Al Baqi

Imam Ahmad : 13081

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ خَلِيفَةَ حَدَّثَنَا حَفْصُ ابْنُ أَخِي أَنَسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسًا فِي الْحَلْقَةِ وَرَجُلٌ قَائِمٌ يُصَلِّي فَلَمَّا رَكَعَ وَسَجَدَ فَتَشَهَّدَ ثُمَّ قَالَ فِي دُعَائِهِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنَّ لَكَ الْحَمْدَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْمَنَّانُ يَا بَدِيعَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ يَا ذَا الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ إِنِّي أَسْأَلُكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَدْرُونَ بِمَا دَعَا اللَّهَ قَالَ فَقَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ دَعَا اللَّهَ بِاسْمِهِ الْأَعْظَمِ الَّذِي إِذَا دُعِيَ بِهِ أَجَابَ وَإِذَا سُئِلَ بِهِ أَعْطَى

Беҙгә [Аффан] әйтте [Хәләф бин Хәлифә] беҙгә [Хафс бин уның ағаһы Әнәс] [Әнәс бин Мәлик] әйтте; Мин Рәсүлуллаһ менән бер йыйылышта ултырғанда, бер кеше намаҙ уҡып торған, шуға күрә ул рәхәтләнеп, сәждә ҡылғанда, һуңынан тәшхүдте башҡарғанда, ул үҙенең намаҙында әйтте: «Эй, Аллаһ, мин ысынлап та һорайым, бөтә маҡтау Һинең өсөн икәнен белеп, Барлыҡҡа килтергән Алла юҡ, Һин Аллаһы Тәғәләгә табынды. ә ер, эй, бейеклеккә һәм данға эйә булған, эй, Ҡөҙрәтле, эй, Мәңгелек Мәңгелек, ысынлап та, Һиңә ялбарам», — тине, шунан һуң Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһуғәләйһи вәссәләм: «Беләһеңме, ул Аллаһҡа ниндәй доға саҡырҙы?». -Әнәс бин Мәлик Радлиаллаһу'анһу- тигән; Шуға күрә улар: «Аллаһ һәм Уның рәсүле яҡшыраҡ белә», — тип яуап бирҙеләр. Рәсүлуллаһ Саллаллаһуғәләйһи вәссәләм: «Йәнемдең ҡулында булғанға ант итәм, ысынлап та, ул Аллаһҡа үҙенең иң бөйөк исеме менән доға ҡылды, әгәр ҙә ул доға менән доға ҡылһа, Аллаһ уны бирер, һораһа, уға бирелер», — тигән.