Larangan mengaku memiliki sesuatu yang tidak diberikan kepadanya

Imam Ahmad : 25692

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ هِشَامٍ قَالَ حَدَّثَتْنِي فَاطِمَةُ عَنْ أَسْمَاءَ أَنَّ امْرَأَةً قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي ضَرَّةً فَهَلْ عَلَيَّ جُنَاحٌ إِنْ تَشَبَّعْتُ مِنْ زَوْجِي بِغَيْرِ الَّذِي يُعْطِينِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُتَشَبِّعُ بِمَا لَمْ يُعْطَ كَلَابِسِ ثَوْبَيْ زُورٍ

Dywedwyd wrthym [Yahya bin Sa'id] o [Hisyam], dywedwyd wrthyf [Fatimah] o [Asma'], fod gwraig a ddywedodd, 'O Negesydd Allah, yn wir yr wyf mewn angen, a wyf yn bechod os ceisiaf ormodol - digonolrwydd - gan fy ngŵr, rhywbeth nad yw erioed wedi rhoi i mi?' Yna atebodd alaihi wasallam Rasulullah sallallaahu: 'Y mae'r sawl sy'n ceisio digonolrwydd yr hyn sydd heb ei roi iddo, yn debyg i berson sy'n gwisgo dau gadach zur; celwydd ac anwiredd'.