Imam Ahmad : 25032
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَيَّ بَيْتِي فِي إِزَارٍ وَرِدَاءٍ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ وَبَسَطَ يَدَهُ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ فَأَيُّ عَبْدٍ مِنْ عِبَادِكَ شَتَمْتُ أَوْ آذَيْتُ فَلَا تُعَاقِبْنِي فِيهِ
Esan digu [Yunusek] [Hammad] [Simak] [Ikrimah] [Aisyah]-tik [Aisyah]-tik esan digunez, Allahren Mezularia sallaallahu 'alaihi wa sallam-ek behin ezagutu ninduela nire etxean oihala eta txala jantzita. Orduan Qiblari aurre egin eta eskuak zabaldu eta otoitz egin zuen: ALLHUMMA INNAMAA ANA BASYARUN FA AYUU ABDIN MIN IBADIKA SYATAMTU AU AADZAITU FALAA TU 'AAQIBNI FIHI -O Allah, egia esan gizakia naiz, zure zerbitzarietatik iraindu eta minik egin nauenari-.