Nabi Memerintahkan Wanita Haid untuk Berumrah dari Tan‘im Setelah Selesai Haji

इमाम मुस्लिम : 2121

حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا و قَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا نَرَى إِلَّا أَنَّهُ الْحَجُّ فَلَمَّا قَدِمْنَا مَكَّةَ تَطَوَّفْنَا بِالْبَيْتِ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ لَمْ يَكُنْ سَاقَ الْهَدْيَ أَنْ يَحِلَّ قَالَتْ فَحَلَّ مَنْ لَمْ يَكُنْ سَاقَ الْهَدْيَ وَنِسَاؤُهُ لَمْ يَسُقْنَ الْهَدْيَ فَأَحْلَلْنَ قَالَتْ عَائِشَةُ فَحِضْتُ فَلَمْ أَطُفْ بِالْبَيْتِ فَلَمَّا كَانَتْ لَيْلَةُ الْحَصْبَةِ قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ يَرْجِعُ النَّاسُ بِعُمْرَةٍ وَحَجَّةٍ وَأَرْجِعُ أَنَا بِحَجَّةٍ قَالَ أَوْ مَا كُنْتِ طُفْتِ لَيَالِيَ قَدِمْنَا مَكَّةَ قَالَتْ قُلْتُ لَا قَالَ فَاذْهَبِي مَعَ أَخِيكِ إِلَى التَّنْعِيمِ فَأَهِلِّي بِعُمْرَةٍ ثُمَّ مَوْعِدُكِ مَكَانَ كَذَا وَكَذَا قَالَتْ صَفِيَّةُ مَا أُرَانِي إِلَّا حَابِسَتَكُمْ قَالَ عَقْرَى حَلْقَى أَوْ مَا كُنْتِ طُفْتِ يَوْمَ النَّحْرِ قَالَتْ بَلَى قَالَ لَا بَأْسَ انْفِرِي قَالَتْ عَائِشَةُ فَلَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُصْعِدٌ مِنْ مَكَّةَ وَأَنَا مُنْهَبِطَةٌ عَلَيْهَا أَوْ أَنَا مُصْعِدَةٌ وَهُوَ مُنْهَبِطٌ مِنْهَا و قَالَ إِسْحَقُ مُتَهَبِّطَةٌ وَمُتَهَبِّطٌ و حَدَّثَنَاه سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نُلَبِّي لَا نَذْكُرُ حَجًّا وَلَا عُمْرَةً وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ مَنْصُورٍ

आम्हाला [जुहैर बिन हारब] आणि [इशाक बिन इब्राहिम] यांनी सांगितले -जुहैर म्हणाले- आम्हाला हदीस अशी ऐकवली गेली -इशाक म्हणाले- आम्हाला [जरीर] यांनी [मन्शूर] यांच्याकडून, त्यांनी [इब्राहिम] यांच्याकडून, त्यांनी [अल-असвад] यांच्याकडून, आणि त्यांनी [आयशा] (अल्लाहे त्यावर खुशाल असो) यांच्याकडून हदीस सांगितली, ज्यांनी सांगितले: आम्ही एकदा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यासोबत प्रवासाला निघालो होतो, आणि आमचा एकमेव हेतू हज करणे होता. मक्कामध्ये पोहोचल्यावर आम्ही काबाभोवती तवाफ केला, नंतर पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी आज्ञा केली: "ज्यांनी हदी (बलिदान प्राणी) आणला आहे, त्यांनी तहारुल करू." त्यामुळे ज्यांनी हदी आणला नव्हता, त्यांनीही तहारुल केले; त्यांच्या पत्नींनीही हदी आणला नव्हता, त्यामुळे त्यांनीही तहारुल केले. आयशा म्हणाली: अचानक मला मासिक पाळी सुरू झाली, त्यामुळे मी काबाभोवती तवाफ केला नाही. हश्बहच्या रात्री मी म्हटले, 'अल्लाहच्या संदेशवाहका, लोक उम्रा आणि हज दोन्हीचे फळ घेऊन परतत आहेत, तर मी फक्त हजचे फळ घेऊन परतत आहे.' त्यांनी विचारले: 'जेव्हा आपण मक्कामध्ये पोहोचलो तेव्हा तुम्ही रात्री तवाफ केला नाही का?' आयशा म्हणाली, 'नाही.' त्यांनी सांगितले: "तुझ्या बहिणीसोबत तन'ईमला जा, मग उम्रासाठी इहराम धारण करा, आणि आपण इथे आणि तिथे भेटू." शफिया म्हणाली, "मला अशी अपेक्षा नव्हती, जोपर्यंत तुम्ही माझ्या शुद्ध होण्याची आणि तवाफ पूर्ण होण्याची वाट पाहत नसाल, पण मला मासिक पाळी आली होती, त्यामुळे माझ्यासाठी तवाफ करणे अशक्य होते." त्याने विचारले: "अक्रा हलका (अल्लाहे तिला बाँझ आणि नि:संतान करो), तू नहरच्या दिवशी तवाफ का केला नाही?" शफियाहने उत्तर दिले, "होय, ते बरोबर आहे." त्याने म्हटले: "काही हरकत नाही, पुढे चला." आयशा म्हणाली: मग अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) जेव्हा मक्का सोडून जात होते, तेव्हा मी येत होते, तेव्हा ते मला भेटले. इशाक म्हणाले: मुताहब्बितुन् व मुताहब्बितुन् (रस्त्यात एकमेकांना ओलांडत). आणि आम्हाला [सुवैद बिन सा'द] यांनी [अली बिन मुशिर] यांच्याकडून, [अल-अ'मासी] यांच्याकडून, [इब्राहिम] यांच्याकडून, [अल-असвад] यांच्याकडून, [आयशा] (रज़ियल्लाहु ता'आला अन्हा) यांच्याकडून अशी हदीस सांगितली: आम्ही पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्या सोबत निघालो आणि आम्ही हज किंवा उम्राचा उल्लेख न करता तलबिया पठण केली. मग त्यांनी मन्सूर यांच्या हदीससारखीच एक हदीस सांगितली.