Al 'Azim

Imam Ahmad : 20477

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ عَنْ مَكْحُولٍ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ دَخَلَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ عَكَّافُ بْنُ بِشْرٍ التَّمِيمِيُّ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عَكَّافُ هَلْ لَكَ مِنْ زَوْجَةٍ قَالَ لَا قَالَ وَلَا جَارِيَةٍ قَالَ وَلَا جَارِيَةَ قَالَ وَأَنْتَ مُوسِرٌ بِخَيْرٍ قَالَ وَأَنَا مُوسِرٌ بِخَيْرٍ قَالَ أَنْتَ إِذًا مِنْ إِخْوَانِ الشَّيَاطِينِ وَلَوْ كُنْتَ فِي النَّصَارَى كُنْتَ مِنْ رُهْبَانِهِمْ إِنَّ سُنَّتَنَا النِّكَاحُ شِرَارُكُمْ عُزَّابُكُمْ وَأَرَاذِلُ مَوْتَاكُمْ عُزَّابُكُمْ أَبِالشَّيْطَانِ تَمَرَّسُونَ مَا لِلشَّيْطَانِ مِنْ سِلَاحٍ أَبْلَغُ فِي الصَّالِحِينَ مِنْ النِّسَاءِ إِلَّا الْمُتَزَوِّجُونَ أُولَئِكَ الْمُطَهَّرُونَ الْمُبَرَّءُونَ مِنْ الْخَنَا وَيْحَكَ يَا عَكَّافُ إِنَّهُنَّ صَوَاحِبُ أَيُّوبَ وَدَاوُدَ وَيُوسُفَ وَكُرْسُفَ فَقَالَ لَهُ بِشْرُ بْنُ عَطِيَّةَ وَمَنْ كُرْسُفُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ رَجُلٌ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ بِسَاحِلٍ مِنْ سَوَاحِلِ الْبَحْرِ ثَلَاثَ مِائَةِ عَامٍ يَصُومُ النَّهَارَ وَيَقُومُ اللَّيْلَ ثُمَّ إِنَّهُ كَفَرَ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ فِي سَبَبِ امْرَأَةٍ عَشِقَهَا وَتَرَكَ مَا كَانَ عَلَيْهِ مِنْ عِبَادَةِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ ثُمَّ اسْتَدْرَكَهُ اللَّهُ بِبَعْضِ مَا كَانَ مِنْهُ فَتَابَ عَلَيْهِ وَيْحَكَ يَا عَكَّافُ تَزَوَّجْ وَإِلَّا فَأَنْتَ مِنْ الْمُذَبْذَبِينَ قَالَ زَوِّجْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ قَدْ زَوَّجْتُكَ كَرِيمَةَ بِنْتَ كُلْثُومٍ الْحِمْيَرِيِّ

Һөйләне беҙгә [Ғәбдүррәзәк] беҙгә [Мөхәммәт бин Рәсий] [Мәхүлдән] [кемдәндер] [Әбү Дзарҙан] һөйләне, ул әйтте: «Аҡҡаф бин Бисыр Әт Тайми исемле кеше Рәсүлуллаһ Шаллалаһу Ғәләйһи Вәсәләмде күрергә килде. Шунан пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһиссәләм унан һорай: «Әй, Аҡҡаф, һинең ҡатының бармы?» Ул: «Юҡ», — тип яуап бирҙе. Пәйғәмбәребеҙ тағы ла һораны; — Ҡатын ҡол дамы? Ул тағы ла: «Ҡолдар ҙа түгел», — тип яуап бирҙе. Пәйғәмбәребеҙ: «Һеҙ иреклеһегеҙме?» Ул: «Эйе, мин иреклемен», — тип яуап бирҙе. Пәйғәмбәребеҙ ҙә әйткән: «Улайһа, һеҙ шайтан ҡәрҙәштәре араһында, әгәр һеҙ христиан булһағыҙ, мотлаҡ улар руханиҙары араһында булыр инегеҙ». Ысынлап та, беҙҙең сөннәтебеҙ – өйләнеү, арағыҙҙағы иң насар кеше – әле буйҙаҡ булған кеше, ә мәрхүмдәрегеҙҙең иң ерәнгеһе – әле буйҙаҡ килеш үлгән кеше. Ҡатын-ҡыҙҙарҙан башҡа тәҡүә кешеләр менән көрәшергә шайтандың һөҙөмтәлерәк ҡоралы булмаһа ла, шайтан менән көрәшергә теләйһегеҙме? Инде ғаилә ҡорғандарҙы иҫәпкә алмағанда, улар таҙарынған, йәмһеҙ эштәрҙән һаҡланғандар. Ҡайғы һиңә, эй, Ғәҡкәф! Асылда был ҡатындар Әйүп, Дауыт, Йософ һәм Көрсуфтың юлдаштары булған. Шунан һуң Бисыр бин Әтийә унан: «Кем ул Көрсуф, эй, Аллаһ Рәсүле?» Ул яуап бирҙе: «Ул диңгеҙ буйында өс йөҙ йыл буйы Аллаһы Тәғәләгә ғибәҙәт ҡылған кеше ине; Көндөҙ ураҙа тота, төндә намаҙ уҡый, әммә һуңынан үҙенә оҡшаған бер ҡатын арҡаһында Бөйөк Аллаһҡа инҡар итә, Әззә Вә Жәлләгә ғибәҙәт ҡылыу ғәҙәтен ташлай. Шунан һуң Аллаһ Тәғәлә уны яҡшылыҡҡа ҡайтара, тәүбәгә килһен өсөн. ҡайғы һиңә, эй, Ғәҡкәф, кейәүгә сығырға кәрәк! Әгәр ҙә юҡ икән, тимәк, һин шикләнгәндәрҙәнһең», — тине. Шунан һуң Ғәҡкәф: «Миңә кейәүгә сыҡ, эй, Аллаһ илсеһе!» Ул һуңынан: «Мин һине Кәримә бинт Ҡолтүм Әл Химйәригә кейәүгә бирәм», — тигән.