Larangan mengaku memiliki sesuatu yang tidak diberikan kepadanya
Imam Ahmad : 25692
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ هِشَامٍ قَالَ حَدَّثَتْنِي فَاطِمَةُ عَنْ أَسْمَاءَ أَنَّ امْرَأَةً قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي ضَرَّةً فَهَلْ عَلَيَّ جُنَاحٌ إِنْ تَشَبَّعْتُ مِنْ زَوْجِي بِغَيْرِ الَّذِي يُعْطِينِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُتَشَبِّعُ بِمَا لَمْ يُعْطَ كَلَابِسِ ثَوْبَيْ زُورٍ
Akɛɛ wɔ [Yahya bin Sa’id] kɛjɛ [Hsyam] kɛɛ, akɛɛ mi [Fatimah] kɛjɛ [Asma’], akɛ yoo ko yɛ ni kɛɛ, ‘O Allah bɔfo, anɔkwale mli lɛ miyɛ hiamɔ nii, ani miji esha kɛji mitao nɔ ni fe nine -ni fa- kɛjɛ miwu dɛŋ, nɔ ko ni ekɛha mi kɔkɔɔkɔ? No sɛɛ lɛ, Rasulullah sallallaahu ‘alaihi wasallam ha hetoo akɛ: ‘Mɔ ni taoɔ nɔ ni fa bɔ ni sa kɛ nɔ ni akɛhaaa lɛ lɛ, tamɔ mɔ ko ni woɔ zur atadei enyɔ; amale kɛ amale’.