Larangan mengaku memiliki sesuatu yang tidak diberikan kepadanya
Imam Ahmad : 25692حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ هِشَامٍ قَالَ حَدَّثَتْنِي فَاطِمَةُ عَنْ أَسْمَاءَ أَنَّ امْرَأَةً قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي ضَرَّةً فَهَلْ عَلَيَّ جُنَاحٌ إِنْ تَشَبَّعْتُ مِنْ زَوْجِي بِغَيْرِ الَّذِي يُعْطِينِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُتَشَبِّعُ بِمَا لَمْ يُعْطَ كَلَابِسِ ثَوْبَيْ زُورٍ
Esan izan zaigu [Yahya bin Sa'id] [Hisyam]-etik, esan didate [Fatimah] [Asma'-tik [Asma']-tik, bazegoela emakume bat esan zuena: 'O Allahren Mezularia, benetan beharra daukat, bekatua al naiz nire senarragandik gehiegizko -nahikotasuna- bilatzen badut, inoiz eman ez didan zerbait?' Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek erantzun zuen orduan: «Eman ez zaionarekin nahikoa bilatzen duen pertsona, bi zur oihal janzten dituen pertsona bat bezalakoa da; gezurra eta gezurra'.