِنَّهُ سَيُنْجِزُ لَكَ مَا وَعَدَكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى{ إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنْ الْمَلَائِكَةِ مُرْدِفِينَ }فَأَمَدَّهُمْ اللَّهُ بِالْمَلَائِكَةِقَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ عُمَرَ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِي زُمَيْلٍ وَأَبُو زُمَيْلٍ اسْمُهُ سِمَاكٌ الْحَنَفِيُّ وَإِنَّمَا كَانَ هَذَا يَوْمَ بَدْرٍ

हे आम्हाला [मुहम्मद बिन बस्यार] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [उमर बिन युनूस अल-यामामी] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [इक्रिमा बिन अमर] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अबू जुमैल] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अब्दुल्ला बिन अब्बास] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [उमर बिन अल-खत्ताब] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी पाहिले की त्यांच्या सोबत फक्त तीनशेहून थोडे अधिक साथीदार होते, तर समोर हजार विधर्मी होते, तेव्हा त्यांनी क़िब्लाकडे तोंड करून हात मागण्याच्या हेतूने वर केले आणि म्हणाले: 'ऐ अल्लाह, मला ते सर्व दे जे तू मला वचन दिले आहेस, 'अल्लाहे, तू मला जे काही वचन दिले आहेस ते सर्व मला दे; अल्लाहे, तू मला जे काही वचन दिले आहेस ते सर्व घडवून आण; अल्लाहे, जर तू या मुसलमानांच्या गटाचा नाश केलास, तर पृथ्वीवर तुझी इबादत करण्यासाठी कोणीही उरणार नाही,' तो प्रार्थना करत राहिला आणि हात वर करत राहिला, तोपर्यंत त्याचा चोगल खांद्यावरून पडला; तेव्हा अबू बक्रने तो उचलून परत त्याच्या खांद्यावर टाकला, मग त्याने (जणू) मागून त्याला मिठी मारली आणि म्हणाला: 'अल्लाहच्या पैगंबर, तुमची प्रार्थना करण्यासाठी इतकंच पुरेसं आहे, कारण तो नक्कीच जे काही वचन दिले आहे ते सर्व देईल.' मग अल्लाहने (याद करून) सांगितले: '(याद करा) जेव्हा तुम्ही तुमच्या पालनहाराकडे मदत मागितली, आणि त्याने ती तुम्हाला दिली: "नक्कीच, मी माझ्या फौजा तुमच्याकडे पाठवीन, एकानंतर एक येणाऱ्या हजार देवदूतांसह."' (अल-अनफाल: ९) अबू ईसा यांनी सांगितले की ही हदीस हसन सहीह गारिब आहे; आम्हाला 'उमर' यांच्या हदीसमधून ती इक्रीमा इब्न 'अम्मार यांच्या हदीसद्वारे अबू जुमैल यांच्याकडून वगळता माहित नाही. अबू जुमैल यांचे नाव सिमाक अल-हनाफी होते. हे बद्रच्या लढाईदरम्यान घडले.