Penjelasan waktu-waktu shalat: zhuhur, ashar, maghrib, isya, dan subuh

Imam Bukhari : 514

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا عَوْفٌ عَنْ سَيَّارِ بْنِ سَلَامَةَ قَالَدَخَلْتُ أَنَا وَأَبِي عَلَى أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّ فَقَالَ لَهُ أَبِي كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي الْمَكْتُوبَةَ فَقَالَ كَانَ يُصَلِّي الْهَجِيرَ الَّتِي تَدْعُونَهَا الْأُولَى حِينَ تَدْحَضُ الشَّمْسُ وَيُصَلِّي الْعَصْرَ ثُمَّ يَرْجِعُ أَحَدُنَا إِلَى رَحْلِهِ فِي أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ وَنَسِيتُ مَا قَالَ فِي الْمَغْرِبِ وَكَانَ يَسْتَحِبُّ أَنْ يُؤَخِّرَ الْعِشَاءَ الَّتِي تَدْعُونَهَا الْعَتَمَةَ وَكَانَ يَكْرَهُ النَّوْمَ قَبْلَهَا وَالْحَدِيثَ بَعْدَهَا وَكَانَ يَنْفَتِلُ مِنْ صَلَاةِ الْغَدَاةِ حِينَ يَعْرِفُ الرَّجُلُ جَلِيسَهُ وَيَقْرَأُ بِالسِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ

আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন মুকাটিলে] কৈছে, আমাক কৈছে [আব্দুল্লাই] কৈছে, আমাক কৈছে [আউফ] [ছায়াৰ বিন চালামাহ]ৰ পৰা ক’লে, ‘মোৰ পিতৃ আৰু মই [আবু বৰজা আল আছলামী] চাবলৈ আহিছিলো। তেতিয়া মোৰ দেউতাই তেওঁক ক’লে, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ফৰজ নামাজ কেনেকৈ কৰিলে? আবু বৰজাহে উত্তৰ দিলে, ‘নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে জুহুৰৰ নামাজ কৰিলে, যাক আপুনি মূল সময় বুলি কয়, যেতিয়া সূৰ্য্য অস্ত গৈছিল, আছৰৰ নামাজ যেতিয়া আমাৰ মাজৰ এজনে চহৰৰ শেষত নিজৰ বাহন লৈ উভতি আহিছিল, আনহাতে সূৰ্য্য এতিয়াও গৰম হৈ আছিল। আৰু মাগৰিব নামাজৰ সময়ত তেওঁ কি পঢ়া কথা পাহৰিলোঁ। তেওঁ ঈছা নামাজ শেষ কৰাটো পছন্দ কৰিছিল যিটোক আপুনি আতমাহৰ নামাজ বুলি কয়, আৰু ইছা নামাজৰ আগতে শুই তাৰ পিছত কথা পতা তেওঁ ভাল নাপালে। আৰু তেওঁ ফজৰৰ নামাজ কৰিলে যেতিয়া কোনোবাই তেওঁৰ কাষত কোন আছে ক’ব পাৰিলে, তেওঁ ছয়ৰ পৰা এশ আয়াত পাঠ কৰিলে’।