Penjelasan waktu-waktu shalat: zhuhur, ashar, maghrib, isya, dan subuh

Imam Bukhari : 729

حَدَّثَنَا آدَمُ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا سَيَّارُ بْنُ سَلَامَةَ قَالَدَخَلْتُ أَنَا وَأَبِي عَلَى أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّ فَسَأَلْنَاهُ عَنْ وَقْتِ الصَّلَوَاتِ فَقَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي الظُّهْرَ حِينَ تَزُولُ الشَّمْسُ وَالْعَصْرَ وَيَرْجِعُ الرَّجُلُ إِلَى أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ وَنَسِيتُ مَا قَالَ فِي الْمَغْرِبِ وَلَا يُبَالِي بِتَأْخِيرِ الْعِشَاءِ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ وَلَا يُحِبُّ النَّوْمَ قَبْلَهَا وَلَا الْحَدِيثَ بَعْدَهَا وَيُصَلِّي الصُّبْحَ فَيَنْصَرِفُ الرَّجُلُ فَيَعْرِفُ جَلِيسَهُ وَكَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ أَوْ إِحْدَاهُمَا مَا بَيْنَ السِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ

আমাক কোৱা হৈছে [আদমে] কৈছে, আমাক কোৱা হৈছে [ছ্যুবাহে] ক’লে, আমাক কোৱা হৈছে [ছায়াৰ বিন চালামাহে] ক’লে, ‘মোৰ দেউতা আৰু মই [আবু বৰ্জা আল আছলামী]ক চাবলৈ আহিলোঁ, তাৰ পিছত আমি তেওঁক নামাজৰ সময়ৰ বিষয়ে সুধিলোঁ’। তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে সূৰ্য হেলনীয়া হৈ থকাৰ সময়ত ধুহৰ নামাজ কৰিছিল, সূৰ্য্য গৰম হৈ থকাৰ সময়ত কোনোবাই মদীনাৰ প্ৰান্তলৈ উভতি অহাৰ সময়ত আছৰৰ নামাজ কৰিছিল আৰু মই পাহৰি গৈছিলো যে তেওঁ মাগৰিবৰ নামাজৰ বিষয়ে কি বুজাইছিল। আৰু ৰাতিৰ শেষ তৃতীয়াংশলৈকে ঈশা নামাজ শেষ কৰাটো তেওঁৰ বাবে অস্বাভাৱিক নাছিল, ইছা নামাজৰ আগত শুই তাৰ পিছত আড্ডা মাৰি ভাল নাপালে। আৰু ফজৰ নামাজ শেষ হ’লে কোনোবাই তেওঁৰ কাষত কোনে নামাজ পঢ়ি আছে চিনিব পাৰিব, সেই সময়ত তেওঁ ফজৰ নামাজ কৰিলে। তেওঁ ফজৰ নামাজত চুৰাখন দুয়োটা ৰাকাততে পঢ়িছিল, বা ইয়াৰে এটাত প্ৰায় ষাঠিৰ পৰা এশ আয়াত পঢ়িছিল’।