Larangan mengaku memiliki sesuatu yang tidak diberikan kepadanya

Imam Ahmad : 25692

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ هِشَامٍ قَالَ حَدَّثَتْنِي فَاطِمَةُ عَنْ أَسْمَاءَ أَنَّ امْرَأَةً قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي ضَرَّةً فَهَلْ عَلَيَّ جُنَاحٌ إِنْ تَشَبَّعْتُ مِنْ زَوْجِي بِغَيْرِ الَّذِي يُعْطِينِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُتَشَبِّعُ بِمَا لَمْ يُعْطَ كَلَابِسِ ثَوْبَيْ زُورٍ

اسان کي يحييٰ بن سعيد ٻڌايو آهي، هشام چيو آهي، مون کي فاطمه ٻڌايو آهي ته هڪ عورت هئي جنهن چيو، 'يا رسول الله، مان واقعي محتاج آهيان، ڇا مان گناهه ڪندس جيڪڏهن مان پنهنجي مڙس کان زيادتي گهران، جيڪا هن مون کي ڪڏهن به نه ڏني آهي؟' رسول الله صلي الله عليه وسلم جواب ڏنو، 'جيڪو ماڻهو ان شيءِ سان قناعت چاهي ٿو جيڪا هن کي نه ڏني وئي آهي، اهو ان شخص وانگر آهي جيڪو ٻه زرد ڪپڙا پائي ٿو؛ ڪوڙ ۽ ڪوڙ'.